Friday, January 23, 2009

မ်က္ႏွာဖံုး



တိမ္ေယာင္ေယာင္၊ ျမဴေယာင္ေယာင္နဲ႔
ေငြ႔ရည္ေတြ စုရံုး၊
အနားသတ္မွာ
အိုေအစစ္ ရွိတယ္။

ျဖဴသလိုလို၊ ျပာသလိုလိုနဲ႔
တကယ္က အျဖဴကို ပ်က္စီးေစတဲ႔
မည္းျပာ၊ ညိုညစ္၊
အဟုတ္အမွန္။

ကဲ... ဘယ္မွာလဲ
မင္းတို႔ ေျပာေျပာေနတဲ႔
အိုေအစစ္...။


s0wha1
(23 Jan 2009)



ဓာတ္ပံု မူပိုင္ --- ဂူဂယ္မွ ရွာေဖြေတြ႔ရွိေသာ ဓာတ္ပံုကို အသံုးျပဳထားျခင္းျဖစ္သည္။

Print this post

5 comments:

လူလ said...

မဂၤလာပါ မsowha1

အရင္တုန္းကေတာ့ ကြန္မင္းပြတ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ တမ်ဳိးျဖစ္မွာ စိုးလို႔ တခါ ျပန္လာျပီး ကြန္မင္းေရးတယ္ဆိုပါေတာ့။ အမကလဲ ေရးက်ဲေနတာ ေမ့ေတာင့္ ေမ့ေနတယ္ေလ။
စကားမစပ္ အိုေအစစ္က ဆာဟာရ မွာေလ၊ နီဗားဒါးမွာေတာ့မရွိဘူး၊ ေနာက္တာပါ၊
ေဒၚရွား ကိုလဲ သတိရတယ္လို႔ ေျပာေပးပါ။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ...

s0wha1 said...

ကိုလူလေရ။ ဟုတ္ပါ႔။ စာေရးခ်င္စိတ္ကို မရွိတာ။ အရမ္းကို ပ်င္းေနလို႔။ ;))

တစ္ျပည္သူ အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ said...

ညီမေရ.. ကဗ်ာၾကိဳက္တယ္..

Ko Paw said...

ပ်င္းသည္ဟု တဖြဖြေျပာလ်က္ရွိေသာ မဆုိး၀ွပ္အား ေအာင္ျမင္မႈ၏ ေသာ့ခ်က္ကုိ လက္ဆင့္ကမ္းလုိက္မည္။

မအိပ္မေန အသက္ရွည္
သြားပါမ်ား ဖိနပ္ေပါက္
ေမးပါမ်ား အာေျခာက္..
ေရးပါမ်ား လက္ေကာက္၀တ္ေညာင္း၏….။

s0wha1 said...

မအိမ္႔... ေက်းဇူး။

ကိုေပါ... ပ်င္းခ်က္ကေတာ႔ အပ်င္းဆံုးသူ သန္းၾကြယ္သူေဌးျဖစ္မယ္ဆို ကၽြန္မ ထိပ္ဆံုးက ျဖစ္မွာ။ ဟိ... ထမင္းစားရမွာေတာင္ ပ်င္းလို႔ ဗိုက္ဆာတာ လူးလိမ္႔ေနမွ ထ စားတယ္။ အဲေလာက္ထိ။ ပ်င္းရမွာေတာင္ ပ်င္း ျဖစ္ေနတာ။ :D

ကာရန္မဲ႔ အေတြးစမ်ား © 2008 Por *Templates para Você*