ေျမာက္ပိုင္းေဒသမွ အရိုးတြန္သံမ်ား ( အပုိင္း - ၅ ) (by ေအာင္မုိး၀င္း)

နားေထာင္စမ္း- ဒီည-- ပါေဂ်ာင္ ရဲ႕အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ “ ယုဇနပင္ နဲ႔ ဖဲႀကိဳးဝါ” သီခ်င္းဆိုမဲ့သူမရိွဘူး “ထြန္းေအာင္ေက်ာ္” ရဲ႕ ဝိညာဥ္ေတြက စႏၵယားခလုတ္ေတြေပၚမွာ ေၿပးေဆာ့ေနတယ္ သမဂၢ အလံေတာ္ေအာက္မွာ--- သမဂၢ အလံေတာ္ ေအာက္မွာ ------- တဲ့ေလ “လွဆိုင္း၊ မ်ိဳးဝင္း၊ သံေခ်ာင္း၊ ေအာင္ႏိုင္၊ သန္းေဇာ္” တို႔အတြက္ ဆယ္ဘဝစာ လိပ္ၿပာေၿခာက္လန႔္ေနေတာ့မယ္။

ေၿမာက္ပိုင္းေဒသရဲ႕ ရက္စက္ႀကမ္းႀကဳတ္ လူမဆန္တဲ့အစုလိုက္ အၿပံဳလိုက္ လူသတ္ပြဲႀကီးအၿပီး၊ မႏၱေလးစစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြ ေၿပာေနက် စကားတခုရိွတယ္။ သူတို႔ဖမ္းဆီးထားတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဆီက အေၿဖမရမခ်င္း “ ေဟ့ ေကာင္ေတြ မွန္မွန္ေၿဖေနာ္ မေၿဖရင္ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) က ေကာင္ေတြကို ေခၚလိုက္ရမလား” ဆိုတဲ့ ၿခိမ္းေၿခာက္မႈပဲၿဖစ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ကို ၁၉၉၂ ခုႏွစ္အတြင္းမွာ ေခါင္းေဆာင္ခဲ့ႀကသူေတြ၊ စစ္ေႀကာေရးစခန္းမွာ ပါဝင္ခဲ့တဲ့သူေတြဟာ ဖက္ဆစ္အစိုးရက ဆရာတင္ရေလာက္ေအာင္အထိ ရိုင္းစိုင္းႀကမ္းႀကဳတ္ခဲ့ႀကတယ္။ဒါဟာ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ရဲ႕ သမိုင္းၿဖစ္တယ္။အဖြဲ႔ဝင္ (၃၀၀) ေက်ာ္ေလာက္သာ ရိွတဲ့အဖြဲ႕မွာ ယုတ္မာသိမ္ဖ်င္းတဲ့ ေအာက္တန္းစား လူတစု ဦးေဆာင္ၿပီး ေက်ာင္းသား အေယာက္ (၁၀၀) ေက်ာ္ကို မတရားသၿဖင့္စြပ္စြဲ ၊ တခ်ိဳ႕ကို ရက္ရက္စက္စက္သတ္ၿဖတ္ခဲ့တယ္။ဒါဟာ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ရဲ႕ သမိုင္းၿဖစ္တယ္။ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္(ေၿမာက္ပိုင္း) ဥကၠ႒ နဲ႔ ဗကသ ေခါင္းေဆာင္ေတြ အပါအဝင္ အၿပစ္မဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို လူမဆန္စြာႏွိပ္စက္သတ္ၿဖတ္ခဲ့တယ္။ သမိုင္း ဆိုတာ လိမ္ညာလို႔မရဘူး။ ၿပင္ဆင္လို႔မရဘူး။ ဖာေထးကာကြယ္လို႔မရဘူး “ ႏိုင္ငံေရးအေတြ႕အႀကံဳမရင့္က်က္ၿခင္း” ဆိုတာကို နားလည္ႏိုင္ေပမဲ့ “ယုတ္မာႀကမ္းႀကဳတ္ၿခင္း” ဆိုတာ မိမိကိုယ္တြင္းမွာ ဖြဲ႔တည္ေနတဲ့ သေႏၶ ၿဖစ္တယ္။ ဒီလို ကမ္းကုန္ေအာင္ ယုတ္မာရက္စက္တဲ့ လုပ္ရပ္ကို အစိုးရဘက္ကပဲလုပ္လုပ္၊ ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေနတဲ့ မည္သည့္အဖြဲ႔အစည္းကပဲ လုပ္လုပ္၊ လက္ခံလို႔မရပါ။ ဆန္႔က်င္တိုက္ဖ်က္သြားရပါလိမ့္မယ္။

ရန္သူ႔သူလွ်ိဳ ဆိုတာ--

ရန္သူ႔ သူလွ်ိဳ ဆိုတဲ့စကားကို အုပ္စုတစုကခ်ည္း လူပါးဝ စြပ္စြဲေၿပာဆိုေနမႈကို လံုးဝခြင့္မၿပဳႏိုင္ပါ။ ဒါဟာ ပါေဂ်ာင္ မဟုတ္ဘူး။ မာနယ္ပေလာ မဟုတ္ဘူး။ လက္နက္ကိုင္ထားသူခ်င္း အုပ္စုဖြဲ႔ၿပီး အားနည္းသူကို အႏိုင္က်င့္လိုက္မယ္ဆိုတဲ့ ဓါးၿပ ဂိုဏ္းဆန္ဆန္ အေတြးအေခၚေတြဟာ (၂၁) ရာစုမွာ အသံုးမဝင္တာ ဒီကေန႔ စစ္အာဏာရွင္ေတြေတာင္ သေဘာေပါက္ပါတယ္။ ရန္သူ႔သူလွ်ိဳဆိုတာ- စြပ္စြဲခံခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႕ထဲမွာလည္းရိွႏိုင္သလို၊ လူသတ္မႈကို ရိုင္းရိုင္းစိုင္းစိုင္းက်ဴးလြန္ခဲ့ႀကတဲ့ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ကို ဦးေဆာင္ခဲ့သူ သံေခ်ာင္း၊ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏုိင္၊ မ်ိဳးဝင္း နဲ႔ လွဆိုင္း တို႕လည္းၿဖစ္ႏိုင္တယ္။ ထိုင္းနယ္စပ္မွာ ၿခစားအက်င့္ပ်က္ေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီေရးအေႀကာင္းၿပၿပီး ခ်မ္းသာေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြထဲမွာလည္း ရိွႏိုင္တယ္။ လူတိုင္းမွာ အုပ္စုရိွတယ္။ လက္ယဥ္တယ္ ။ ဝွက္ဖဲေတြရိွတယ္ ဆိုတာ မေမ့ဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။

အနိမ့္ဆံုးသေဘာတူညီမႈ

ရန္သူ႔ သူလွ်ိဳ လို႔ ေၿပာဆိုေနတဲ့ အဖြဲ႔ေတြကိုလည္း၊ အၿခားအဖြဲ႔ေတြက ၿပန္လည္စစ္ေမးပိုင္ခြင့္ရိွရမယ္။ ဒါေပမဲ့ မႏၱေလး၊ ရန္ကုန္ ေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈ သမိုင္းကို နားမလည္ပဲ ေတာ္လွန္ေရးေခါင္းေဆာင္ေယာင္ေယာင္ ေလသံ နဲ႔ အေပၚစီးက စြပ္စြဲေနမယ္ ဆိုရင္ “ ကိုယ္ အသံုးမက်တာ၊ ဗဟုသုတ မရိွတာ လူသိတယ္” ဆိုတာမ်ိဳးၿဖစ္ေနမယ္ လို႔ သတိေပးပါရေစ။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အနိမ့္ဆံုး သေဘာတူညီမႈအၿဖစ္ “ ဒီ လို ရက္စက္ႀကမ္းႀကဳတ္တဲ့၊ လူမဆန္တဲ့ လုပ္ရပ္” ကို ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ရႈတ္ခ်ႀကရပါလိမ့္မယ္။ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ ရာဇဝတ္မႈကို ရာဇဝတ္မႈႀကီး အၿဖစ္ ဆြဲခ်က္တင္ႀကရပါလိမ့္မယ္။ မတရားမႈကို မရႈတ္ခ်ရဲသူေတြ၊ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို ေတာ္လွန္သူေတြအၿဖစ္ မသတ္မွတ္ႏိုင္သလို၊ တရားမွ်တမႈအတြက္ တုိက္ပြဲဝင္ပါတယ္ ေၿပာဆိုေနၿခင္းဟာလည္း သံသယၿဖစ္စရာေကာင္းေနပါတယ္။ ဘယ္လိုမွ အထင္ႀကီးလို႔မရပါ။

လူသတ္မႈမွာ အဓိက တာဝန္ရိွသူမ်ားအတြက္ ..

