HappY BirthdaY MoM

အေမ...
စိတ္ခ်မ္းသာ၊ ကိုယ္က်န္းမာနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ႔ မိသားစုနဲ႔အတူ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေမြးေန႔ပြဲေတြ က်င္းပႏိုင္ပါေစ။




s0wha1

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မေမ့ႏိုင္ေသာ မိန္႔ခြန္းမ်ား

ဗိုလ္ခ်ဳပ္အစ္ကို ဦးေအာင္သန္း၏ အမွာ ---

တေန႔တြင္ ကိုရွိန္သန္းလာ၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္းမ်ား၊ ေရးသားခ်က္မ်ား၊ သူႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ေရးသားထားေသာ ေဆာင္းပါးမ်ားကို စုေပါင္း၍ စာအုပ္အျဖစ္ ထုတ္သင့္၊ မထုတ္သင့္ ေမးပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း မဆိုင္းမတြပင္ ထုတ္သင့္ေၾကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ သူ႔မိန္႔ခြန္းမ်ားႏွင့္ ေရးသားခ်က္မ်ားကို စာအုပ္အျဖစ္ ထုတ္ေ၀ရန္ ရည္ရြယ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ထိုရည္ရြယ္ခ်က္ကို ရဲေဘာ္တေယာက္အား ေျပာျပရာ “ဦးေအာင္သန္းအေနျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အထၳဳပတၱိ" သေဘာမ်ိဳးေရးလွ်င္ ပိုေကာင္းမည္ထင္ေၾကာင္း ထိုရဲေဘာ္က အႀကံေပးသျဖင့္ “ေအာင္သန္း၏ ေအာင္ဆန္း” စာအုပ္ကို ေရးသားထုတ္ေ၀ခဲ့ေၾကာင္း ျပန္ေျပာလိုက္ပါသည္။ (ထိုစာအုပ္ဖတ္လွ်င္ စာမ်က္ႏွာ တ၀က္ေက်ာ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္းမ်ားႏွင့္ သူ႔အေၾကာင္း ေရးသားထားေသာ ေဆာင္းပါးမ်ား ျဖစ္သည္ကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မည္။ )

ထိုစာအုပ္နိဒါန္းတြင္ ေရးခဲ့သကဲ့သို႔ လြတ္လပ္ေရးဗိသုကာျဖစ္ေသာ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ အထၳဳပတၱိေရးလွ်င္ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ ႏိုင္ငံေရး အေရာင္အဆင္း၊ ႏိုင္ငံေရး ႀကိဳးပမ္းခ်က္မ်ား ေပၚလြင္ေအာင္ ေရးသားသင့္သည္ဟု ယူဆပါသည္။

ထိုရည္ရြယ္ခ်က္ေအာင္ျမင္ေစရန္ ထိုေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ မိန္႔ခြန္းမ်ား၊ ေရးသားခ်က္မ်ားကို သုေတသနျပဳရန္ အေရးႀကီးလွေပသည္။ သို႔မွသာလွ်င္ ထိုေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ႏိုင္ငံေရး အေရာင္အဆင္းအမွန္ကို သိသာႏိုင္ေပမည္။

အထၳဳပတၱိေရးသူမ်ားသည္ တရားသူႀကီးေနရာတြင္ ရွိရေပမည္။ တရားသူႀကီးတေယာက္သည္ အမွဳတစ္ခုကို စစ္ေဆးစီရင္ရာတြင္ ဆႏၵဂတိ၊ ေဒါသဂတိ မလိုက္ဘဲ သက္ေသ ထြက္ခ်က္ေပၚတြင္ အမွီျပဳ၍ စီရင္ခ်က္ ခ်ရေပသည္။ အလားတူစြာ အထၳဳပတၱိေရးသူမ်ားသည္ အထၳဳပတၱိတခု ေရးရာတြင္ သုေတသနျပဳလ်က္ ေတြ႕ရွိေသာ အခ်က္မ်ားေပၚတြင္ အမီွၿပဳ၍ မိမိတို႔၏ “ဇာတ္လိုက္” အေၾကာင္း ေပၚလြင္ေအာင္ ေရးရေပမည္။ မိမိတို႔ လိုလွ်င္ လိုသလို၊ မလိုလွ်င္ မလိုသလို ေကာက္ခ်က္ခ်ေရးလွ်င္ အဂတိလိုက္စားရာ ေရာက္ေပမည္။ ထုိသို႔ အဂတိလိုက္စား ေရးေသာ အထၳဳပတၱိမ်ားမွာ ၾကာရွည္စြာ မခံႏိုင္ေပ။ မၾကာမွီ တိမ္ျမဳပ္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေပမည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္းမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ားကို စုေပါင္း၍ စာအုပ္ထုတ္ျခင္းျဖင့္ သုေတသန ျပဳလိုသူမ်ားအဖို႔ သုေတသနျပဳရာတြင္ လြယ္ကူေပမည္။ ဤအခ်က္ျဖင့္ပင္ ထိုမိန္႔ခြန္းမ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ားကို စုေပါင္း၍ စာအုပ္အျဖစ္ ရိုက္ႏွိပ္၊ ထုတ္ေ၀သင့္ေၾကာင္း ထင္ရွားေပသည္။

ထိုအခ်က္ထက္ အေရးႀကီးေသာ အခ်က္ရွိေသးသည္။ ထိုအခ်က္မွာ တဆယ့္ေလး၊ ငါးႏွစ္ အာဏာလက္ကိုင္ျပဳခဲ့ေသာ ဖ၊ဆ၊ပ၊လ အစိုးရမ်ားမွစ၍ ယေန႔အာဏာာလက္ရွိ ေတာ္လွန္ေရးအစိုးရအထိ စစ္ၿပီးေခတ္ အစိုးရမ်ားသည္ မိမိတို႔ လုပ္ကိုင္ေနပံုမွာ “ဗိုလ္ခ်ဳပ္ လမ္းစဥ္ျဖစ္သည္" ဟုေၾကြးေၾကာ္ၾကသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ ျပည္သူလူထုအေနျဖင့္ “ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းစဥ္ ဆိုတာ၊ ဘာလဲ” ဟု သိလိုၾကသည္။ ထိုသို႔ သိႏိုင္ရန္အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္းမ်ား ေရးသားခ်က္မ်ားကို ေလ့လာရန္ အေရးႀကီးေပသည္။

အခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အစိုးရကိုယ္တိုင္က မိမိတို႔ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ မိန္႔ခြန္းမ်ားမွ ေကာက္ႏွဳတ္ခ်က္မ်ား ထုတ္လ်က္ စာအုပ္မ်ားအျဖစ္ ရိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀သည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ကား အစိုးရက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္းမ်ား၊ ေရးသားခ်က္မ်ားကို စာအုပ္အျဖစ္ ရိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀သည္ကို မေတြ႔ရေသးေပ။

သို႔ျဖစ္ရာ ကိုရွိန္သန္း၏ ႀကိဳးပမ္းခ်က္သည္ မြန္ျမတ္ရံုမက လိုအပ္ေသာ ႀကိဳးပမ္းခ်က္ ျဖစ္သည့္အတိုင္း “ေအာင္ျမင္ပါေစ” ဟု ဆုေတာင္းရင္း ဤအမွာကို ေရးလိုက္ရေပသည္။

ေအာင္သန္း
၁၉၆၉ - ခု၊ ဇန္န၀ါရီလ။

*** ***** ***

၁။ ဇာတိမာန္ႏွင့္ ေသၾကပါ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္တို႔ ေဟနန္ကၽြန္းတြင္ ဂ်ပန္မ်ားက စစ္ပညာသင္ေပးေနၾကစဥ္၊ ဂ်ပန္တို႔က ၄င္းတို႔အား အားလံုးေဖ်ာက္ဖ်က္မည့္ အေျခအေနမ်ိဳးကို ႀကံဳေတြ႔ေနၾကရစဥ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ေျပာသည္မွာ ---

“ေဟ့... ေသလည္း ဗမာပီပီ ဇာတိမာန္ႏွင့္ ေသၾကပါ...”

