Wednesday, May 30, 2007

ဘေလာ႔ဂ္ေရးရျခင္း အေၾကာင္းရင္း



ဘေလာ႔ဂ္ဆိုတာ ၾကားဖူးေနတာ ၾကာပါၿပီ... ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္မ လံုး၀ စိတ္မ၀င္စားခဲ႔ဘူး... Friendster ထဲမွာ လူေတြ ဘေလာ႔ဂ္ၾကတာကို နွစ္နဲ႔ ခ်ီၿပီး ျမင္ခဲ႔၊ ၾကားခဲ႔ေပမဲ႔ ကၽြန္မ ပ်င္းလို႔ ဘယ္သူ႔ ဘေလာ႔ဂ္မွ သြားမဖတ္ခဲ႔ပါဘူး... စာဖတ္ရတာ ၀ါသနာပါေပမဲ႔ ကၽြန္မကေတာ႔ ဒီလို အင္တာနက္မွာကြန္ပ်ဴတာႀကီးနဲ႔ ထုိင္ဖတ္ေနရတာေတာ႔ ဘယ္လိုမွ ခံစားလို႔ မရဘူး... ေအးေအးလူလူနဲ႔ ကိုယ္႔အိပ္ရာေပၚမွာပဲ သက္ေတာင္႔သက္သာေနၿပီး စာဖတ္ရတာပဲႀကိဳက္တယ္... အဲ႔ဒီေတာ႔ ကၽြန္မစိတ္၀င္စားတဲ႔ သတင္းဂ်ာနယ္ေတြကို သြားဖတ္တာကလြဲရင္ အင္တာနက္မွာ စာဖတ္တာရွားတယ္...

အရင္ဆံုး ကၽြန္မ စဖတ္ျဖစ္တဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္ကေတာ႔ မေမဓာ၀ီ ရဲ့ "တကယ္ခ်စ္တယ္ဆိုရင္"ဆိုတဲ႔ ပို႔စ္ေလးပါ... မေလးရွားက သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က ကၽြန္မဖတ္ဖို႔ ဒုတိယအႀကိမ္ လင္႔ခ္ေပးလို႔ သူ႔ကို အားနာၿပီး သြားဖတ္ျဖစ္တယ္... ဖတ္ၿပီးတဲ႔အခ်ိန္မွာေတာ႔ ေစာေစာစီးစီး လာမဖတ္မိေလျခင္းဆိုၿပီး ကၽြန္မ ေနာင္တရမိပါတယ္... ဒါနဲ႔ မေမဘေလာ႔ဂ္ မွာ တင္ထားသမွ် ပို႔စ္ေတြ ကၽြန္မ ဖတ္ပါေတာ႔တယ္... August, September ေလာက္ထဲက မေမ ေရးထားတဲ႔စာေတြကို December က်မွ အမွီ လိုက္ဖတ္ရတာ လြယ္ေတာ႔မလြယ္ပါဘူး... ဒါေပမဲ႔ တခုခုကို စိတ္၀င္စားရင္ မထတမ္း ၿပီးေအာင္ လုပ္တတ္တဲ႔ ကၽြန္မအက်င္႔အတိုင္း အခ်ိန္ရတိုင္း ဖတ္၊ ကြန္ပ်ဴတာမွာ မဖတ္ခ်င္ရင္ ပရင္႔ထုတ္ၿပီး ဖတ္နဲ႔ လုပ္လိုက္တာ နွစ္ရက္၊ သံုးရက္ေလာက္နဲ႔ စာေတြ အကုန္ဖတ္ၿပီးသြားတယ္...

မေမစာေတြ ဖတ္စရာကုန္တာနဲ႔ ကၽြန္မ ဘာဆက္လုပ္လဲဆိုေတာ႔ မေမရဲ့ဘေလာ႔ဂ္မွာရွိတဲ႔ (အဲ႔ဒီတုန္းက) တခုတည္းေသာ ဘေလာ႔ဂ္လင္႔ခ္ ျဖစ္တဲ႔ ကိုႀကီးကလိုေစးထူး ဘေလာ႔ဂ္ကို ဆက္ဖတ္ပါတယ္... ေနာက္ဆံုးေတာ႔ မေမနဲ႔ ကိုႀကီးစာေတြ အကုန္ဖတ္ၿပီးသြားခ်ိန္မွာ ကၽြန္မ စိတ္ထဲ သူတို႔နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ရင္းနွီးသလို ခံစားရတယ္... အဲ႔ဒီခ်ိန္ထိ သူတို႔ ဘေလာ႔ဂ္ေတြမွာ ကြန္မန္႔ေရးတာေတြ၊ စီေဘာက္မွာ နႈတ္ဆက္တာေတြ ကၽြန္မ မလုပ္ခဲ႔ဘူး... ကၽြန္မကိုယ္၌က စာသာဖတ္ခ်င္ၿပီး စာမွမေရးခ်င္ခဲ႔တာ... စာမေရးခ်င္ဘူးဆိုတာကလည္း မေရးတတ္လို႔ မေရးခ်င္တာပါ... တျခားအေၾကာင္းေတာ႔မရွိပါဘူး...