၁၉၉၂ ကာလ ABSDF ေၿမာက္ပိုင္းလူသတ္မႈမွာ အဓိက တာဝန္ရိွသူေတြက ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္( ယၡဳ-ခ်င္းမိုင္) ၊ မ်ိဳးဝင္း ( ေသဆံုး)၊ သံေခ်ာင္း ( ေထာင္တြင္း) ၊ တို႔ၿဖစ္ၿပီး၊ အာသံကုန္းၿမင့္ေပၚမွာ ေက်ာင္းသားေတြကို ေခါင္းၿဖတ္သတ္မႈမွာ ကိုယ္တိုင္ကုိယ္က် ပါဝင္ခဲ့တဲ့ လွဆိုင္း ( ယၡဳ- ABSDF ေၿမာက္ပိုင္း)၊ နဲ႔ သန္းေဇာ္ တို႔ အုပ္စုကို “ ေယာကၤ်ား ပီသပါ။ သတၲိရိွပါ၊ လူထုကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရဲပါ” လို႔ ေၿပာလိုက္ပါရေစ။ ဒီလိုလူေတြကို ကာကြယ္ဖို႔ႀကိဳးစားေနတဲ့သူေတြ၊ အဖြဲ႔အစည္းေတြကိုလည္း သမိုင္းရဲ႕ ပုတ္ေဟာင္နံေစာ္ေနတဲ့ တြင္းနက္တခုမွာ ခ်န္ထားပစ္ခဲ့ပါမယ္။

မိတ္ေဆြေတြအတြက္ ဂတိစကား

ကာယကံရွင္ေတြရဲ႕ သူရဲေဘာေႀကာင္မႈေတြဟာ က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အတိုင္းၿဖစ္လာတာမို႔ ၿဖစ္စဥ္တခုလံုးဟာ က်ေနာ္တို႔တည္ေဆာက္ထားတဲ့ System Dynamics ထဲမွာပဲ စံနစ္တက်လည္ပတ္ေနႀကတာၿဖစ္တယ္။ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့ အခ်က္ပါ။ နံရံတိုင္းမွာ နားေတြရိွတယ္ ဆိုတဲ့ စကား ကို မႀကာခင္မွာ နားလည္သြားႀကပါလိမ့္မယ္။

ေအာင္မိုးဝင္း

နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ရဲ႕ အစီရင္ခံစာ ( ဒုတိယပိုင္း) ကို ဆက္လက္ေဖၚၿပလိုက္ပါတယ္။

ABSDF (ေၿမာက္ပိုင္း) တြင္ ၿဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳမ်ားအၿဖစ္ စတင္ခဲ့ပံုမွာ ( ၅၀၁) တပ္ရင္းမွဴး သိုက္ထြန္းဦး ( ယၡဳ Australia ႏုိင္ငံသို႔ ေရာက္ရိွေနသူ) ၏ ေအာက္ေၿခသိမ္း အလုပ္လုပ္ေပးေနရသည့္ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ စိုးမင္းေအာင္ တပ္မွ ထြက္ေၿပးရာမွ စတင္ခဲ့သည္။ ထိုတပ္ေၿပး စိုးမင္းေအာင္ အား တရုပ္ၿပည္မွ ၿပန္လည္ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္လာၿပီး လူမဆန္စြာ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ၿပီး ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳ ဟုတ္ပါသည္ဟု မတရားဝန္ခံခိုင္းသည္။ ညွင္းပမ္းမႈမ်ား ဒဏ္ေႀကာင့္ မခံမရပ္ႏိုင္ၿဖစ္ၿပီး မတရားဝန္ခံခ်က္ကို ဟုတ္သည္ဟု ေၿဖႀကားခဲ့သည္။ ထိုမွတဆင့္ ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳ၏ အမည္ကို ႏွိပ္စက္ၿပီး ေမးေလေတာ့သည္။ ထို စိုးမင္းေအာင္၏ ထြက္ဆိုခ်က္မ်ားအရ၊ ေက်ာင္းသား ရန္ေအာင္ ကို ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္သည္။ ထိုမွတဆင့္ အဆင့္ဆင့္ ႏွိပ္စက္ဖမ္းဆီးရာ သူလွ်ိဳမ်ားအၿဖစ္ မတရားဖမ္းဆီးခံရသူေပါင္း၊ ( မိမိ အပါအဝင္) ေက်ာင္းသား (၁၀၁) ဦး ရိွလာသည္။

ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) တြင္ ေက်ာင္းသားအင္အား (၃၀၀) ေက်ာ္ခန္႔သာ ရိွခ်ိန္တြင္ ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳအၿဖစ္ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ၿခင္းခံရသူေပါင္းမွာ (၁၀၁) ဦးရိွခဲ့သည္။ ပထမဆံုး ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ၿခင္းခံရေသာ ေက်ာင္းသား စိုးမင္းေအာင္မွာ စစ္ေႀကာေရးဒဏ္ၿဖင့္ ေသဆံုးသြားခဲ့ရသည္။ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္မႈေႀကာင့္ စစ္ေႀကာေရး ဒဏ္ၿဖင့္ ေသဆံုးသြားရေသာ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္မွာ (၁၃) ဦးရိွၿပီး တရုပ္ၿပည္ ယင္က်န္းတြင္ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနေသာ အရပ္သား (၁) ဦးရိွသည္။ ၁၉၉၂ ၿပည္ေထာင္စုေန႔တြင္ ရက္စက္စြာသတ္ၿဖတ္ခံရသူ (၁၅) ဦးရိွသည္။ ထိုေသဒဏ္ခ်မွတ္ရာတြင္ အဓိကတာဝန္ရိွေသာ (၃) ဦးမွာ ထိုကာလတြင္ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ၏ ထိပ္တန္းတာဝန္ယူထားေသာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္သည့္

(၁) ေအာင္ႏိုင္ ( ABSDF-ေၿမာက္ပိုင္း ဥကၠ႒) ဘီဘီစီ ၿမန္မာပိုင္း အသံလႊင့္႒ာနမွ ႏႈတ္ထြက္ခဲ့ရသူတဦးၿဖစ္ၿပီး ယၡဳအခါ ခ်င္းမိုင္ ေနထိုင္ကာ အင္တာနယူးေအဂ်င္စီတြင္ လုပ္ကိုင္ေနေသာသူၿဖစ္သည္။

(၂) သံေခ်ာင္း (ခ) စိုးၿမင့္ ( ၂၀၀၆ ေဖေဖၚဝါရီ ၂၃ ရက္ေန႔စြဲပါ ေႀကးမံုႏွင့္ ၿမန္မာ့အလင္း သတင္းစာအရ စစ္အစိုးရမွ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသူ)

(၃) မ်ိဳးဝင္း ( ၁၉၉၂ ေမလ ကုန္ခန္႔တြင္ တိုက္ပြဲက်ဆံုး)

ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) တြင္ၿဖစ္ပြားခဲ့သည့္ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳမ်ားဟု ဖမ္းဆီးရာတြင္ တာဝန္ရိွသည့္ ေက်ာင္းသားဦးေဆာင္သူမ်ားမွာ

(၁) ဗိုလ္မွဴးသံေခ်ာင္း (ခ) ၿမင့္စိုး ( ဗဟိုစစ္ေရးတာဝန္ခံ)

(၂) အတြင္းေရးမွဴး ေအာင္ႏိုင္ ( ဥကၠ႒ အၿဖစ္ ရာထူးတိုးၿမင့္တာဝန္ယူခဲ့သည္)

(၃) ဗိုလ္ႀကီး မ်ိဳးဝင္း ( တြဲဘက္ အေထြအေထြ အတြင္းေရးမွဴး-တစ္-၊ ဒု -စစ္ေရးတာဝန္ခံ ) မိုးညွင္း- နန္းမား

(၄) တပ္ႀကပ္ႀကီး သန္းေဇာ္ ( မႏၱေလး- ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး တာဝန္ခံ)

(၅) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေဇာ္ေဇာ္မင္း ( မိုးညွင္း- ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး)

(၆) ဒုတပ္ႀကပ္ ေအာင္စိုးၿမင့္ ( မိုးညွင္း- ဗဟို ေထာက္လွမ္းေရး)

(၇) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေက်ာ္ထင္ဦး ( မိုးညွင္း- ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး)

(၈) ရဲေဘာ္ ေမာင္ေထြး ( ဗန္းေမာ္)

(၉) ရဲေဘာ္ ဖိုးေႏွာင္း ( ဗန္းေမာ္)

(၁၀) ရဲေဘာ္ သက္လင္း ( ဗန္းေမာ္)