“ရန္သူကို မိမိလက္ အားေနရင္ လက္ႏွင့္ထိုး၊ ေျခအားေနရင္ ေျခနဲ႔ကန္ပါ...။ ေနာက္ဆံုး ပါးစပ္အားေနလွ်င္ ပါးစပ္ႏွင့္ ကိုက္ၿပီးမွ ရဲရဲ ေသျပလိုက္ၾကတာေပါ့...။”

------------------------------------------------------------

၂။ ဒီရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ ညီညြတ္ဖို႔လိုတယ္။

“ရဲေဘာသံုးက်ိပ္ဟာ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔ တဖြဲ႔တည္း မဟုတ္ဘဲ သခင္ဂိုဏ္းႀကီးႏွစ္ခုျဖစ္တယ္၊ အနာဂါတ္ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲမွာ ဒီသံုးက်ိပ္ ညီညြတ္ဖို႔ လိုတယ္။ ဒါမွ လူငယ္မ်ားျဖစ္တဲ့ သခင္ဂိုဏ္း ႏွစ္ဂိုဏ္းလံုး ညီညြတ္မယ္။ ဒါမွ လူမ်ားစုကို ကိုယ္စားျပဳမဲ့လူေတြ တကယ္လည္း အလုပ္လုပ္ၾကမဲ့ လူငယ္ေတြ ညီညြတ္မယ္။ ဒါမွ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲဟာ ခုိင္မာေတာင့္တင္းမယ္...။"

------------------------------------------------------------

၃။ ေရွးက စစ္ထြက္ၾကပံု။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ ယိုးဒယားတြင္ တပ္မ်ားစုၾကၿပီး တပ္စစ္ေၾကာင္း အသီးသီးထြက္ရန္ စီစဥ္ၾကစဥ္ ဖာပြန္စစ္ေၾကာင္း ခ်ီတက္ရန္ တာ၀န္က်သူ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအား ကန္ေတာ့္ေသာအခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ေျပာသည္မွာ ---

“စစ္ထြက္ၾကတာေပါ့၊ ေရွးေရွးတုန္းက ဗမာ့တပ္ေတြ စစ္ထြက္ၾကတာ တနသာၤရီကို ေလွႀကီးေတြနဲ႔ ေရေၾကာင္းလႊင္႔ၾကေတာ့ တခ်ိဳ႕က ေရေၾကာင္းမွားၿပီး ရခိုင္ျပည္ဘက္ ေရာက္လိုေရာက္ျဖစ္ၾကတာပဲ၊ ဒါေပမဲ့ ေရာက္တဲ့ေနရာက ဆက္ၿပီး ျဖစ္သလို လုပ္ၾကတာေပါ့...။”

------------------------------------------------------------

၄။ ထင္သေလာက္ မဟုတ္။

ပဲခူးခရိုင္ ေ၀ါအပိုင္ အညာစုရြာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေရာက္၍၊ ရဲေဘာ္ ၃၇ ေယာက္စုရန္ ေျပာရာ ရပ္ရြာထဲက တုတ္တုတ္မလွဳပ္ၾက၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ေျပာသည္မွာ ---

“ခင္ဗ်ားတို႔ရႊာကို ေရွးယခင္တုန္းက ယံုမိတယ္၊ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဆရာစံထတုန္းကလည္း ထထၾကြၾကြရိွတဲ့ ရြာတရြာလို႔ အသိအမွတ္ျပဳခဲ့တယ္၊ မွင္နီ အ၀ိုင္းခံခဲ့ရတယ္၊ ခုေတာ့ က်ဳပ္အထင္ႀကီးသေလာက္ မဟုတ္တာ ေတြ႔ရတယ္...။”

------------------------------------------------------------

ယိုးဒယားျပည္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ ေသြးသစၥာေသာက္စဥ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း မိန္႔ခြန္း။

အမွာ

ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္၊ ယိုးဒယားျပည္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕၌ ၁၃၀၃ ခု၊ ျပာသိုလဆန္း ၁၁ ရက္၊ စေနေန႔ ၂၇၊ ၁၂၊ ၄၂ မွစ၍ ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္တြင္ ရဲေဘာ္တေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။ ၁၊ ၁၊ ၄၂ ေန႔တြင္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္၀င္ ဗိုလ္မွဴးရန္ႏိုင္၊ ဗိုလ္မွဴးမင္းေခါင္၊ ဗိုလ္မွဴးေတာက္ထိန္တို႔ ႀကီးမွဴးေသာ ဗမာ့တပ္မေတာ္ႏွင့္အတူ ဗမာျပည္ ေတာင္ပိုင္း၊ ေကာ့ေသာင္ၿမိဳ႕သို႔ ခ်ီတက္၍ စစ္သည္ေတာ္အင္အား ( ၈၀ ) ခန္႔မွ်ႏွင့္ ၂၆၊ ၂၊ ၄၂ ေန႔၊ ျမတ္ၿမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ ရရွိပါသည္။ ၄င္းၿမိတ္ၿမိဳ႕မွ ၆၊ ၂၊ ၄၂ ေန႔ ထြက္၍ ၁၂၊ ၂၊ ၄၂ ေန႔ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိၿပီး မုပြန္ရပ္ကြက္၌ အဂၤလိပ္ေလယာဥ္ႏွင့္ တိုက္ပြဲျဖစ္ပါသည္။ ၁၃၊ ၂၊ ၄၂ ေန႔ ဘားအံၿမိဳ႕သို႔ေရာက္၍ အဂၤလိပ္ေလယာဥ္ႏွင့္ တိုက္ပြဲျဖစ္သည္။ ၁၅၊ ၂၊ ၄၂ ေန႔ ပီးပံုရြာ၌ အဂၤလိပ္စစ္တပ္ႏွင့္ တိုက္ပြဲျဖစ္ပါသည္။ ၃၊ ၃၊ ၄၂ ေန႔၊ က်ိဳကၡမီၿမိဳ႕မွထြက္၍ ၅၊ ၃၊ ၄၂ ေန႔၊ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕သို႔ေရာက္၍ အဂၤလိပ္ေလယာဥ္ႏွင့္ တိုက္ပြဲ ျဖစ္ပါသည္။

၁၇၊ ၃၊ ၄၂ ေန႔ ဟသာၤတၿမိဳ႕သို႔ေရာက္၍ အဂၤလိပ္၊ အေမရိကန္ ပူးေပါင္းထားေသာ စစ္တပ္ႏွင့္ တိုက္ပြဲ ျဖစ္ပါသည္။ ၂၉၊ ၃၊ ၄၂ ေန႔၊ ေရႊေတာင္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္၍ ဗမာျပည္တြင္ နံမည္ႀကီးခဲ့ေသာ ေရႊေတာင္တိုက္ပြဲကို ၀င္ေရာက္ဆင္ႏႊဲရပါသည္။ ဤကဲ့သို႔ အရိုးေၾကေၾက အေရခန္းခန္း ဗမာျပည္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အသက္ေပး ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကို တင္ဆက္ရျခင္းသည္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕မွ ဗမာ့တပ္မေတာ္ မထြက္မီွ ---

မွတ္ခ်က္။ ။ ၂၇၊ ၂၊ ၄၁ ေန႔တြင္ တႀကိမ္၊ ၂၉၊ ၁၂၊ ၄၁ ေန႔တႀကိမ္၊ ေသြးသစၥာေရ ေနာက္ဆံုးေသာက္သံုးပြဲတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ သူ၏ရည္ရြယ္ခ်က္ မိန္႔ခြန္းကို ဗမာျပည္ ဗမာ လူထုႀကီး တရပ္လံုး သိသာရန္ ပဏာမပ်ိဳးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

၅။ မိမိတို႔ အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္စြန္႔ခြာႏိုင္မွ။

"ရဲေဘာ္တို႔...