ဒီလိုနဲ႔ တရက္မွာေတာ႔ အေၾကာင္းတခုကိုေျပာရင္း ကိုႀကီးေစးထူးနဲ႔ Gtalk မွာ chat ျဖစ္ၿပီး ခင္သြားတယ္... ကိုႀကီးနဲ႔ စကားေျပာျဖစ္လို႔ ရက္ပိုင္းပဲ ကြာတယ္... မေမနဲ႔လည္း စကားေျပာျဖစ္သြားတယ္...ကၽြန္မအတြက္ကေတာ႔ သူတို႔စာေတြ ဖတ္ရင္း သူတို႔ကို စိတ္ထဲက သိေနေတာ႔ အခ်ိန္တိုအတြင္း ခင္မင္ျဖစ္တာ မထူးဆန္းပါဘူး... တကယ္ဆို ကၽြန္မတို႔ စကားစေျပာဖူးတာ တစ္လေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ပဲ ရွိပါေသးတယ္... ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္မကေတာ႔ သူတို႔ကို အရမ္းခ်စ္တယ္...

လြန္ခဲ႔တဲ႔ နွစ္ပတ္ေလာက္မွာေတာ႔ ကိုႀကီးေစးထူးက ကၽြန္မကို ဘေလာ႔ဂ္ေရးဖို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္... အမွန္ေတာ႔ ေျမွာက္ေပးတာေပါ႔ေလ... အဲ႔ဒီခ်ိန္ထိ ဘေလာ႔ဂ္လုပ္ဖို႔ ကၽြန္မ စိတ္မ၀င္စားေသးပါဘူး... ကိုယ္႔ကိုယ္ကို စာေရးမေကာင္းမွန္းသိလို႔ပါ... ေနာက္ေတာ႔ ဘေလာ႔ဂ္လုပ္ဖို႔ ဒုတိယအႀကိမ္ ကိုႀကီးက ထပ္ေျပာျပန္ပါတယ္... အဲ႔ဒီခ်ိန္မွာေတာ႔ ကၽြန္မ ဘေလာ႔ဂ္လုပ္ခ်င္စိတ္ေပါက္လာၿပီ... ဒါနဲ႔ ကိုႀကီး ေျမွာက္ေပးတဲ႔အေၾကာင္းကို မေမကို ကၽြန္မ ေျပာျပေတာ႔ လုပ္ေပါ႔လို႔ မေမက ေျပာတယ္... ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္မ မစျဖစ္ေသးပါဘူး...

ဟိုရက္ကေတာ႔ ကၽြန္မတို႔ ငယ္စဥ္ အေဖတာ၀န္က်လို႔ ၁၀နွစ္နီးပါးေနခဲ႔ဖူးတဲ႔ နယ္စပ္က တိုင္းရင္းသားေတြအေၾကာင္း မေမကို ေျပာျပျဖစ္တယ္... ေသာၾကာသမီး ကၽြန္မရဲ့ ေရပက္မ၀င္ေျပာေနတဲ႔ စကားေတြကို နားၿငီးလို႔ပဲလား။ အဲ မဟုတ္ေသးဘူး ဖတ္ရတာ မူးလာလို႔ပဲလားေတာ႔ မေျပာတတ္ဘူး... မေမက ညီမေလးရဲ့ ဒီအေၾကာင္းေတြကို ဘေလာ႔ဂ္ေရးသင္႔တယ္လို႔ တိုက္တြန္းတာလား၊ ေျမွာက္ေပးတာလားမသိ ေျပာပါေတာ႔တယ္... ဒီအခ်ိန္မွာေတာ႔ ဟုတ္ၿပီ၊ ငါသိထားတဲ႔ နယ္စပ္က လူေတြရဲ့ဘ၀ေတြကို မသိေသးတဲ႔လူေတြ သိေအာင္
နဲ႔ တျခား ကိုယ္ေရးခ်င္တာေလးေတြ ေရးမယ္ဆိုၿပီး စိတ္ကူးရလာတယ္... ဒါနဲ႔ လြန္ခဲ႔တဲ႔ရက္ပိုင္းက ဘေလာ႔ဂ္အတြက္ Register လုပ္လိုက္ပါတယ္... ဒါေပမဲ႔ ပ်င္းေနတာနဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္နာမည္သာရွိၿပီး ဘာစာမွ မေရးျဖစ္ပါဘူး... ခုေတာ႔ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဒီပဲယင္း ၄ နွစ္ျပည့္လည္းျဖစ္၊ နယုန္လျပည့္ေန႔လည္းျဖစ္တဲ႔ ဒီေန႔ ေမလ ၃၀ရက္မွာ ကၽြန္မ ဘေလာ႔ဂ္ေရးျခင္းကို စတင္လိုက္ပါၿပီ...