စစ္ေႀကာေရးအဖြဲ႔ဝင္မ်ား

(၁) လွဆိုင္း ( ၿမစ္ႀကီးနား) တြဲဘက္ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး -၂ ( အာသံကုန္း ေခါင္းၿဖတ္ပြဲမွာ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ဓါးကိုင္ၿပီး သတ္ၿဖတ္ခဲ့သူၿဖစ္တယ္။ လွဆိုင္း ဟာ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ၿပန္လည္ဖြဲ႕႔စည္းစဥ္မွာ ပါဝင္ေနဆဲၿဖစ္သည္ဟု သိရသည္)

(၂) စိန္ေအး ( မိုးညွင္း- ကခ်င္ေဒသ ခရိုင္မွဴး) (၃) ေအာင္သန္း (မိုးညွင္း ( ၇၀၁ ) တပ္ရင္းမွဴး)

(၄) သက္ထြန္း ( မိုးညွင္း တပ္ခြဲမွဴး) (၅) ေစာရင္ေထြး ( ေရႊကူ တပ္ခြဲမွဴး)

(၆) သိုက္ထြန္းဦး ( ရန္ကုန္- ၅၀၁ တပ္ရင္းမွဴး)

(၇) ရဲလင္း ( ရန္ကုန္- ရန္ကုန္ေဒသ ခရိုင္မွဴး ( ထလရ အၿဖစ္အဖမ္းခံရ)

(၈) ညီညီေက်ာ္- ( မႏၱေလး- မႏၱေလး ေဒသခရိုင္မွဴး) ( ထလရ အၿဖစ္ အဖမ္းခံရ)

ေထာင္မွဴးတာဝန္ခံမ်ား

(၁) ဒုအရာခံဗိုလ္ ေအာင္မင္း ( မိုးညွင္း)

တပ္ႀကပ္ႀကီး ထိန္လြန္ ( ဗန္းေမာ္)

(၂) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေအးေမာင္ ( မိုးညွင္း) ၊ ရဲေဘာ္ လက္သီး

(၃) တပ္ႀကပ္ႀကီး တာတီး ( မိုးညွင္း)၊ တပ္ႀကပ္ႀကီး ေစာၿမေမာင္

(၄) တပ္ႀကပ္ႀကီး လွမ်ိဳးေအာင္ ( မိုးညွင္း- တာဝန္ေပါ့ေလ်ာ့မႈၿဖင့္ ေသဒဏ္ခ် သတ္ၿဖတ္ခံရသည္)

၁၉၉၂ ေဖေဖၚဝါရီ (၁၂) ရက္ေန႔တြင္ ေသဒဏ္ခ်ၿပီး ရက္စက္စြာ သတ္ၿဖတ္ခံရသည့္ (၁၅) ဦး

(၁) ရဲေမ ခင္ခ်ိဳဦး ( ရန္ကုန္) - အသတ္မခံရခင္ ကိုယ္တံုးလံုးခြ်တ္ၿပီး ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ရဲေဘာ္မ်ားအား ေဖ်ာ္ေၿဖခဲ့ရ- သူမ၏ေတာင္းဆိုမႈအရ သံေခ်ာင္းမွ ေသနပ္ၿဖင့္ ပစ္သတ္ခဲ့သည္။

(၂) တပ္ႀကပ္ ေ႒းၿမင့္ဝင္း ( ရန္ကုန္) ( ေတာင္းဆိုမႈအရ သံေခ်ာင္းမွ ေသနပ္ၿဖင့္ ပစ္သတ္ခဲ့။ အသတ္မခံရခင္ မ်ိဳးဝင္းမွ မင္းဘာတတ္ႏိုင္ေသးလဲ ဟု အၿငိဳးတႀကီး ႀကိမ္းေမာင္းခဲ့)

(၃) ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္ႀကြယ္ (ရန္ကုန္) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခ့ဲရ)

(၄) ရဲေဘာ္သက္ႏိုင္ ( ရန္ကုန္) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ) (၅) ဗိုလ္သာဓု (ရန္ကုန္) (ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၆) ရဲေဘာ္ ေအာင္ဖိုး ( ရန္ကုန္) ( ေသဒဏ္မခ်ခင္ ေၿခေထာက္တြင္ မိုင္းခ်ည္ၿပီး မိုင္းခြဲေၿခၿဖတ္ၿခင္း ခံခဲ့ရ) (၇) ဥကၠ႒ ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ( မႏၱေလး) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၈) ရဲေဘာ္ရန္ေအာင္ ( မႏၱေလး) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၉) ကိုခ်ိဳႀကီး ( မႏၱေလး) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၁၀) ကိုလွၿမင့္ ( မႏၱေလး) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ) (၁၁) ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္ ( ကသာ) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၁၂) ရဲေဘာ္ ေအးၿမင့္ ( ကသာ ) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ) (၁၃) ရဲေဘာ္ ေက်ာ္ေက်ာ္မင္း ( မံုရြာ ) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၁၄) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေသာင္းၿမင့္ ( စစ္ကိုင္းတိုင္း ) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

(၁၅) တပ္ႀကပ္ႀကီး တူးတူး ( ၿမစ္ႀကီးနား) ( ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ)

အထက္ပါ (၁၅) ဦးတြင္- မခင္ခ်ိဳဦးႏွင့္ ေ႒းၿမင့္ဝင္းမွာ မိမိႏွင့္အတူ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရံုးတြင္ လုပ္အားေပးခဲ့ၿပီး ABSDF ( ကခ်င္ၿပည္နယ္) သို႔ ေရာက္ရိွခဲ့ၿပီး ၁၉၈၉ ခုႏွစ္၊ ေမလ စစ္သင္တန္း အမွတ္စဥ္ (၃) ကို တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ သူတို႔ႏွစ္ဦး၏ ေတာင္းဆိုခ်က္အရ သံေခ်ာင္း မွ ေသနပ္ၿဖင့္ ပစ္သတ္ခဲ့သည္။ က်န္ (၁၃) ဦးမွာ ရက္စက္စြာ ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခ့ဲရသည္။ ေခါင္းၿဖတ္သတ္ၿခင္းကို “မ်ိဳးဝင္း” ႏွင့္ “လွဆိုင္း” တို႔ ႏွစ္ဦးမွ ၿပဳလုပ္ခဲ့သည္။ လွဆိုင္းမွာ ယၡဳအခါ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) တြင္ ၿပန္လည္ပါဝင္လုပ္ကိုင္ေနေႀကာင္းသိရသည္။

ေႀကၿငာၿခင္းမရိွပဲ ရက္စက္စြာ သတ္ၿဖတ္ၿခင္း ခံခဲ့ရသူ (၅) ဦး

(၁) ကိုေက်ာ္ေဝ ( မႏၱေလး) –

စစ္ေႀကာေရးကာလတြင္ အဆိပ္ႏွင့္လက္နက္မ်ားထုတ္မေပးႏိုင္ေသာေႀကာင့္ လက္ကို မိုင္းခြဲၿဖတ္ၿခင္းခံခဲ့ရသည္။ ဒုတိယအႀကိမ္ အဆိပ္ထုတ္မေပးႏုိင္သၿဖင့္ ဦးေခါင္းကို ထင္းတုံးေပၚတင္ၿပီး “မ်ိဳးဝင္း” မွ ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခဲ့သည္။

(၂) စိုးဝင္းသန္း ( မႏၱေလး)

၁၉၉၂ ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၉ ရက္ေန႔ညတြင္ တပ္သား တရုတ္ႀကီး ၏ လြဲမွားေသာ သတင္းေပးမႈေႀကာင့္ သတ္ၿဖတ္ၿခင္းခံရသည္။ ၿဖစ္ရပ္မွာ စိုးဝင္းသန္း မွာ နာမက်န္းၿဖစ္ၿပီး KIA ေဆးရံုတြင္ ေဆးကုသခံယူရသည္။ KIA မွ စိုးဝင္းသန္း နာမက်န္းမႈ ေပ်ာက္ကင္းၿပီၿဖစ္ေႀကာင္း ဆက္သြယ္ေရးဆက္ႏွင့္အေႀကာင္းႀကားမႈ ကို သတင္းလက္ခံေသာ တရုတ္ႀကီးမွာ “ စိုးဝင္းသန္း ေပ်ာက္ဆံုးေနသည္ဟု သန္းေဇာ္မွ တဆင့္ မ်ိဳးဝင္းထံ သတင္းပို႔ခဲ့သည္။ မ်ိဳးဝင္းတို႔က အုပ္စု (၂) စုခြဲကာ ေတြ႕သည့္ေနရာ ခုတ္သတ္ဖို႔ အမိန္႔ေပးခဲ့သည္။ အုပ္စု တစုမွာ တရုပ္ၿပည္လမ္းေႀကာင္းကို သြားၿပီး၊ တစုမွာ KIA ေဆးရံုသို႔သြားကာ မည္သို႔မည္ပံု စိုးဝင္းသန္းေပ်ာက္ဆံုးေႀကာင္း သတင္းရယူသည္။ သို႔ေသာ္ စိုးဝင္းသန္း မွာ ထြက္ေၿပးၿခင္းမဟုတ္ပဲ ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းသၿဖင့္ ABSDF ေက်ာင္းသားမ်ားလာေခၚမည္ကို ေစာင့္ဆိုင္းေနသည္။ သို႔ေသာ္လည္း မ်ိဳးဝင္းမွ “ ငါေသဒဏ္ခ်ခဲ့ၿပီး ၿဖစ္တဲ့အတြက္ တခါတည္း လူသတ္ကုန္းေပၚ ခုတ္သတ္လိုက္ေတာ့ ဟု ေၿပာရာ၊ ထိုအမိန္႔ကို နာခံၿပီး၊ သန္းေဇာ္ တို႔အုပ္စုက “ စိုးဝင္းသန္း” ကို သတ္ၿဖတ္ခဲ့သည္။