ရဲေဘာ္တို႔သည္ မိမိ၏ အသက္ႏွင့္ သားမယား စည္းစိမ္ဥစၥာ ပစၥည္းတို႔ကို စြန္႔ခြာႏိုင္ပါမွ၊ ဤလြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္မွာ အမွဳထမ္းၾကပါ။ သည္လိုမွ မစႊန္႔လႊတ္ႏိုင္လွ်င္ ယခုအခ်ိန္ကစ၍ တပ္မေတာ္မွ ထြက္ခြင့္ျပဳပါတယ္။ စစ္ဆိုသည္မွာ ႏိုင္မည္ရွံဳးမည္ မေျပာႏုိင္ပါ။ ေသမည္၊ ရွင္မည္မသိ။ ဂ်ပန္ႏွင့္ အဂၤလိပ္တို႔သည္ စစ္ေၾကျငာ၍ တိုက္ေသာစစ္ျဖစ္သည္။ ဂ်ပန္ ျဖစ္ေစ၊ အဂၤလိပ္ ျဖစ္ေစ၊ သံု႔ပန္း အျဖစ္ အဖမ္းခံရပါက သတ္ရန္ ဥပေဒ မရွိခဲ့ေခ်။ ရဲေဘာ္တို႔ ငါတို႔ကို ရန္သူ အဂၤလိပ္ဖမ္းပါက ပုန္ကန္သူ၊ သူပုန္အျဖစ္ႏွင့္ ႀကိဳးစင္ေသာ္၄င္း၊ တသက္တကၽြန္းေသာ္၄င္း၊ ေထာင္ဒဏ္ေသာ္၄င္း ေပးမည္မွာ ေသခ်ာတယ္။ ရဲေဘာ္တို႔ ငါတို႔သည္ မၾကာမီ ဗမာျပည္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အဂၤလိပ္ကို ေတာ္လွန္တိုက္ပြဲ ၀င္ရလိမ့္မည္။ ရဲေဘာ္တို႔ ငါတို႔သည္ စားရန္ စားေရရိကၡာမရွိ၊ ၀တ္ရန္ အ၀တ္မရွိ။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ ရဲေဘာ္တို႔သည္ အိပ္ရန္ေျမႀကီး၊ စားေသာက္ရန္ ေက်ာက္ခဲ၊ ဒါပဲ ငါ တတ္ႏိုင္တယ္။ ဤစစ္တပ္ထဲသို႔ ၀င္ေရာက္အမွဳထမ္းေသာေႀကာင့္ ရာထူး ႒ာနႏၲရ ရလိမ့္မည္။ သူေ႒းႀကီး ျဖစ္လိမ့္မည္ မေမွ်ာ္လင့္ပါနဲ႔။

ေအး... ကံအားေလ်ာ္စြာ စစ္ႏိုင္၍ လြတ္လပ္ေရး ရရွိပါက ဗမာျပည္ကို ဆိုရွယ္လစ္ လူ႔ေဘာင္ တည္ေဆာက္မည္။ ဤကဲ့သို႔ တိုင္းျပည္ကို ဆိုရွယ္လစ္လူ႔ေဘာင္ တည္ေဆာက္ေသာအခါ ရဲေဘာ္တို႔သည္ ကာယအား၊ ဉာဏအား စြမ္းအားရွိသေရြ႔ တတ္ႏိုင္သည့္ဘက္က လုပ္အားေပးရမယ္။ တုိင္းျပည္က ထုိက္တန္ေသာ အက်ိဳးခံစားခြင့္ကို ရဲေဘာ္တို႔ကို ေပးမယ္။ အကယ္၍ အလုပ္မလုပ္ႏုိင္၍ အနားယူေသာအခါ စားၿပီး အိပ္၊ အိပ္ၿပီး စား၊ အိုးပိုင္ အိမ္ပိုင္ႏွင့္ စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ေနထုိင္စားေသာက္ႏုိင္ရန္ ငါကတိေပးပါတယ္...။”



ဆက္ရန္

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မေမ႔ႏိုင္ေသာ မိန္႔ခြန္းမ်ား (၂)

စုေဆာင္းထားသမွ် ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုအခ်ိဳ႕ (၈)

ဓာတ္ပံုမ်ားကို ျမန္မာက်ဴးပစ္မွ ကူးယူသည္။


ရႊင္လန္း ခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။

s0wha1

စုေဆာင္းထားသမွ် ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုအခ်ိဳ႕
စုေဆာင္းထားသမွ် ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုအခ်ိဳ႕ (၂)
စုေဆာင္းထားသမွ် ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုအခ်ိဳ႕ (၃)
စုေဆာင္းထားသမွ် ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုအခ်ိဳ႕ (၄)
စုေဆာင္းထားသမွ် ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုအခ်ိဳ႕ (၅)
စုေဆာင္းထားသမွ် ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုအခ်ိဳ႕ (၆)
စုေဆာင္းထားသမွ် ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုအခ်ိဳ႕ (၇)

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုပါ ပိုက္ဆံအခ်ိဳ႕

ေတြးခ်င္ရာေတြး ေရးခ်င္ရာေရး (၄)

ဒီေခါင္းစဥ္နဲ႔ စာေတြ မေရးျဖစ္တာေတာင္ ၾကာၿပီ။ အရင္က ေရးမယ္၊ ေရးမယ္ဆိုၿပီး ေတြးထားတာေတြ အမ်ားႀကီး။ ခုေတာ႔ ေမ႔ေတ႔ေတ႔ျဖစ္ကုန္ၿပီ။

ေန႔လယ္က အိမ္ကို ၀မ္းကြဲအမ တစ္ေယာက္လာလို႔ အိမ္နားက MRT Station မွာ သြားေခၚရတယ္။ မလာတတ္တာလည္း မဟုတ္ဘဲ အဲဒီလို တကူးတက သြားေခၚရတာလည္း ရွိေသးတယ္။ ေျပာခ်င္ဘူး။ အဲဒါ လမ္းမွာ သြားေနရင္း အျပင္မထြက္တာ ၂ ရက္ေလာက္အတြင္း ေျပာင္းလဲေနတာ တခုေတြ႕တယ္။ MRT ဆီေရာက္ဖို႔ ကၽြန္မတို႔ သြားေနက် ကားသြားကားလာ သိပ္မရွိတဲ႔ လမ္းေလး တခုကို ျဖတ္ရတယ္။ အဲဒီနားတ၀ိုက္ လူေနတိုက္ေတြက လူေတြေလာက္ပဲ အသံုးျပဳ သြားလာတဲ႔ ကားလမ္းေလးေပါ႔။ အရင္တုန္းက မိုးရြာေနတုန္းနဲ႔ မိုးရြာၿပီးစေတြ အဲဒီကားလမ္းျဖတ္ရင္ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းတာ။ လူကူးရတဲ႔ ေနရာကမဟုတ္ဘဲ တိုက္ၾကားေတြကေန အလြယ္ ျဖတ္ကူးၾကတာဆိုုေတာ႔ ကားလမ္းေဘး ပလက္ေဖာင္းနားက ျမက္ခင္းျပင္ေတြမွာ မိုးေရေၾကာင္႔ စိုစြတ္ေနၿပီး ေျမႀကီးက ေပ်ာ႔ေနတဲ႔အတြက္ ေျခေထာက္ေတြ ေပကုန္တတ္တယ္။ ရႊ႕ံနဲ႔ ေရအခ်ိဳ႕ေျခေထာက္ကို မေပေအာင္ ေျခဖ်ားေလး ေထာက္၊ ကိုယ္ေလး ေဖာ႔ၿပီး သြားရေတာ႔တာကိုး။ ခုေတာ႔ (လမ္းကူးရတဲ႔ေနရာ မဟုတ္ေပမဲ႔) လူအမ်ားစု လမ္းျဖတ္ကူးေနၾကတဲ႔ ျမက္ခင္းျပင္ေပၚမွာ လူတစ္ေယာက္စာ ေက်ာက္ျပားေလးေတြ ခင္းေပးထားတယ္။ စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္သေဘာက်သြားတယ္။ တလက္စထဲ ေတြးလိုက္မိေသးတယ္။ ဒီၿမိဳ႕နယ္မႉးက ဒီနားမွာ ေနထိုင္တဲ႔ ျပည္သူေတြရဲ့ ဘာမဟုတ္တဲ႔ လိုအပ္ခ်က္ေလးကို ဘယ္လိုမ်ား သိေနပါလိမ္႔လို႔။ ေဩာ္ သူမ်ားအစိုးရေတြမ်ား... အဲလို၊ အဲလို...

