Monday, September 29, 2008

သစ္တစ္ပင္ အေတြး



မင္းက နာက်င္ေစခ်င္တာလား။
ဒါဏ္ရာအျပည့္ ျဖစ္ေနတဲ႔
ငါ႔ ေနေရာင္ျခည္ေတြ
က်ိဳးေၾကက်...
မေက်နပ္ႏိုင္ေသးဘဲကိုး။

ျမားသြားထက္ ပူေလာင္တဲ႔
စကားလံုးစစ္စစ္ေတြၾကား
အလင္းမရွိတဲ႔ ေန႔ေကာင္းကင္ႀကီးျဖစ္လို႔။
ခ်ိန္ခြင္လွ်ာေတြ မွားေနေရာ႔လား။

အေရာင္ေျပာင္းမွာ ေၾကာက္တဲ႔
မိုးစက္ျပာေတြ
ေဆာက္တည္ရာမဲ႔
ပဲ႔ေၾကြက်တဲ႔အခါ
သက္ညွာဖို႔ေတာ႔ ေကာင္းပါရဲ့။

နားလည္မႈနဲ႔ တည္ေဆာက္ရမယ္႔
သကၠရာဇ္တခုမွာ
အႏိုင္လိုျခင္းေတြ မင္းမူၿပီး
ဆံုးမရတဲ႔ ခ်ည္ခင္ေထြးေတြျဖစ္လို႔။

ဒါေပမဲ႔...
တေစၧတစ္ေကာင္ရဲ့
ငိုရိႈက္သံေတာ႔ ငါ မၾကားခဲ႔ရဘူး။
၀တ္ရံုနက္ၾကားက
ေမွာ္၀င္အၿပံဳးေတာ႔ မင္း ေတြ႔လိမ္႔မယ္။

ငါ ၀န္ခံပါတယ္ေလ...။
ျပင္းျပတဲ႔ တုန္လႈပ္မႈနဲ႔
အဲဒီေန႔က လ မသာခဲ႔ဘူးဆိုတာ...။

ဘာ႔ေၾကာင္႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္
ငါ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္တယ္
ေနမ၀င္ ပံုျပင္လိုေပါ႔။...။

s0wha1
27 Sept 2008


ဓာတ္ပံု မူပိုင္ --- ဂူဂယ္မွ ရွာေဖြေတြ႔ရွိေသာ ဓာတ္ပံုကို အသံုးျပဳထားျခင္းျဖစ္သည္။

Print this post

5 comments:

LIN LET KYAL SIN said...

ကဗ်ာခံစားမႈေလးက လွတယ္ :)

MANORHARY said...

ကဗ်ာေလးကေကာင္းလိုက္တာ...

s0wha1 said...

ညီမေလး လင္းလက္ေရ... ေက်းဇူး။ :)

ဆရာမ မေနာ္ဟရီ... ခုလို ကြန္မန္႔လာေပးတာ ေက်းဇူးပါ။ :)

goodchild. said...

၇ ပိုဒ္ပဲ ရွိတဲ႔ ကဗ်ာကို ၇ ေခါက္ထက္မက ဖတ္ၿပီးတဲ႔ ေနာက္မွာေတာ႔ ကဗ်ာေကာင္းလား၊ မေကာင္းဘူးလား ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ေၿပာဖို႔ လုိမယ္ မထင္ေတာ႔ပါဘူး။ :)

s0wha1 said...

ဟုတ္ပါၿပီ။ ;))

ကာရန္မဲ႔ အေတြးစမ်ား © 2008 Por *Templates para Você*