(ထိုၿဖစ္စဥ္ကို မိမိတို႔ အတိအက် သိရိွေနရၿခင္းမွာ ထိုေန႔ည ( ေဖေဖၚဝါရီ ၁၉) ရက္ေန႔ တြင္ မ်ိဳးဝင္းႏွင့္ေအာင္ႏိုင္ တို႔မွ မိမိအပါအဝင္၊ ဘိုဘို ( ရန္ကုန္)၊ ဝဏေဇာ္ ( ရန္ကုန္)၊ ရဲလင္း ( ရန္ကုန္)၊ ညီညီေအာင္ ( ပဲခူး)၊ ေက်ာ္ႏိုင္ဦး (သာယာဝတီ)၊ ကိုညီညီ ( မႏၲေလး)၊ စုစုေပါင္း (၇) ဦးအား မိဘမ်ားထံ မိမိတို႔မွာ ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳမ်ားၿဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္၏ ဖမ္းဆီးၿခင္းခံေနရပါသည္။ သို႔ေသာ္ မိမိတို႔အား လာေရာက္ေခၚေဆာင္ပါက ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွ သေဘာထားႀကီးစြာၿဖင့္ မိမိတို႔အား အခ်ဳပ္မွ လြတ္ေၿမာက္ၿပီး အိမ္သို႔ ၿပန္လည္ ထြက္ခြာခြင့္ၿပဳမည္ဟု ကတိေပးသၿဖင့္ မိမိတို႔ (၇) ဦး၊ မိဘမ်ားထံ စာေရးဆက္သြယ္ရေသာ ေန႔၊ အခ်ိန္ၿဖစ္ေနပါသည္။)

(၃) ဝင္းေနာင္ ( ရန္ကုန္) ၁၉၉၂ ဧၿပီလဆန္းပိုင္းခန္႔က ဗန္းေမာ္ခရိုင္တြင္ သတ္ၿဖတ္ခံခ့ဲရသည္

(၄) ရန္ရွင္း ( ရက္စက္စြာ ႏွိပ္စက္ၿပီး ခုတ္ထစ္ သတ္ၿဖတ္ၿခင္းခံခ့ဲရသည္)

(၅) ဦးေက်ာ္ေက်ာ္အုန္း ( ခရိုင္မွဴး) ( ေရွ႕တန္းတြင္ လူမဆန္စြာ ညွင္းပမ္းႏွိပ္ဆက္ခံခဲ့ရသည္)

လူမဆန္သည့္ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေႀကာင့္ ေသဆံုးခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ (၁၄) ဦး

(၁) ရဲေဘာ္ စိုးမင္းေအာင္

(၂) ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ဦးစိန္ ( ရန္ကုန္)

(၃) ရဲေဘာ္ ၿပည့္စိုးႏိုင္ ( ရန္ကုန္)

(၄) ရဲေဘာ္ ေအးေက်ာ္

(၅) ရဲေဘာ္ ေက်ာ္ေ႒း

(၆) ရဲေဘာ္ေက်ာ္ေက်ာ္ဦး

(၇) ဒုအရာခံဗိုလ္ ေအာင္ကိုး ( ဗန္းေမာ္)

(၈) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေဇာ္ဝင္းခ်စ္ (ဗန္းေမာ္)

(၉) ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ခင္ေမာင္ေအး (စစ္ကိုင္း) (၁၀) ရဲေဘာ္တင့္လြင္ ( ၿမစ္ႀကီးနား)

(၁၁) ေအာင္မင္း ( မႏၱေလး)

(၁၂) အရွည္ႀကီး ဝင္းသိန္း (၁၃) ရဲေဘာ္ စိုးႀကီး

(၁၄) ရာကြတ္ဘိုင္ ( တရုပ္ၿပည္၊ ယင္က်န္း)

စစ္ေႀကာေရးကာလတြင္ ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္သြားသူ (၄) ဦး

( ၁) ညီညီေက်ာ္ ( မႏၲေလး)

(၂) ရဲေဘာ္ သက္တင္ ( ဗန္းေမာ္)

(၃) ဂမ္လီ ( လဇြန္ ဂမ္လီ)

(၄) စိုးႀကိဳင္

မ်ိဳးဝင္း ၏ အမိန္႔အရ ေထာင္မွ လြတ္ခဲ့သူ (၃) ဦး

( ၁ ) တပ္ႀကပ္ႀကီး ခင္ေမာင္ေဇာ္ ( မႏၱေလး ) ဗဟို စစ္ရံုးတာဝန္ခံ

(၂) ရဲေဘာ္ မိုးေဇာ္ထြန္း (ခ) မိုးႀကီး ( ရန္ကုန္)

(၃) ရဲေမ သင္းသင္းညီ ( ရန္ကုန္)

ဥကၠ႒ ေအာင္ႏိုင္ ႏွင့္ VCs မ်ိဳးဝင္းတို႔၏ သေဘာအရ ၁၉.၂. ၁၉၉၂ တြင္ မိဘမ်ားထံ စာေရးေခၚေသာေႀကာင့္ မိဘမ်ား ABSDF( ေၿမာက္ပိုင္း) သို႔ ေရာက္ရိွလာခဲ့ႀကသည္။ ထိုစဥ္က မိမိတို႔အား မိဘမ်ား လာေရာက္ေခၚေဆာင္ပါက အိမ္ၿပန္ခြင့္ေပးမည့္ ကတိကို ABSDF(NB) ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ကတိဖ်က္ခဲ့ၿပီး မိမိတို႔ အိမ္ၿပန္လိုပါက ၿပန္ႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ မိဘမ်ားအားေတာတြင္း တြင္ေခၚေဆာင္ထားမည္ ဟု အႀကပ္ကိုင္သၿဖင့္ မိမိတို႔မွာ လာေရာက္ေခၚေဆာင္သည့္ မိဘမ်ားအား “အေမတို႔အိမ္ၿပန္ႀကပါ။ မိမိတို႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွာပင္ ဆက္လက္ေနထိုင္သြားမည္ဟု ေၿပာခဲ့ပါသည္။ ထိုအခါ မိမိ၏ မိခင္မွာ ေၿမေပၚတြင္ ဒူးႏွစ္ဘက္ စံုေထာက္ၿပီး လက္အုပ္မိုးကာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ရွစ္ခိုးငိုယိုေတာင္းပန္ကာ မိမိတို႔ (၇) ဦးအား သနားသၿဖင့္ အခ်ဳပ္မွ လႊတ္ေပးရန္ ေၿပာဆို ပန္ႀကားခဲ့ပါသည္။ မိမိတို႔၏ အသနားခံမႈ ႏွင့္ အခ်ဳပ္မွ လႊတ္ေၿမာက္ခဲ့သူ (၇) ဦးမွာ

(၁) ရဲေမ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ ( ရန္ကုန္)

(၂) ရဲေဘာ္ ဝဏၰေဇာ္ ( ရန္ကုန္)

(၃) ခရိုင္မွဴး ရဲလင္း (ရန္ကုန္) ( စစ္အစိုးရမွ ေထာင္ဒဏ္ ၇ ႏွစ္ခ်မွတ္ခဲ့သည္) (၄) ရဲေဘာ္ မိုးေက်ာ္သူ (ခ) ဘိုဘို ( ရန္ကုန္) ( စစ္အစိုးရမွ ေထာင္ဒစ္ ၂၁ ႏွစ္ ခ်မွတ္ခဲ့သည္) (၅) ရဲေဘာ္ ညီညီေအာင္ (ခ) ဒိုဇာ ( ပဲခူး)

(၆) ကိုညီညီ ( မႏၱေလး)

(၇) ရဲေဘာ္ေက်ာ္ႏိုင္ဦး (ခ) ေႀကာင္ ( သာယာဝတီ)