ကၽြန္မ ေရးထားတဲ႔ ရန္ကုန္ျပန္မွတ္တမ္း (၁)၊ (၂)၊ (၃) နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကြန္မန္႔ေတြက ခုခ်ိန္ထိ ႀကိဳၾကားႀကိဳၾကား တက္တက္လာတယ္။ ကၽြန္မရဲ့ အေရးအသားက သူတို႔ကို ေတာ္ေတာ္ ဟက္ထိပံုရတယ္။ (မပန္ေရးတဲ႔ ဟတၳိနဲ႔ေတာ႔ မတူဘူးေနာ္။ :P) ကၽြန္မကို မေက်မနပ္နဲ႔ လာေျပာၾကတဲ႔ သူတို႔ကြန္မန္႔ေတြ ဖတ္ၿပီး အစကေတာ႔ ဘာမွ ျပန္မေရးဘဲ ေနမလို႔ပဲ။ ေနာက္ေတာ႔လည္း နည္းနည္းနားလည္ေအာင္ေတာ႔ ျပန္ေရးလိုက္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က ကၽြန္မ ဘာကို ေရးထားလို႔ ေရးထားမွန္း မသိဘူးတဲ႔။ အဲဒါနဲ႔ ရွင္းရွင္းေလးျဖစ္ေအာင္ ကြန္မန္႔မွာ ထပ္ေရးေပးလိုက္တယ္။ ဒါကိုမွ နားမလည္ေသးဘူးဆိုရင္ေတာ႔ ကၽြန္မလည္း မသိေတာ႔ဘူး။;)) သူတို႔က ကၽြန္မေျပာေတာ႔သာ နာတတ္ၾကတာ ကၽြန္မေရးထားတာ ဘယ္ေနရာမွားေနတယ္၊ လက္ရွိအေျခအေနထက္ ဘာေတြ ပိုေရးထားတယ္ဆိုတာမ်ိဳး ေထာက္ျပ ေျပာဆိုတာ လံုး၀မရွိဘဲ ဘလိုင္းႀကီး ကြန္မန္႔လာလာေရးၾကတာကိုေတာ႔ ကၽြန္မက ေနာက္ဆို အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ရီပလိုင္း ျပန္မလုပ္ေတာ႔ဘူး။ ရႈပ္လြန္းလို႔။

တခါတေလ လူေတြ အရမ္း ရယ္ရတယ္။ ကၽြန္မကို "ေဩာ္ s0wha1 လား"ေပါ႔။ "s0wha1 ဘေလာ႔ဂ္ကို မၾကာမၾကာ လာဖတ္ျဖစ္တယ္"၊ ဘာညာနဲ႔ အြန္လိုင္းမွာ တခ်ိဳ႕လူေတြ လာေျပာၾကတယ္။ ၿပီးရင္ သူတို႔က ကၽြန္မကို Female လား၊ Male လားေတာင္ ေသခ်ာမသိဘူး။ "အစ္ကို"လို႔ လာေခၚတဲ႔သူက ေခၚ၊ "ေဟ႔လူ"လို႔ လာေခၚတဲ႔သူက ေခၚနဲ႔။ လူက မၿပံဳးဘဲ ၀ါးလံုးကြဲရယ္မိတယ္။ ဘေလာ႔ဂ္တခုလံုးမွာ ကၽြန္မခ်င္း မိုးမႊန္ေအာင္ ေရးထားပါလ်က္ ေယာက္်ားမွန္း၊ မိန္းမမွန္း မသိၾကသူေတြ သိပ္မရႊီးတတ္ဖို႔ေတာ႔ လိုလိမ္႔မယ္ထင္ပါရဲ့။ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ဆို လူကို သူမသိတာတခု လာေမးတာေတာင္ မာေရေက်ာေရနဲ႔ စိတ္ထဲကေတာ႔ ဘာလဲဟေပါ႔။ ေနာက္မွ ကၽြန္မကို သူက ေယာက္်ားေလးထင္လို႔ အထက္စီးေလသံနဲ႔ လာစကားေျပာေနတာကိုး။ အံ့ဩကုန္ႏိုင္ဖြယ္ပဲ။ ေျပာေသးတယ္... သူက ကၽြန္မဘေလာ႔ဂ္ကို လာဖတ္ဖူးတယ္ဆိုလား။ =)) ေနာက္ဆို "s0wha1သည္ အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္၏" လို႔ ေရးထားရမလို ျဖစ္ေနၿပီ။ ဒါေတာင္ မွားခ်င္မွားေနၾကဦးမွာ။ တကယ္က ကၽြန္မ ဘေလာ႔ဂ္ကို မဖတ္ဖူးလို႔လည္း ကၽြန္မအေနနဲ႔ ဘာေျပာစရာရွိလဲ။ ကၽြန္မကလည္း "ကၽြန္မ ဘေလာ႔ဂ္ဖတ္လားဟင္"လို႔ ေမးေနတာလည္း မဟုတ္။ (အဲလို ေမးလို႔ အားနာပါးနာနဲ႔ ေျပာၾကတာဆိုရင္လည္း ေတာ္ေသး။) မသိရင္ မသိသလိုေလးေနၿပီး ႏႈတ္ဆက္ၾကတာက ပိုမေကာင္းဘူးလားလို႔ပါ။

ကၽြန္မနဲ႔ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း တခါတခါ လြဲတတ္ပါတယ္။ တစ္ရက္ MRT စီးရင္း ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္း ၃ေယာက္ အလုပ္မရွိ၊ အလုပ္ရွာၿပီး သူတို႔ေရွ႕မွာ ထိုင္ေနတဲ႔ အိႏၵိယလူမ်ိဳး တစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ရင္း ျငင္းၾကသတဲ႔။ တစ္ေယာက္က "အိႏၵိယက ကုလားျဖစ္မယ္"တဲ႔၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ႔ "မဟုတ္ဘူး မေလး ကုလား"တဲ႔၊ တစ္ေယာက္ကက် "လိုကယ္(local) ကုလား"လို႔ ေျပာတယ္။ သံုးေယာက္သား သူႏိုင္ကိုယ္ႏိုင္ အၿပိဳင္ ျငင္းေနၾကတာ အဲဒီအိႏၵိယအကိုႀကီးက "ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာ ကုလားပါ ခင္ဗ်ာ"လို႔ ဗမာလို ပီပီသသႀကီး ျပန္ေျပာလိုက္မွ သူတို႔ အျငင္းအခုန္လည္း ရပ္သြားေတာ႔တယ္။ ;)) "ငါတို႔မွာ သူျမန္မာလုိ ျပန္ေျပာလိုက္တာလည္း ၾကားေရာ မ်က္ႏွာပူၿပီး အားနာလိုက္တာဟာ"ဆိုၿပီး ကၽြန္မတို႔ကို ျပန္ေျပာျပတယ္။ ျငင္းစရာမရွိ ႀကံဖန္ျငင္းတာကိုး ေကာင္းတာေပါ႔လို႔။

ကၽြန္မက်ေတာ႔ တမ်ိဳး၊ ကၽြန္မက ဘယ္သူကိုမဆို သိပ္ၿပီး စေနာက္ေလ႔ မရွိဘူး။ ကၽြန္မကို ေနာက္ရင္လည္း သိပ္မႀကိဳက္ဘူး။ သူတို႔လို ျပန္မေျပာတတ္လို႔လည္း ပါတာေပါ႔။ ရွားရွားပါးပါး သူမ်ားကို စေနာက္မိရင္လည္း ကိုယ္ပဲ ျပန္ခံရတတ္တယ္။:D ဒါမွမဟုတ္ (မစ တတ္ေတာ႔) နားလည္မႈေတြလြဲရာကေန အျငင္းအခုန္ေတြျဖစ္ၿပီး စကားမ်ားရတတ္တယ္။ တရုတ္ႏွစ္ကူးအခ်ိန္ဆိုရင္ တရုတ္ေတြရဲ့ ျပကၡဒိန္ အေကာင္ပေလာင္ႏွစ္ေတြကို အရုပ္ေတြနဲ႔တကြ ဒီႏွစ္မွာ ဘာျဖစ္မယ္ဆိုတဲ႔ ေဗဒင္ေဟာစာတမ္းေတြပါ ေနရာတိုင္းလိုလိုမွာ ခမ္းခမ္းနားနား ေတြ႔ရတတ္တယ္။ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေခြးႏွစ္ဖြားေတြဆိုေတာ႔ တစ္ေယာက္က ေခြးရုပ္ေရွ႕မွာ အမွတ္တရ ဓာတ္ပံုရိုက္တယ္။ တကယ္ သူ ရိုက္ခ်င္တာက ေခြးရုပ္ေလးနဲ႔ ေဗဒင္ေဟာထားတဲ႔ ဆိုင္းဘုတ္ေရွ႕မွာပဲ ရိုက္ခ်င္တာ ဒါေပမဲ႔ ဓာတ္ပံုထဲမွာေတာ႔ Dog လို႔ ေရးထားတဲ႔ ေဘးနားေလးမွာ သူက ေနရာယူၿပီးသား ျဖစ္ေနတယ္။ ဟိုရွမ္းျပည္နယ္က "ေခြးရုပ္" ဆိုတဲ႔ ဘူတာ ဆိုင္းဘုတ္ေအာက္မွာ ဓာတ္ပံုရိုက္မိတာထက္ ဆိုးေနၿပီ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္မက ကင္မရာထဲက သူ႔ဓာတ္ပံုကို ၾကည့္ရင္း သူ႔ကို "ဟာ နင္က ေခြးပဲဟ"လို႔ စေနာက္ ေျပာၿပီး အားရပါးရ ရယ္တယ္။ သူလည္း ကၽြန္မနဲ႔အတူ လိုက္ရယ္ရင္း ျပန္ေမးတယ္။ "ေအး... ဟုတ္တယ္။ နင္ကေရာ ဘာလဲ"တဲ႔။ သူက ကၽြန္မကို ျပန္ေနာက္ခ်င္လို႔လား၊ ဒါမွမဟုတ္ တကယ္သိခ်င္လို႔ အတည္ ေမးတာလားဆိုတာေတာ႔ မေျပာတတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္မ ဘာေကာင္ႏွစ္ဖြားလဲ သူေသခ်ာ မသိတာ အမွန္။ အဲဒီေတာ႔ ကၽြန္မကလည္း မဆိုင္းမတြ အပီအျပင္ ျပန္ေျဖတယ္။ "ငါက ၾကက္"တဲ႔။ သြားေရာပဲ။ သူမ်ားကို စိတ္ရွိလက္ရွိ စေနာက္ေနၿပီးမွ ျဖစ္ပံုမ်ား ေျပာခ်င္ေပါင္။:P အမွန္ဆို "ငါက ၾကက္ဖ" လို႔ ဒါမွမဟုတ္ "ၾကက္ဖႏွစ္ဖြား"လို႔ ေျပာရမွာ။ စကားေျပာ ေလာႀကီးသြားတာ ျပန္ျပင္လို႔ကို မမွီေတာ႔ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြအကုန္လံုး "အုန္း" ကနဲ ၀ိုင္းရယ္ၾကတာ။ မွတ္ေရာ။ ေနာက္ဆို သူမ်ားကို ဘယ္ေတာ႔မွ ေနာက္ေတာ႔ဘူး။ :D