ေကာင္းေကာင္း၊ ဆိုးဆိုး အျပဳသေဘာဆန္တဲ႔ ေ၀ဖန္၊ အႀကံေပးျခင္းမ်ားကို ႀကိဳဆိုလ်က္...

s0wha1

Print this post

5 comments:

Maydarwii said...

ညီမေလးေရ …
ဘေလာ့ေလာကထဲကို ေရာက္လာတဲ့ ညီမေလးကို ၀မ္းသာစြာ ႀကိဳဆိုပါတယ္။
စေရးျပီဆိုေတာ့ အျမဲဆက္ေရးႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနာ္။
ေကာက္႐ိုးမီး မလုပ္နဲ႔။
ေန႔တိုင္းမေရးႏိုင္ရင္္ေတာင္ တပတ္ ၂ ပုဒ္၊ ၃ ပုဒ္ေလာက္ တင္ေပါ့။
မေမ အျမဲအားေပးေနပါမယ္။

ခ်စ္တဲ့
မေမ

ကလိုေစးထူး said...

ဘေလာ့ဂါ အသစ္ေလးကို ႀကိဳဆိုပါတယ္ဗ်ိဳ႔။ တခုေတာ့ ရိွတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာ ေရးၿပီးရင္ အပ်င္းမထူရဘူး။ သူမ်ားေရးတာကိုလည္း ဖတ္ရမယ္။ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လဲ ေရးရမယ္။ ဘယ္ရမလဲကြာ။ ဆရာႀကီးလုပ္မယ္ကြ။ ဟဲဟဲ။

May Nyane said...

ကိုေစးထူးကေတာ့ ဘေလာ့ဂါမွန္ရင္ ဖတ္ျပီးတဲ့ ပို႔စ္ေတြကို ကြန္မင့္ေရးသင့္တယ္တဲ့သမီးရဲ႕။
အန္တီလဲ သမီးလိုပဲ..အရင္ကတည္းက ဘေလာ့ေတြ လိုက္ဖတ္ေပမဲ့
ကြန္မင့္လဲ မေရး.. ဆီဗံုးမွာလဲ မေအာ္..
ခု.. ကိုယ္တိုင္ဘေလာ့ေရးေတာ့မွ..
အဲဒါေလးေတြဟာ စိတ္ခြန္အားပဲလို႔ သိလာတာ..
ပို႔စ္ေတြ ၾကိဳးစားတင္ေနာ္..
အန္တီကေတာ့ ခု..
စားလဲ ဘေလာ့စိတ္ကြယ္.. သြားလဲ ဒီစိတ္ကြယ္..ဆိုတာလို ျဖစ္ေနျပီ။
ဘေလာ့ကိုမွ ခ်စ္မိေနပါျပီေပါ့..

ခ်စ္ေသာ.. အန္တီေမျငိမ္း

မိုးညိဳ said...

လာလည္သြားပါတယ္ခင္ဗ်ာ... အသစ္ေတြဖတ္ဖို႕လည္း လာလည္ပါဦးမယ္...

s0wha1 said...

Comments ေတြ လာေရးေပးတဲ႔ မေမ၊ ကိုႀကီးေစးထူးနဲ႔ အန္တီေမၿငိမ္းတို႔ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္...

ကၽြန္မ ဘေလာ႔ဂ္ကို လာလည္ၿပီး ကြန္မန္႔ ေရးသြားတဲ႔ ကိုမိုးညိဳကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္...

ကာရန္မဲ႔ အေတြးစမ်ား © 2008 Por *Templates para Você*