မိမိတို႔ (၇) ဦး ေထာင္မွ လြတ္လာၿပီး မႀကာမီ ေထာင္အတြင္းတြင္ က်န္ရိွေနေသာ ေက်ာင္းသား (၅၆) ဦး ေထာင္ေဖာက္ ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္သြားႀကသည္။ ထိုညတြင္းခ်င္းပင္ မိမိတို႔ (၇) ဦး ႏွင့္ ခင္ေမာင္ေဇာ္၊ မိုးႀကီး တို႔အား ဒုတိယအႀကိမ္ ၿပန္လည္ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ အက်ဥ္းသား (၅၆) ဦး ေထာင္ေဖာက္ေၿပးမႈ ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး၊ ထိုစဥ္က တာဝန္က်ခဲ့ေသာ ေထာင္မွဴး လွမ်ိဳးေအာင္ အပါအဝင္၊ ေက်ာင္းသား (၃) ဦးအား တာဝန္ေပါ့ေလ်ာ့မႈ ႏွင့္ သတ္ၿဖတ္ပစ္ခဲ့သည္။

ABSDF (NB) ရိွ တပ္ရင္း (၇၀၁)၊ (၅၀၁) ႏွင့္ (၄၀၁) တြင္ အင္အားစုစုေပါင္း (၂၀၀) မွ်သာ က်န္ေတာ့သည္။ မတရားဖမ္းဆီးၿပီး အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ သတ္ၿဖတ္ၿခင္းမ်ားေႀကာင့္ ၿပည္တြင္း ပံ့ပိုးမႈမ်ား ရပ္ဆိုင္းခဲ့ၿပီး၊ မည္သူမွလည္း ပူးေပါင္းလာၿခင္း မရိွေတာ့ပါ။ တပ္ရင္းမ်ားအတြက္ လူအင္အားၿဖည့္ဆီးရန္ လိုအပ္လာသၿဖင့္ ထိုအခ်ိန္ကာလ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ဥကၠ႒ ရာထူးကို တို႔ၿမွင့္ရယူလိုက္ေသာ ေအာင္ႏိုင္ ( ယၡဳ - ခ်င္းမိုင္ တြင္ သတင္းသမား လုပ္ေနသူ)၊ သံေခ်ာင္းတို႔၏ သေဘာတူညီမႈ၊ ဦးေဆာင္ဆံုးၿဖတ္မႈမ်ားၿဖင့္၊ ေက်းလက္ေတာရြာမ်ားတြင္ ေနထိုင္ႀကေသာ ငယ္ရြယ္သူမ်ားကို လက္နက္ၿပ ၿခိမ္းေၿခာက္ၿပီး ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) မွ ပို႔ခ်ေသာ စစ္သင္တန္းတက္ေရာက္ခိုင္းၿပီး ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ ရဲေမ မ်ား အၿဖစ္ မတရားသိမ္းသြင္း တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေစခဲ့သည္။

မွတ္မိသေလာက္ဆိုလ်င္ ၁၉၉၂ ဇြန္လ ပိုင္းေလာက္ခန္႔ေလာက္ၿဖစ္ႏိုင္သည္။ ေထာက္ေဖာက္ေၿပးေသာ အက်ဥ္းက် ေက်ာင္းသားမ်ား ( ၂၁.၅.၉၂) ေနာက္ပိုင္း၊ မ်ိဳးဝင္း တိုက္ပြဲက်ခဲ့သည္။ ( ၁၉၉၂ ေမလ)။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ လက္ရိွ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ သတင္းေထာက္လုပ္ေနသူ၊ ေအာင္ႏိုင္ ႏွင့္ ၿမင့္စိုး (ခ) သံေခ်ာင္းတို႔၏ ဦးေဆာင္မႈၿဖင့္ ကခ်င္ၿပည္နယ္ ဗန္းေမာ္ခရိုင္၊ မန္ေနာင္ ေက်းရြာႏွင့္ ၿမိဳ႕လွ၊ သာယာကုန္းရြာတို႔တြင္ ဝမ္းဆာရွာစားေသာက္ေနေသာ အရပ္သား လူငယ္လူရြယ္မ်ားအား လက္နက္ၿပ ဖမ္းဆီးၿပီး ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္၏ အင္အားအၿဖစ္ ၿဖည့္ဆီးခဲ့သည္။ စစ္သင္တန္း အမွတ္စဥ္ (၈) ႏွင့္ အမွတ္စဥ္ (၉) ဖြင့္လွစ္ၿပီး သင္တန္းေပးခဲ့သည္။

အပိုင္း (၆) အၿဖစ္ မ်က္ၿမင္သက္ေသ ေနာက္ထပ္တေယာက္ရဲ႕ စာ ကို တင္ၿပေပးပါ့မယ္။ စိတ္ဝင္စားစရာအၿပည့္ပါ။

ေျမာက္ပိုင္းေဒသမွ အရိုးတြန္သံမ်ား ( အပုိင္း - ၄ ) (by ေအာင္မုိး၀င္း)

အခုေၿပာေနတဲ့ ကိစၥက “ ခင္ဗ်ား ဘယ္သူ႔ကို ခ်စ္လဲ ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်ားဟာ ရက္စက္ႀကမ္းႀကဳတ္၊ ယုတ္မာသူေတြကို ကာကြယ္ခုခံမလား (ဒါမွမဟုတ္) ဒီမိုကေရစီ နဲ႔ အၿပစ္မဲ့ၿပည္သူလူထုဘက္က ရပ္တည္မလား ဆိုတဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈၿဖစ္တယ္ ဒီ တပြဲမွာ ကိုယ့္ရဲ႕သမိုင္းတန္ဘိုးကို ကိုယ့္ဘာသာ သတ္မွတ္ႀကရပါလိမ့္မယ္။

အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္လူသတ္ပြဲႀကီးကို က်ဴးလြန္ခဲ့သူေတြက “ သူတို႔ ကြပ္မ်က္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသား (၁၅) ေယာက္ဟာ အစိုးရသူလွ်ိဳေတြၿဖစ္ေႀကာင္း ခိုင္မာတဲ့အေထာက္အထားေတြ ရိွပါတယ္” လို႔ ဆုိခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔ေၿပာေၿပာေနတဲ့ ခိုင္လံုတဲ့အေထာက္အထားဆိုတာ “ ေၿမာက္ပိုင္းစစ္ေႀကာေရးေခြ” လို႔ လူသိမ်ားတဲ့ ဗီြဒီယို တိတ္ေခြေလးတခုထင္ပါရဲ႕။ အဲ့ဒီ တိတ္ေခြေလးထဲမွာ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းခံရသူေတြရဲ႕ ေၿဖာင့္ခ်က္ေတြကို တမွုတ္တရ ရိုက္ကူးထားတယ္။ သူတို႔ကသာ အဲ့ဒီတိတ္ေခြေလးကို ခိုင္လံုတဲ့အေထာက္အထားအၿဖစ္ယံုႀကည္ၿပီး ရည္ညႊန္းေနတာ။ က်ေနာ္ကေတာ့ အဲ့ဒီတိတ္ေခြဟာ ကိုယ့္ရွဴးကိုယ္ၿပန္ပတ္တဲ့ သက္ေသ ( သို႔မဟုတ္) ကိုယ့္လည္ပင္းကို ကိုယ့္ဘာသာၿပန္ညွစ္မဲ့ ႀကိဳးကြင္းလို႔ ပဲ ၿမင္မိတယ္။ အဲ့ဒီ တိတ္ေခြေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာ ႀကည့္ခဲ့မိဘူးပါတယ္။ အဲ့ဒီတိတ္ေခြေလးကို ႀကည့္ၿပီး၊ “ စစ္ေႀကာေရးကို ဦးေဆာင္သူေတြကလဲကြာ ဒီေလာက္ေတာင္ ညံ့ရသလား၊ ဒီေလာက္ေတာင္ ဗဟုသုတ နည္းလွခ်ည္းလား” လို႔ ေတြးေနမိတယ္။ တကယ္ေတာ့ စစ္ေႀကာေရးကို ဦးေဆာင္ခဲ့ႀကသူေတြဟာ မႏၱေလးလႈပ္ရွားမႈ ကို ေကာင္းေကာင္းနားလည္ပံုမရပါဘူး။ သတၱိရိွႀကမယ္ဆိုရင္- အဲ့ဒီ တိတ္ေခြေလးကို ေဖ့ဘြတ္မွာတင္ေပးၿပီး ၿပည္သူအားလံုးကို ၿပေပးပါလား။ မႏၱေလးေက်ာင္းသားေတြအတြက္ေတာ့ အထူးလက္ေဆာင္တခုၿဖစ္မွာပါ။ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ ရီႀကရမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ သဲလြန္စတခုေပးၿပီး အတိတ္ကို နည္းနည္းႏိုးဆြထားခ်င္တယ္။ မႏၲေလးေက်ာင္းသားေတြ ရင္းႏွီးကြ်မ္းဝင္ခဲ့တဲ့ ေထာက္လွမ္းေရး (၁)၊ ေထာက္လွမ္းေရး (၁၆) ၊ ဗိုလ္ႀကီး ၿမင့္ဦး နဲ႔ အမ်ိဳးသားေထာက္လွမ္းေရး ဗ်ဴရို ဆိုတာေတြ ပါမယ္ဗ်ာ။ သူတို႔ဘယ္လို လုပ္ထားသလဲ။ ေစာင့္ႀကည့္ႀကရေအာင္ပါ။

ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွ အရိုးတြန္သံမ်ား (အပိုင္း-၄-) အၿဖစ္ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ ရဲ႕ အစီရင္ခံစာ ကို တင္ၿပသြားမွာၿဖစ္ပါတယ္။ ပထမပိုင္းမွာ- ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ( ေၿမာက္ပိုင္း) စတင္တည္ေထာင္ၿခင္း နဲ႔ အာဏာအလြဲသံုးစားလုပ္မႈ၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အခြင့္ထူးခံလူတန္းစား တည္ေဆာက္မႈတို႔ေႀကာင့္ ၿဖစ္ေပၚလာတဲ့ ၿပႆနာေတြကို တင္ၿပထားပါတယ္။

ခင္မင္ေလးစားစြာၿဖင့္

ေအာင္မိုးဝင္း

နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ရဲ႕ အစီရင္ခံစာ

( က )

ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ABSDF ( NB )ကုိ ၿမန္မာၿပည္ေၿမာက္ပုိင္း ကခ်င္ၿပည္နယ္ေဒသၿဖစ္သည္႔ KIA ဗဟုိ ဌာနခ်ဳပ္ ပါေဂ်ာင္ေဒသ လုိင္စင္စခမ္း တရုတ္ၿပည္နယ္စပ္တြင္တည္ေထာင္ခဲ႔သည္။ တရုတ္ၿပည္ ေယြနမ္ ၿပည္နယ္ ေရႊလီၿမိဳ႕မွ ကားလမ္းခရီးၿဖင္႔ ေကအုိင္ေအ ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္သုိ႔ အလြယ္တကူသြားေရာက္ႏုိင္သည္။ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ကုိ ၁၉၈၈ ကာလတြင္ ABSDF ( ကခ်င္ၿပည္နယ္ ) အေနၿဖင္႔စတင္ထူေထာင္ခဲ႔သည္။ ထုိစဥ္က ကုိေက်ာ္ေက်ာ္မွ ကခ်င္ၿပည္နယ္ ဥကၠဌ အၿဖစ္တာ၀န္ယူခဲ႔ၿပီး စစ္ေရးတာ၀န္ခံအၿဖစ္ ၿမင္႔စုိး ေခၚ သံေခ်ာင္းႏွင္႔ အတြင္းေရးမႈးအၿဖစ္ မုိးညွင္းၿမိဳ႕နယ္ နမ္းမားမွ နမ္႔ေဆာ္ေလာ ရြာေန…မ်ိဳး၀င္းတုိ႔က တာ၀န္ယူ ဦးစီးခဲ႔ႀကသည္။ ဗဟုိဦးစီးမႈးမ်ားအၿဖစ္ လႊမ္းမုိး ႏွင္႔ ေနဒြန္းတုိ႔မွတာ၀န္ယူခဲ႔ႀကသည္။

၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီလတြင္ မိမိႏွင္႔အတူ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ မခင္ခ်ဳိဦး ၊ ေဌးၿမင္႔၀င္း ၊ ေအာင္ေက်ာ္ဦး ႏွင္႔ သန္းထြန္းစုိး ေခၚ တုိက္ပိတ္ ငါးဦးအဖြဲ႔ ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္ ( ကခ်င္ၿပည္နယ္ ) သုိ႔ေရာက္ရွိခဲ႔ႀကၿပီး သန္းထြန္းစုိးမွအပ မိမိအပါ၀င္ ေလးဦးမွာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ စစ္သင္တန္းအပတ္စဥ္ ( ၃ ) သုိ႔တက္ေရာက္ခဲ႔သည္။ သန္းထြန္းစုိးမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သုိ႔ စည္းရုံးေရး အင္အားစုေဆာင္းေရးအတြက္ အမွတ္စဥ္ ( ၃ ) သင္တန္းမတက္ေရာက္ခဲ႔ပါ။

၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ႏွစ္လည္ပုိင္းခန္႔တြင္ အမွတ္စဥ္ ၁ မွ ေက်ာင္းသားရဲေမ ခင္မာေအး ( ၿမစ္ႀကီးနား ) အမၿဖစ္သူ မမူနဲ႔အတူ ABSDF ( ကခ်င္ၿပည္နယ္ ) သုိ႔ေရာက္ရွိလာေသာ ၿမတ္ကုိ ဆုိသူအား စစ္အစုိးရ သူလွ်ိဳ အၿဖစ္ စြပ္စြဲၿပီး သတ္ၿဖတ္ခဲ႔သည္။ ထုိသတ္ၿဖတ္မႈ႔ကုိ မ်ိဳး၀င္းႏွင္႔ သံေခ်ာင္းတုိ႔မွ ဦးေဆာင္ခဲ႔သည္။ ထုိစဥ္အခ်ိန္ကာလက ABSDF ( ကခ်င္ ) ဥကၠဌ ကုိေက်ာ္ေက်ာ္မွာ တာ၀န္ၿဖင္႔ မာနယ္ပေလာရွိ ABSDF ( ေတာင္ပုိင္း ဗဟုိ ) သုိ႔သြားေရာက္ေနခ်ိန္ၿဖစ္သည္။ ABSDF ( ကခ်င္ၿပည္နယ္ ) ဦးစီးမႈးမ်ား ႏွင္႔ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္မ်ားမွာလည္း တာ၀န္အသီးသီးၿဖင္႔ ေရွ႕တန္းစခမ္းမ်ားသုိ႔ေရာက္ရွိေနခ်ိန္ၿဖစ္သည္။

(ခ)

ABSDF ( ကခ်င္ၿပည္နယ္ ) စစ္သင္တန္း အမွတ္စဥ္ ( ၄ ) ကို ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္ ပါဂ်ိဳေဒသ လုိင္စင္စခမ္းတြင္ဖြင္႔လွစ္ခဲ႔သည္။ သင္တန္းအမွတ္စဥ္ ( ၅ )တြင္ ရန္ကုန္ႏွင္႔ မႏၱေလးမွ ေက်ာင္းသားအမ်ားအၿပားပါ၀င္လာခဲ႔သည္။ သန္းထြန္းစုိး ေခၚ တုိက္ပိတ္ ႏွင္႔အတူ ရန္ကုန္ ၊ ပဲခူးမွေက်ာင္းသားအခ်ိဳ႕ပါလာၿပီး သင္တန္းအမွတ္စဥ္( ၅ ) ကုိတက္ေရာက္ခဲ႔သည္။ ထုိအပတ္စဥ္ ( ၅ ) သင္တန္းအခ်ိန္ကာလတြင္ တပ္တြင္းမေက်နပ္မႈ႔မ်ား သင္တန္းသားမ်ားအတြင္း၌ၿဖစ္ပြားခဲ႔သည္။ အတြင္းေရးမႈးတာ၀န္ယူထားေသာ မ်ိဳး၀င္း ၏ ေဒသအစြဲႏွင္႔ သေဘာထားက်ဥ္းေၿမာင္းမႈ႔ အေတြးအၿမင္ တဘက္သတ္ဆန္မႈ႔မ်ားအေပၚ အဓိကထားၿပီး မေက်နပ္မႈ႔မ်ား တုိက္ခုိက္မႈ႔မ်ားၿဖစ္ပြားခဲ႔သည္။ ထုိ အပတ္စဥ္ ( ၅ ) ႏွင္႔ ( ၆ ) သင္တန္းသားမ်ားထဲတြင္ ေနာင္ ABSDF ( NB ) ဥကၠဌ ၿဖစ္လာမည္႔ ေအာင္ႏုိင္ ( ယခု ေရာ္နယ္ေအာင္ႏုိင္ ဟူေသာအမည္ၿဖင္႔ ယုိးဒယားနယ္စပ္ႏွင္႔ ခ်င္းမုိင္တြင္ သတင္းေထာက္လုပ္ေနသူ ဘီဘီစီ ၿမန္မာပုိင္းအစီစဥ္မွ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ ႏႈတ္ထြက္စာတင္ခဲ႔ရသူ )၊ ရဲလင္း၊ညီညီေက်ာ္ ( ေနာင္တြင္ စစ္အစုိးရ၏သူလွ်ိဳမ်ားအၿဖစ္ ဖမ္းဆီးခံရသူ ) တုိ႔သည္..ABSDF ( NB ) ဗဟုိေကာ္မတီအၿဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံရသူမ်ားပါ၀င္ပါသည္။ အပတ္စဥ္ ( ၅ ) သင္တန္း မဖြင္႔မွီတြင္ ABSDF ( ကခ်င္ၿပည္နယ္ကုိ ) ABSDF ( ၇၀၁ ) တပ္ရင္းအၿဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ႔ပါသည္။