ဒီေန႔ အိမ္နားမွာ မိုးေတြကရြာ၊ လွ်ပ္စီးေတြကလက္နဲ႔ အိမ္မွာေနရတာ ဇိမ္ကိုက်လို႔။ အေမ ခ်က္ေကၽြးတဲ႔ ၀က္သားဟင္း အခ်ိဳခ်က္ရယ္၊ ဆတ္သားေျခာက္ကို ခရမ္းခ်ဥ္သီးနဲ႔ စပ္စပ္ေလး ခ်က္ထားတာရယ္ ဗိုက္ကားေအာင္ စားၿပီး သီခ်င္းေလး နားေထာင္ရင္း အင္တာနက္သံုးရတာ မိုက္မွမိုက္။ အဲဒီခ်ိန္ အိမ္နားမွာ မိုးႀကိဳးပစ္လိုက္လို႔လား မသိပါဘူး။ Breaker Tripped ျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ေမာင္ေလးက တခါ ျပန္တင္လိုက္၊ ေနာက္တခါ မိုးထပ္ၿခိမ္းလို႔ ျပန္ျပဳတ္က်သြားလိုက္နဲ႔။ ႏွစ္ခါေလာက္ ဘရိတ္ကာက်ၿပီး မီးပ်က္ပ်က္သြားတယ္။ အေမကလည္း ကၽြန္မတို႔ အေမပီသစြာ အရမ္း ေၾကာက္တတ္တာ။ ျပန္မတင္ဘဲ ဒီတိုင္းထားလိုက္ လုပ္ေနေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ ကၽြန္မလည္း ဒီပို႔စ္ ေရးေနရင္း မိုးေအးေအးနဲ႔ ေကြးလိုက္တာ ခုမွပဲ ႏိုးလာတယ္။

ေတြးခ်င္ရာေတြး၊ ေရးခ်င္ရာေရးဆိုတဲ႔အတိုင္း ေရးခ်င္ရာ ေလွ်ာက္ေရးထားတာ။ သည္းခံၿပီး ဖတ္ၾကတာ ေက်းဇူးပါ။ တကယ္ေရးခ်င္တာေတြကိုေတာ႔ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ ဖ်က္လိုက္ၿပီ။ တကယ္ေတာ႔ ဒီပို႔စ္ကို လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၃ လေက်ာ္ထဲက တ၀က္တပ်က္ ေရးထားၿပီးသား။


ရႊင္လန္း ခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။

s0wha1

ေမြးေန႔ ဆုမြန္

ဇြန္လမွာ ကၽြန္မတို႔မိသားစု၀င္ေတြရဲ့ မဂၤလာေမြးေန႔ေတြ မရွိေပမဲ႔ ကၽြန္မခ်စ္တဲ႔ လူတခ်ိဳ႕ရဲ့ အမွတ္တရေမြးေန႔ေတြနဲ႔ ျပည့္လို႔ေနပါတယ္။ ကၽြန္မခ်စ္တဲ႔အန္တီမ်ားရဲ့ ေမြးလလို႔ဆိုႏိုင္တဲ႔ မိုးရာသီ ဇြန္လေလးဟာ မိုးေတြကို မခ်စ္ခင္တဲ႔ ကၽြန္မအတြက္ ခုေတာ႔လည္း စိတ္ထဲမွာ အမွတ္ထင္ထင္ ရွိလို႔ေနပါၿပီ။ ဒီေန႔ဟာ ကၽြန္မခ်စ္ခင္ေလးစားရေသာ အန္တီစုရဲ့ ၆၃ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတနဂၤေႏြေန႔တြင္ အန္တီစုေမြးေန႔ပြဲကို စကၤာပူ တိုပါးရိုးျမန္မာဘုန္ႀကီးေက်ာင္းမွာ က်င္းပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အန္တီစုေမြးေန႔ျဖစ္တဲ႔ ဒီေန႔ ဒီရက္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ိဳးသမီးမ်ားေန႔အျဖစ္လည္း သတ္မွတ္က်င္းပၾကပါတယ္။ အန္တီခင္ရဲ့ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားေန႔ ပို႔စ္မွာ သြားေရာက္ဖတ္ရႈ ႏိုင္ပါတယ္။


ဇြန္ ၁၄ရက္ေန႔က ၄၃ႏွစ္ျပည့္ခဲ႔တဲ႔ အန္တီၿငိမ္း၊ ဇြန္ ၂၁ မွာ ၄၃ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔က်ေရာက္မဲ႔ အန္တီခင္တို႔ကို အန္တီစုေမြးေန႔နဲ႔အတူ ဆုေတာင္း ေပးပါတယ္။ သက္ရွည္က်န္းမာ၍ ခ်စ္ေသာမိသားစုနဲ႔အတူ မခြဲမခြာ တိုင္းျပည္အက်ိဳးကို ဒီထက္မက သယ္ပိုးႏိုင္ပါေစ။


ဇြန္ ၁၀ရက္ေန႔က ကၽြန္မရဲ့ တစံုတေယာက္ေမြးေန႔ဆုေတာင္းပို႔စ္မွာ အန္တီတို႔က ခုလို ကြန္မန္႔ လာေရးၾကတယ္။

*** ***** ***

ေမျငိမ္း said...

ဘသူ႔ေမြးေန႔လဲလည္း မပါပါလား.. ဟီဟီ ..အန္တီ့ေမြးေန႔ေတာ့ မဟုတ္ေသး.. အန္တီက ၁၄ရက္ေနာ္.. ပီးရင္ အန္တီစုက ၁၉ရက္.. အင္းး Che Guevara လည္း ၁၄ရက္..။ ေသခ်ာတာေတာ့ ဇြန္မွာ လူေတာ္ေတြေမြးတယ္ဆိုပဲ..ခိခိ..။ ဆိုေတာ့ ေမြးေန႔ရွင္ကို လူေတာ္ေလးတေယာက္လို႑ သတ္မွတ္ ေပးပါ့မယ္ေလ။ :P

June 10, 2008 3:13 PM

s0wha1 said...

ဟားဟား... အန္တီေရ ကြန္မန္႕အတြက္ ေက်းဇူး... ေသခ်ာတာေပါ႔ လူေတာ္ေလးပဲ ျဖစ္မွာ... :P

June 10, 2008 4:00 PM

ခင္မင္းေဇာ္ said...

ဟဲ့ အန္တီခင္ကေတာ့ ၂၁ ေနာ္ ။
ဇြန္ဖြား ေမထုန္ရာသီဖြားေနေနာ္ ..
သိတယ္ေနာ္ အရည္အခ်င္းေတြကို...

June 11, 2008 12:00 AM

s0wha1 said...