အပတ္စဥ္ ( ၅ ) သင္တန္းကာလအတြင္းၿဖစ္ပြားခဲ႔ေသာ တပ္တြင္းမေက်နပ္မႈ႔မ်ားေႀကာင္႔ ABSDF ( ၇၀၁ ) တပ္ရင္း ေနာက္တန္းရွိ ရဲေဘာ္ ရဲေမမ်ားႏွင္႔ အပတ္စဥ္ ( ၅ ) ေက်ာင္းသား သင္တန္းသားမ်ားအား မ်ိဳး၀င္းမွ မေက်လည္မႈ႔မ်ား ေဆြးေႏြးရန္အတြက္ တပ္တြင္းခန္းမေဆာင္တြင္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးမႈ႔မ်ားၿပဳလုပ္ခဲ႔သည္။

ေက်ာင္းသားအမ်ားအၿပားမွ…..ဦးေဆာင္တာ၀န္ယူေနေသာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင္႔ ရဲေဘာ္ရဲေမမ်ားအႀကား ကြာဟမႈ႔မ်ား၊ မ်ိဳး၀င္း၏ တဘက္စြန္းေရာက္ေသာစိတ္ဓါတ္မ်ား၊ မ်ိဳး၀င္း ၏ ေဒသစြဲ တယူသန္အေတြးအၿမင္မ်ား မတရားမႈ႔မ်ားကုိ ေ၀ဖန္ေၿပာဆုိခဲ႔ႀကသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း မ်ိဳး၀င္းမွ “ ငါတုိ႔ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ဘုိ႔ေတာထဲလာတာ ဒီမုိကေရစီအတြက္ လာတာ ၿဖစ္တယ္ ဒီမုိကေရစီခံစားဘုိ႔မဟုတ္ဘူး စစ္တပ္မွာ ဒီမုိကေရစီမရွိဘူး ေရြးေကာက္ပြဲမရွိဘူး ” ဟုေၿပာဆုိၿပီး တင္ၿပမႈ႔မ်ားႏွင္႔ ေမးခြန္းမ်ားကုိေမးႀကားၿခင္းကုိ ေၿဖႀကားၿခင္းမရွိပဲ ပယ္ခ်ခဲ႔သည္။ ညွိႏႈိင္းမႈ႔မရွိပဲ..ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးပြဲကုိရုတ္သိမ္းခဲ႔သည္။ မေက်လည္မႈ႔မ်ားပုိမုိၿပင္းထံခဲ႔သည္။

မ်ိဳး၀င္း မွ ထုိေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးပြဲတြင္ သူ႔အား ေ၀ဖန္တုိက္ခုိက္ခဲ႔သူမ်ားအား အၿငိဳးႀကီးစြာၿဖင္႔မွတ္သားထားသည္။ အေႀကာင္းမွာ သူ႔အားေ၀ဖန္တုိက္ခုိက္ခဲ႔သူမ်ားအားလုံးသည္ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ႀသဂုတ္လတြင္ စတင္ဖမ္းဆီးခဲ႔သည္႔ သမုိင္းဆုိးတြင္ခဲ႔သည္႔ စစ္အစုိးရ သူလွ်ိဳအၿဖစ္ အစုလုိက္အၿပဳံလုိက္ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္၊ ေခါင္းၿဖတ္သတ္ၿဖတ္ခံခဲ႔ႀကသည္မွာ မိမိအပါ၀င္ၿဖစ္ပါသည္။

(ဂ)

အမွတ္စဥ္ (၅) သင္တန္းၿပီးဆံုးၿပီး ABSDF ( ၇၀၁ ) တပ္ရင္းမွ ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း ဗဟို ) အၿဖစ္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအသစ္ေၿပာင္းလဲ ေရးအတြက္ ညွိႏိႈင္းေရးမ်ားၿပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ဥကၠ႒ ႏွင့္ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ အသစ္မ်ားၿပန္လည္ဖြဲ႔စည္းေရးအတြက္ စည္းရံုးေရးမ်ား ၿပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ရန္ကုန္တိုင္း ကိုယ္စားလွယ္အၿဖစ္ သန္းထြန္းစိုး ကို စာရင္းေပးသြင္းခဲ့ႀကသည္။ ကိုယ္စားလွယ္အသီးသီးမွာလည္း စည္းရံုးေရးအတြက္ တာဝန္မ်ားႏွင့္ ေရွ႕တန္းနယ္ေၿမမ်ားသို႔ ထြက္ခြာခဲ့ႀကသည္။ ယၡင္ေရွ႕တန္းနယ္ေၿမမွာ ရိွေနေသာ ABSDF ( ကခ်င္ၿပည္နယ္) ဦးစီးမွဴး လႊမ္းမိုး မွာ ေနာက္တန္းဗဟို ( ၇၀၁) သို႔ ၿပန္လည္ေရာက္ရိွလာသည္။ လႊမ္းမိုးႏွင့္ မ်ိဳးဝင္း တို႔ ႏွစ္ဦးႀကားတြင္ မေက်လည္မႈမ်ား ရိွခဲ့သည္။ လႊမ္းမိုးမွ မ်ိဳးဝင္းအား တပ္တြင္း ရံဘံုေငြ ႏွင့္ ေက်ာက္စိမ္းေရာင္းဝယ္မႈမ်ားတြင္ မ်ိဳးဝင္းမွ ကိုယ္က်ိဳးသံုးေႀကာင္း စြဲခ်က္တင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္။

သို႕႔ေသာ္ မ်ိဳးဝင္းက သူ၏ ေဒသခံနယ္လူမ်ား၏ ေနာက္ခံအင္အားေတာင့္တင္းမႈေႀကာင့္ မ်ိဳးဝင္းႏွင့္ သံေခ်ာင္းတို႔ ဦးေဆာင္ၿပီး၊ လႊမ္းမိုးအား ၁၉၉၀ မတ္လ ခန္႔တြင္ ဖမ္းဆီးၿပီး စစ္အစိုးရ သူလွ်ိဳအၿဖစ္ စြပ္စြဲခါ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းခဲ့သည္။ တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ရန္ကုန္တိုင္းတာဝန္ခံ ကိုယ္စားလွယ္အၿဖစ္ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မည့္ သန္းထြန္းစိုး ကိုပါ ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ ကိုယ္စားလွယ္အၿဖစ္မွ ႏႈတ္ထြက္ဖို႔ အႀကပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ သန္းထြန္းစိုးမွ ႏုတ္ထြက္ခဲ့သည္။ ရဲလင္း မွ ရန္ကုန္တိုင္းကိုယ္စားလွယ္အၿဖစ္ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ရန္ သေဘာတူခဲ့သည္။

လႊမ္းမိုးအား ဖမ္းဆီးၿပီး ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ စစ္ေႀကာေရးဝင္ေနစဥ္ကာလအတြင္း မ်ိဳးဝင္းမွ ရဲေဘာ္တဦးအား ေစလႊတ္ၿပီး မိမိအား စစ္ေႀကာေရးေနရာသို႔ လာရန္ အမိန္႔ေပးခဲ့သည္။ မိမိမွာ ထို္အခ်ိန္က လႊမ္းမိုး၏ ဦးစီးရံုးတြင္ တာဝန္ယူေနခဲ့သူၿဖစ္သည္။ လႊမ္းမိုးအား စစ္ေႀကာေနေသာအခန္းထဲတြင္ လႊမ္းမိုး၏ ေရွ႕တြင္ပင္ မ်ိဳးဝင္းက မိမိ ၏ နားထင္ကို ေသနတ္ၿဖင့္ ေတ့ၿပီး “ လႊမ္းမိုး က မင္းကို ဘာေတြခိုင္းလဲ” ဟု ေမးၿမန္းခဲ့သည္။ အမွန္စင္စစ္မွာ ထို္အခ်ိန္က မိမိအား ေထာက္လွမ္းေရး သူလွ်ိဳအၿဖစ္ စြပ္စြဲဖမ္းဆီးဖို႔ အစီအစဥ္ရိွေႀကာင္း ေနာင္မွ သိခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ကံေကာင္းစြာၿဖင့္ သံေခ်ာင္းမွ “ မငယ္ မင္းၿပန္ေတာ့” ဟု အမိန္႔ေပးသၿဖင့္ အေဆာင္သို႔ၿပန္ခဲ့ေသာ္လည္း ဘာေႀကာင့္ မိမိ ဦးေခါင္းအား ေသနတ္ ၿဖင့္ခ်ိန္ၿပီး ေမးၿမန္းခဲ့ရၿခင္းကို စဥ္းစားမိသည္။