ဟုတ္ပါ႔။ အရည္အခ်င္းေတြကေတာ႔ ရွယ္ေတြႀကီးပဲ...;)) အန္တီၿငိမ္းနဲ႔ေတာင္ ေျပာျဖစ္ေသးတယ္။:D

June 11, 2008 9:04 AM

*** ***** ***

ဒီကြန္မန္႔ေတြကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင္႔ ဇြန္လမွာ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးေတြကို ေမြးဖြားတယ္ဆိုတာ သိၾကေရာေပါ႔ေနာ္။ :P

ခ်စ္တဲ႔

s0wha1

သံသရာ ကမ္းကပ္

သံသရာ ကမ္းကပ္

သံသရာ ကမ္းကပ္
လွမ္းတက္ရခက္တယ္ ဆိုေပမယ့္
သင့္ေျခတစ္လွမ္း….
လက္ကမ္းေပးမယ့္ လက္ေတြက
သူ.. ငါ.. ကြဲျပား ျခားနားျခင္းမ႐ွိတဲ့
ပရဟိတ အေႏြးစိတ္ေတြနဲ႕
႐ႊံထဲ.. ဗြက္ထဲ.. ဒုကၡသည္မ်ား႐ွိရာ
ေဖးကူထူမ သိပ္တိုတဲ့ လူ႕ဘ၀မွာ…
ဒုကၡမရဏကို ပစ္မထားဘဲ
အတူမွ်ေ၀ခံစားႏိုင္ေၾကာင္း ျပသၾကရေအာင္။

ၫွိဳးႏြမ္းေျခာက္ေသြ႔ေနၿပီးသား သစ္ပင္အိုနဲ႔တူတဲ့ လူ႔ဘ၀မ်ား႐ွိရာ နာဂစ္ဆိုတဲ့ မုန္တိုင္းယႏၱယားႀကီးက ထုိသစ္ပင္အိုေတြကိုပဲ အျမစ္က ဆြဲလွန္ပစ္ခဲ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘ၀ေတြ အရင္ထဲက မေနေပ်ာ္ခဲ့ပါဘူး။ စားဖို႔ေသာက္ဖို႔နဲ႔ လူ႔ေလာကမွာ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္း မားမားမတ္မတ္႐ွိေနဖို႔ကိုပဲ အသက္႐ွင္ေနရတာပါ။ အခုဒီဘ၀ေလးကိုပဲ “လွဴိင္းၾကက္ဖ”လို႔ ေခၚတဲ့ လွဴိင္းလံုးေတြက ပင္လယ္ဖက္ဆီမွ တစ္လွဳိင္း၊ ျမစ္၀ဖက္ဆီမွ တစ္သြယ္ ၀င္ေရာက္တြန္းခ်လို႔ အသိုက္ေတြ လဲကြဲခဲ့ရပါၿပီ။ ရင္နဲ႔ဖြားခဲ့ရတဲ့ ေသြးရင္းသားရင္း၊ ဘ၀ခရီးၾကမ္းကို အတူတူျဖတ္ေနၾကရတဲ့ ဇနီးမယား၊ လင္ေယာက္်ား၊ တစ္အူတံုဆင္း ညီရင္းအကို ေမာင္ႏွမေတြ၊ ၾကည့္စမ္းပါ… ၀ိညာဥ္မဲ့သြားတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ ခႏၶာေတြ မ်က္စိစံုမွိတ္၊ ႐ွိလက္စ အင္အားေလးနဲ႔ပဲ ေရထဲေမ်ာကာ မသာခ်ရေပါ့။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ငံုၾကည့္မိလို႔လည္း မသတီဖို႔ အခ်ိန္မ႐ွိ၊ သူမ်ားကို ၾကည့္မိလို႔လည္း အကုသိုလ္စိတ္မ႐ွိ၊ အကုန္လံုး လူ႐ိုင္းလိုလို၊ တာဇံလိုလိုနဲ႕ ငိုေၾကြးဖို႔ေတာင္ ဆြံ႔အ သြားခဲ့ရၿပီ။ အုန္းသီး၊ အုန္းရည္၊ ဆန္မႈိတက္နဲ႔ ထမင္းတစ္နပ္ျဖစ္ခဲ့ရရင္ ဘ၀ဟာ ႀကီးလွတဲ့ ကုသိုလ္တဲ့လား၊ မိုးေပၚက က်လာတဲ့ PH7 နဲ႔ ဘီစကစ္၊ ေခါက္ဆြဲေျခာက္တို႔ကို တုတ္ဆြဲ၊ ဓားဆြဲ မျဖစ္ရေအာင္ ေ၀ျခမ္းကာ မ်က္ရည္လည္ရေပါ့။ သံသရာကမ္းကပ္ရာ လွမ္းတာေပါ့ ...။

နာဂစ္ေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ျပနဲ႔ ေက်း႐ြာ ေရစက္ဆံုခဲ့ရတယ္ဆိုရင္ ၿမိဳ႕ျပက ဂ႐ုဏာ႐ွင္မ်ားက ေက်း႐ြာ၊ ဇနပုဒ္ အလွမ္းေ၀းလြန္းလွတဲ့ဆီက ေ၀ဒနာသည္မ်ား႐ွိရာကို ေရာက္ဖူးခဲ့ရၿပီ။ စာနာတတ္္ခဲ့ရၿပီ။ လူျဖစ္ရတဲ့ဒုကၡကို နားလည္ခဲ့ရၿပီ။ ေကာက္႐ိုးမီးလို ဟုန္းကနဲထေတာက္ၿပီး ၿငိမ္သက္ကာ ၿပီးဆံုးသြားမဲ့ ကိစၥမဟုတ္ေၾကာင္း သိခဲ့ရၿပီ။ တကယ့္ကို ရင္နာစရာဘ၀မ်ား ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ႏွစ္႐ွည္လမ်ား မဟာစီမံကိန္းခ်ရမွာပါ။ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရး အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔မႈေပၚမူတည္ၿပီး demand နဲ႔ supply က စကားေျပာပါတယ္။

အာဏာ႐ွိမယ္၊ စကားေပါက္ေရာက္မယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ ေမာ္ေတာ္ခပ္လတ္လတ္ ၁စီး တန္သည္၊ ၂စီး တန္သည္ကို ထား႐ွိေစလိုပါသည္။ ကယ္ဆယ္ေရး ရိကၡာပစၥည္းမွသည္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးအထိ အကူအညီ ေပးလိုၾကသည့္ ေစတနာ႐ွင္မ်ားအတြက္ ထိေရာက္လို႔ပါ။ disaster ေဒသေတြမွာ ဆက္သြယ္ေရးလြယ္ကူၿပီး အလွဴ႐ွင္ေတြ သြားေရာက္လိုသည့္ေဒသအထိ ပို႔ေဆာင္ေပးႏိုင္ဖို႔ပါ။ အလွဴ႐ွင္ေတြက ၿမိဳ႕ကထြက္ၿပီး ကားနဲ႔လာ၊ ၿပီးမွ ေမာ္ေတာငွား၊ ထိုအေသးစားေမာ္ေတာ္ (ေခၚ) ပဲ့ေထာင္ကလည္း တစ္စီးငွားလွ်င္ ေငြက်ပ္ ၃၀၀၀၀၀န္းက်င္နဲ႔ သြားလိုသည့္ ခရီးအနီးအေ၀းကို လိုက္၍ ဓာတ္ဆီပါ ေပးရတာပါ။ ဒီေတာ့ တစ္လေက်ာ္အခ်ိန္ အထိ အ၀တ္အစား၊ စားနပ္ရိကၡာနဲ႔ ေဆး၀ါးကလြဲလို႔ ေထြေထြထူးထူး သယ္မသြားႏိုင္ပါဘူး။ သြားရတယ္ ဆိုရာ၀ယ္ ပစၥည္းတန္ခ်ိန္၊ လိုက္ပါတဲ့ လူအေရအတြက္ေပၚ မူတည္ၿပီး ပဲ့ေထာင္စီးရတာလည္း ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ပါ။ ရာသီဥတုဆိုး၀ါးၿပီး မိုးႀကီးေလႀကီးတုိက္ခဲ့ရင္ အလွဴ႐ွင္ေတြအတြက္လည္း တကယ့္ မလြယ္ေၾကာပါ။ ခုဆို မိုး၀င္လာၿပီျဖစ္လို႔ ေဒသေ၀း သြားႏိုင္တဲ့လူ အေရအတြက္လည္း အနည္းငယ္ေတာ့ က်ဆင္းစ ျပဳလာပါၿပီ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔သြားခဲ့တဲ့ ေဒးဒရဲအလြန္ ျမစ္၀က ႐ြာေလး႐ြာျဖစ္တဲ့ ေညာင္လန္း၊ လိပ္ကၽြန္း၊ ဥတို၊ ေရတြင္းကုန္း(ပင္လယ္၀အနီး) စတဲ့ ႐ြာေတြဆိုရင္ ခုခ်ိန္ထိ ထမင္းနပ္မွန္ဖို႔ အလွ်ဴ႐ွင္ေတြ ေမွ်ာ္ရတုန္းပါ။ မိုး႐ြာစ ျပဳလာေတာ့ တပတ္၊ ဆယ္ရက္မွာ ၃ခါေလာက္ေတာ့ အလွဴရၾကပါတယ္တဲ့။ ဆီလို အေပါက္႐ွာၿပီး အျပစ္ တင္ခ်င္ေနတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အေပါက္ေတြ ဘယ္ေလာက္ မ်ားေနလဲဆိုတာ စာဖတ္သူတို႔လည္း သိၿပီးသားပါ။ တစ္႐ြာလံုးေပါင္းမွ အိမ္ႏွစ္အိမ္ပဲ က်န္တဲ့႐ြာနဲ႔။ အားကိုးစရာမဲ့သြားတဲ့ မိအိုဖအိုေတြနဲ႕ အိမ္ရယ္လို႔သာ ေခၚေနရတဲ့ အမိုးအကာေလးေတြ လုပ္ထားတဲ့ေနရာေလးမွာ မိသားစု ေလးငါးစုေပါင္းၿပီး ေနၾကရတဲ့ေနရာေတြပါ။ အမိုးအတြက္ တာလပတ္ ဖ်င္ထည္ေတြေတာ့ အလံုအေလာက္မဟုတ္ေပမဲ့ အနည္းငယ္စီ ရၾက႐ွာပါသတဲ့။ ဒန္အိုး ဒန္ခြက္ နဲ႔ ေဆး၀ါးအနည္းငယ္လည္း တခ်ိဳ႕႐ြာေတြမွာ ရၾကပါတယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ ဥာဏ္ပုစြာနဲ႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။ ထိုေ၀းလံတဲ့ ႐ြာေတြ၊ ေဒသေတြမွာ ဆက္သြယ္ ေဆာင္႐ြက္ေရးသေဘာမ်ိဳး ျဖစ္ေစ၊ အခ်က္အလက္ စုေဆာင္းျဖန္႔ေ၀မႈမ်ိဳး ျဖစ္ေစ၊ လိုအပ္ခ်က္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေဆာင္ေပးေရးသေဘာမ်ိဳး ျဖစ္ေစ၊ အမာခံအဖြဲ႔ တစ္ဖြဲ႔ေလာက္ ထားႏိုင္ဖို႔ရာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလားလို႔။ ထိုအဖြဲ႔မွတဆင့္ ၿမိဳ႕ေပၚကို လွမ္းဆက္သြယ္မႈမ်ိဳး ရ႐ွိႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ရင္ေတာ့ အတိုင္းထက္အလြန္ေပါ႔ဗ်ာ။

ၿမိဳ႕ေပၚက စီစဥ္ေပးႏိုင္မယ့္ ေရယာဥ္အႀကီးစားမ်ိဳးနဲ႔ တစ္ပတ္ တစ္ေခါက္ႏွဳန္းေလာက္ တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ လိုတဲ့ ေမွ်ာတိုင္၊ ၀ါးလံုး၊ အမိုးအကာအမ်ိဳးေတြကို ထို႐ြာအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး ေပးပို႔ႏိုင္တာေပါ႔။ စီးပြားေရး ဘယ္လိုျပန္လုပ္မလဲလုိ႔ ေမးၾကည့္တဲ့အခါ ေၾကာင္အအျဖစ္ၿပီး ခပ္ဆိုင္းဆိုင္းပဲ ေျဖၾကပါတယ္။ ႐ြာမွာ အလုပ္လုပ္ခ်င္ရင္ေတာင္ လုပ္ငန္း႐ွင္မ႐ွိေတာ့တဲ့ အျဖစ္ပါတဲ့။ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ကၽြဲေတြ၊ ႏြားေတြနဲ႔ တတ္ႏိုင္သူေတြက လယ္ျပန္လုပ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကေပမဲ့ “မိိ်ဳးစပါးေတြကလည္း ေရနဲ႔ အကုန္ပါသြားၿပီ၊ ဒီေကာင္ေတြ ကိုယ္တုိင္က စားက်က္႐ွားၿပီး ခ်ိေနၿပီျဖစ္လို႔ ထန္ကုန္ခိုင္းလို႔ရ သံုး၊ ေလးလပါ” တဲ့။ ၿမိဳ႕တက္ ကူလီလုပ္မယ္ ဆိုေတာ့လည္း အကိုတို႔ ျမင္ခဲ့တဲ့အတိုင္း ေဒးဒရဲ ၿမိဳ႕ေပၚေရာက္ေအာင္သြားဖို႔က ၄နာရီေလာက္ ေမာ္ေတာ္စီးရမွာတဲ့ေလ။ ဘယ္မွာလဲ လမ္းစရိတ္။ သူတို႔ထက္ဦးေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ပဲ သက္ျပင္း ႀကိဳခ်လိုက္ပါတယ္။ ဘယ္လို သံသရာႀကီးလဲေပါ႔ေနာ္ …။

ပဲ့ေထာင္ေပၚကေန ဟာ… လယ္ကြင္းေတြက စိမ္းေနပါလားလို႔ ေရ႐ြတ္တဲ့အခါ လမ္းျပက စပါးခင္းေတြေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ ျမက္ပင္ေတြပါတဲ့။ ေလွက်န္၊ ပုိက္က်န္သူေတြက ငါးေထာင္ေနၾကတာကိုလည္း ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ လူငွားမတတ္ႏိုင္လုိ႔ ကေလး၊ မိန္းမ မက်န္ ကြန္ခ်ေနၾကတယ္။ ဘယ္လိုလဲ အမိမ်ားလားဆိုေတာ့... “တစ္ေနကုန္ဆိုရင္ ၀မ္းစာေလာက္ေတာ့ ရပါတယ္” တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေစ်းထဲက ငါးေတြ၊ ပုဇြန္ေတြ ဘယ္ကမ်ား လာၾကပါလိမ့္ …။

မ်က္လံုးထဲမွာ ေသြး႐ူးေသြးတမ္းနဲ႔ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ ေလႀကီးမိုးႀကီးထဲ မိသားစုေတြ ေသြး႐ူးေသြးတမ္း ထြက္ေျပးကာ ေသကုန္ၾကပံု၊ တစ္ေက်ာင္းတည္း႐ွိတဲ့ ေက်ာင္း၀င္းထဲ ေျပး၀င္ပုန္းၾကရာ ထိုေက်ာင္းေရာ လူေတြပါ ေရထဲ၊ ေလထဲ အကုန္ပါသြားပံု၊ ေရလြတ္တဲ့ သစ္ပင္အဖ်ားမွာ ေရာက္ေနၾကတဲ့ သက္ႀကီး ႐ြယ္အိုေတြ ေလဒဏ္၊ မိုးဒဏ္ကို မခံႏိုင္ေတာ့လို႔ အသက္ေပ်ာက္သြားကာ ေရထဲျပဳတ္က်ပံုေတြ၊ ဖက္တြယ္လို႔ရတဲ့ သစ္ပင္ သစ္ကိုင္းမွာ တြယ္တက္ကာ အသက္႐ွင္ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ေပမဲ့ တစ္ကုိယ္လံုး တုန္ရင္ေပါက္ၿပဲၿပီး အ၀တ္ဗလာ ျဖစ္ေန႐ွာတဲ့ ေယာက္်ား၊ မိန္းမေတြ၊ ကိုယ့္ေျမ၊ ကိုယ့္ယာစြန္႔ၿပီး တစ္ျခား႐ြာကို ေျပးေတာ့ တစ္ျခား႐ြာက ကိုယ့္ထက္အဆမတန္ ဆိုးေနလို႔ ျပန္ေျပးလာရပံုေတြ၊ ဒုကၡ သုကၡမ်ားၾကားက အမွန္လား၊ အမွားလား ေမးခြန္းမ်ား ေရာက္ျဖစ္ေအာင္ ေရာက္လာလို႔ ကိုယ့္ဘ၀ကို ေၾကာင္အအ ျဖစ္ရပံုေတြ ...။

ပံုေတြ… ပံုေတြ… ပံုေတြ… နာဂစ္က အ႐ုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္ စိတ္ဒဏ္ရာ အနာတရနဲ႔ မလွမပေတာ့မယ့္ သံသရာ ပန္းခ်ီးကားခ်ပ္ႀကီး တစ္ခ်ပ္လို ခ်ဆြဲျပသြားခဲ့တယ္။ ဒါမွ တကယ့္ realism အစစ္ကြလို႔ ေနာက္ဆံုး ႀကံဳးေအာ္သြားေသးလားေတာ့ မသိပါ။ ကၽြန္တာ္တို႔အဖို႔ သံသရာကမ္းကပ္... လွမ္းတက္ရခက္တယ္ ဆိုေပမဲ့ တကယ္ကို နဖူးေတြ႔ ဒူးေတြ႔ ႀကံဳခဲ့ရပါၿပီ။


မင္းသစ္တည္
၉.၆.၂၀၀၈


စာၾကြင္း ။ ။ အေ၀းဆံုးျဖစ္တဲ့ ေရတြင္းကုန္း႐ြာက ပင္လယ္၀နဲ႔ သိပ္မေ၀းေတာ့သလို ေဒးဒရဲ ၿမိဳ႕ေပၚကေန ပဲ့ေထာင္နဲ႔ ေရာက္ျပန္ခရီး သြားမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ၾကာျမင့္ခ်ိန္ အနည္းဆံုး ၅နာရီ ေလာက္ ခရီး႐ွိပါတယ္။

႐ြာအမည္ ။ ။ ေညာင္လန္း
အိမ္ေျခ ။ ။ ၇၅လံုးခန္႕႐ွိခဲ့ရာ ၂လံုးသာ အေကာင္းက်န္
လူဦးေရ ။ ။ ၂၉၀ေလာက္႐ွိခဲ့ရာ ၃၈ဦး ေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။

႐ြာအမည္။ ။ လိပ္ကၽြန္း
အိမ္ေျခ ။ ။ အိမ္ေျခ၁၆၀ခန္႕
လူဦးေရ း း လူဦးေရ ၅၆၀ေလာက္႐ွိခဲ့ရာ ၆၂ဦး ေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။

႐ြာအမည္။ ။ ဥတို
အိမ္ေျခ ။ ။ အိမ္ေျခ ၁၂၆ခန္႕
လူဦးေရ ။ ။ လူဦးေရ ၄၀၀ ေက်ာ္ခန္႔႐ွိခဲ့ရာ ၇၆ဦး ေသဆံုးခဲ့ပါတယ္

႐ြာအမည္။ ။ ေရတြင္းကုန္း
အိမ္ေျခ ။ ။ အိမ္ေျခမ်ားတဲ့ ႐ြာလတ္ပိုင္း
လူဦးေရ ။ ။ လူဦးေရ ၁၀၀၀ ေက်ာ္႐ွိခဲ့ရာ ၁၀၀ ေက်ာ္ခန္႔ ေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။

*** ***** ***

ကိုမင္းသစ္တည္ရဲ့ ေဆာင္းပါးကို အီးေမးလ္ကေနတဆင္႔ ရရွိတဲ႔အတြက္ ကၽြန္မဘေလာ႔ဂ္မွာ ျပန္လည္ ကူးယူတင္ျပလိုက္ပါတယ္။ ေဆာင္းပါးပို႔ေပးတဲ႔ ကိုမင္းသစ္တည္ကို ေက်းဇူးတင္လ်က္။

စက္ႀကီး ၁၃ ပါး

ကၽြန္မ ငယ္ငယ္က အစ္ကိုေတြ၊ အစ္မေတြ ေၾကာက္ရင္ ဒီဂါထာကို ရြတ္သံ ၾကားဖူးေနက်ပါ။ အဲဒီတုန္းကတည္းက လိုက္ရြတ္ခ်င္ေပမဲ႔ အရြယ္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ ငယ္ေသးေတာ႔ သူတို႔ကို မေမးမိဘူး။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ႔လည္း အဲဒီဂါထာအေၾကာင္း ေမ႔သြားတယ္။ ခုက်မွ ၀က္ဘ္ဆိုဒ္တခုမွာ ေတြ႔လို႔ ကၽြန္မ အလြတ္က်က္ရေအာင္ ကၽြန္မ ဘေလာ႔ဂ္မွာ ျပန္တင္ထားလိုက္တာပါ။

***** *** *****

စက္ႀကီး (၁၃)ပါး ဂါထာ ပါဠိေတာ္

ေၾသာင္း - တစ္ရာ႔ရွစ္ကြက္ ဗုဒၶစက္။
တစ္ဆယ္႔ေလးခ်က္ ဓမၼစက္။
တစ္ဆယ္႔ရွစ္ခ်က္ သံဃာ႔စက္။
လေရာင္းဝင္းလ်က္ ရွင္ပေစၥကဗုဒၶါ ရဟႏၲာစက္။
ျမင္းမိုရ္ေတာင္ဦး ျမင္႔ေခါင္က်ဴးလ်က္ မိဘစက္။
ဂုဏ္ေက်းဇူး အထူးသိလ်က္ ဆရာ႔စက္။
ျဗဟၼစိုရ္လက္နက္ ျဗဟၼာ႔စက္။
မိုးႀကိဳးလက္နက္ သိၾကားစက္။
ေလာင္မီးက်လ်က္ နတ္တို႔စက္။
ဘြဲ႔ျဖဴလက္နက္ ဘီလူးစက္။
ေတာင္ဟုန္းျပင္းလ်က္ ဂဠဳန္မင္းစက္။
အာခံတြင္းက ဝင္းဝင္းေတာက္လ်က္ နဂါးစက္။
သံုးေထာင္သခၤ်ာေဟဝႏၲာ အာဏာစိုးလ်က္ သီဟစက္။
စက္ႀကီးတစ္ဆယ္႔သံုးပါး၊ ရြတ္သံၾကားက ေဘးမ်ားျမင္မႈ၊
မေကာင္းစုတို႔၊ ေဝးကၾကဥ္ေရွာင္၊ ေအာင္ေစတတ္သည္။
ျမတ္သည္႔ဆရာ ပညာတည္း။
ေၾသာင္း - နေမာ ဗုဒၶါ ႏုဘာေဝန၊
ေၾသာင္း - နေမာ ဓမၼာ ႏုဘာေဝန၊
ေၾသာင္း - နေမာ သံဃာ ႏုဘာေဝန၊
ေၾသာင္း - ဒူေရ ဒူေရ၊ သြား ဟံု ဟံု။

***** *** *****

စက္ႀကီး (၁၃)ပါး ဂါထာမႏၲန္ေတာ္ ရြတ္ဆိုရျခင္းအက်ိဳး

စက္ႀကီး (၁၃)ပါး ဂါထာမႏၲန္ေတာ္ကို ေန႔စဥ္ ရြတ္ဖတ္ျခင္းျဖင္႔ မိမိတို႔အိမ္၌ က်က္သေရမဂၤလာ တိုးတက္ ပြားမ်ားေစပါသည္။ က်ေရာက္ဆဲ၊ က်ေရာက္လတၱံ႔ေသာ ေဘးအႏၲရာယ္မ်ားလည္း ကင္းေဝးေစပါသည္။ ထို႔ျပင္ အမိ၊ အဘ၊ ဆရာသမား စေသာ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္သူတို႔ႏွင္႔ မကြဲမကြာ အတူတကြ ေနထိုင္ရေသာ အက်ိဳးတို႔ကိုလည္း ရရွိေစႏိုင္ပါသည္။

ဤဂါထာမႏၲန္ေတာ္ကို ကုန္းလမ္း၊ ေရလမ္း၊ ေလယာဥ္ခရီးလမ္းတို႔ သြားလာရာ၌ အထူးသတိျပဳကာ တေလးတစား ရြတ္ဆိုပြားမ်ားသင္႔ပါသည္။ ယင္းဂါထာမႏၲန္ေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္ပြားမ်ားၿပီးေသာအခါ မိမိကိုယ္ေစာင္႔နတ္ အပါအဝင္ နတ္တို႔အား အမွ်ေပးေဝပါ။ လမ္းခရီး၌ အႏၲရာယ္ တစ္စံုတစ္ခု ႀကံဳလာသည့္တိုင္ ၎နတ္တို႔က မိမိအား ေက်းဇူးတင္ေသာအားျဖင္႔ တံု႔ျပန္ကူညီၾကလိမ္႔မည္။ သူေတာ္ေကာင္း နတ္ေကာင္းမ ဆိုသည့္ သေဘာကို စဥ္းစား ဆင္ျခင္ရန္ ျဖစ္ပါသည္။

***** *** *****

ရႊင္လန္း ခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။

s0wha1