ထိုအၿဖစ္အပ်က္ၿဖစ္ၿပီး ၃-၄ ရက္အႀကာတြင္ မ်ိဳးဝင္းႏွင့္ သံေခ်ာင္း ဦးေဆာင္ၿပီး၊ လႊမ္းမိုးႏွင့္ သန္းထြန္းစိုး တို႔အား လက္ေနာက္ ၿပန္ႀကိဳးတုပ္ၿပီး တပ္ရင္း၏ ဗဟိုအလည္ၿဖစ္သည့္ စစ္ေရးေလ့က်င့္ေရးကြင္းသို႔ ေခၚေဆာင္လာသည္။ ရဲေဘာ္၊ ရဲေမမ်ား အားလံုးကိုလည္း လူစစ္၊ တန္းစီ ခိုင္းၿပီး သတိဆြဲခိုင္းထားသည္။ ကြင္းလယ္ေခါင္တြင္ က်င္းတူးထားၿပီး ထိုက်င္းထိပ္တြင္ လႊမ္းမိုးႏွင့္ သန္းထြန္းစိုး တို႔အား ႀကိဳးတုတ္လွ်က္ႏွင့္ ထိုင္ခိုင္းထားသည္။

မ်ိဳးဝင္းႏွင့္ သံေခ်ာင္းတို႔မွ လႊမ္းမိုးအား “ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳမဟုတ္လား” ဟု က်ယ္ေလာင္စြာ ေဒါသတႀကီး ေမးသည္။ လႊမ္းမိုးမွ “ က်ေနာ္ မဆလ မၿဖစ္ပါရေစနဲ႔ ဗကပ ( ဗမာၿပည္ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီ) ပဲ ၿဖစ္ပါရေစဗ်ာ” ဟု ေၿဖႀကားခဲ့သည္။ သံေခ်ာင္းမွ လႊမ္းမိုးအား ေသနတ္ၿဖင့္ ခ်ိန္ၿပီး တန္းစီေနေသာ မိမိတို႔ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ ရဲေမမ်ား ေရွ႕တြင္ ေသြးေအးစြာ ပစ္သတ္ခဲ့သည္။ လႊမ္းမိုး၏ အသက္ကင္းမဲ့ေသာ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးအား တိရ စၦာန္တေကာင္ကဲ့သို႔ကန္ခ်ၿပီး ေၿမဖို႔ကာ လူသတ္ပြဲကိုႀကည့္ေနခဲ့ရေသာ မိမိတို႔အား၊ ထိုေၿမပံုေပၚတြင္ စစ္ေရးၿပေလွ်ာက္ခိုင္း ဖို႔ အမိန္႔ေပးခဲ့သည္။ သန္းထြန္းစိုးအား ႀကိဳးတုပ္လွ်က္ ႏွင့္ ပင္ အခ်ဳပ္ခန္းသို႔ ၿပန္လည္ေခၚေဆာင္သြားခဲ့သည္။ ၁၉၉၀ ဧၿပီလတြင္ သန္းထြန္းစိုး အား အခ်ဳပ္မွ လႊတ္ေပးခဲ့သည္။

(ဃ)

လႊမ္းမိုးအား သတ္ၿဖတ္ၿပီး မႀကာမီ၊ စစ္သင္တန္းအမွတ္ (၅) သင္တန္းဆင္းခဲ့သူ ရန္ကုန္မွ “ကိုေအာင္ေက်ာ္” ဆိုသူကိုလည္း မသကၤာ မႈ ႏွင့္ မ်ိဳးဝင္းႏွင့္ သံေခ်ာင္းမွ ဖမ္းဆီးခဲ့ၿပီး စစ္ေႀကာေရးမွာ ႏွိပ္စက္ခဲ့သည္။ ထို စစ္ေႀကာေရး ဒဏ္ရာႏွင့္ပင္ ကိုေအာင္ေက်ာ္မွာ KIA ေဆးရံုတြင္ ေဆးကုသမႈ ခံရင္းႏွင့္ အသက္ဆံုးရံႈးခဲ့ရသည္။ မ်ားမႀကာမီ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ေရွ႕တန္းသို႔ထြက္သြားသူမ်ား၊ ဗဟိုေနာက္တန္းသို႔ ၿပန္ေရာက္ရိွလာခဲ့ႀကသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ABSDF ( ၿမန္မာၿပည္ ေၿမာက္ပိုင္း ဥကၠ႒အၿဖစ္ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ( မႏၱေလး)၊ အေထြအေထြအတြင္းအေရးမွဴးအၿဖစ္ ေအာင္ႏိုင္( မႏၲေလး) ႏွင့္ စစ္ေရးတာဝန္ခံအၿဖစ္ သံေခ်ာင္းတို႔ကို ၿပန္လည္ေရြးခ်ယ္ခဲ့ေသာ္လည္း မ်ိဳးဝင္းမွာ မဲမရပဲ ရိွေနခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဗဟိုေကာ္မတီဝင္မ်ား၏ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္အရ၊ မည္သူမွ် မဲေပးေရြးခ်ယ္ၿခင္းမရိွခဲ့ေသာ မ်ိဳးဝင္းအား ABSDF ( ကခ်င္) အေနၿဖင့္ဖြဲ႔စည္းရာတြင္ ပါဝင္ခဲ့သူတဦးအေနၿဖင့္ တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴး (၁) ႏွင့္ ဒု- စစ္ေရးတာဝန္ခံရာထူးကို ေပးခဲ့သည္။

ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) အၿဖစ္ဖြဲ႔စည္းအၿပီးတြင္ ယိုးဒယားၿမန္မာနယ္စပ္ရိွ မာနယ္ပေလာ စခန္းမွ ABSDF ဗဟို ႒ာနခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ကိုမိုးသီးဇြန္မွ အမွတ္ ( ၅၀၁) တပ္ရင္းကို ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) တြင္အင္အားၿဖည့္ပူးေပါင္းဖို႔ ေစလႊတ္ခဲ့ပါသည္။ ရွမ္းၿပည္နယ္မွ (၄၀၁) တပ္ရင္းတို႔ရိွလာၿပီး၊ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ ကိုယ္ပိုင္နံပါတ္မွာ ၅၀၀ ခန္႔ရိွလာသည္။ ( အမွန္စင္စစ္ လူအင္အားမွာ အေႀကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေႀကာင့္ ၃၅၀ ခန္႔သာ ရိွသည္)

၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ႏွစ္လည္ပိုင္းေလာက္တြင္ ေနာက္တန္းတြင္ ရိွေနေသာ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ရဲေမမ်ား တာဝန္ၿဖင့္ ေရွ႕တန္းသို႔ တဖြဲ႔ၿပီး တဖြဲ႔ ၿပန္လည္ထြက္ခြာခဲ့ႀကသည္။ သန္းထြန္းစိုး မွာ ေရွ႕တန္းတြင္ စစ္အစိုးရတပ္ႏွင့္ တိုက္ပြဲၿဖစ္ပြားၿပီး စစ္အစိုးရ၏ ဖမ္းဆီးမႈကို ခံခဲ့ရသည္။ မိမိလည္း ေရွ႕တန္း ဗန္းေမာ္ ခရိုင္သို႔ တာဝန္ၿဖင့္ထြက္ခြာခဲ့ရသည္။ ထိုခရီးစဥ္တြင္ စစ္ေရးတာဝန္ခံ သံေခ်ာင္းတေယာက္ တိုက္ပြဲတြင္ ဒဏ္ရာၿပင္းထန္စြာရၿပီး ညာဘက္ လက္ ဆံုးရံႈးခဲ့ရသည္။ မ်ားမႀကာမွီ မိမိတို႔စစ္ေႀကာင္း ဗဟိုသို႔ ၿပန္လည္ေရာက္ရိွခဲ့ၿပီး၊ တာဝန္ေပးခ်က္အရ KIA မွ ဖြင့္လွစ္ေသာ ဘ႑ာေရးသင္တန္းသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ရသည္။ ေရွ႕တန္းထြက္ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ ရဲေမမ်ား တဖြဲဖြဲ႔ ႏွင့္ ဗဟိုေနာက္တန္းသို႔ ၿပန္လည္ေရာက္ရိွလာသည္။ ထိုႏွစ္ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ေရွ႕တန္းမွ ၿပန္လည္ေရာက္ရိွလာေသာ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ရဲေမမ်ား ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ဗဟို ႒ာနခ်ဳပ္ သို႔ ၿပန္လည္ေရာက္ရိွၿခင္းသည္ ၿပဳၿပင္မရေတာ့သည့္ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ၏ ဆိုးသြမ္းေသာ သမိုင္းအမွားၿဖစ္ရပ္ဆိုးမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့ရသည့္ႏွစ္ ၿဖစ္ေစခဲ့သည္။

ထို အခ်ိန္မွာ တပ္တြင္းရိွ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္၊ ရဲေမမ်ား ထမင္း ႏွင့္ ဆားငပိ တို႔သာ စားေနရခ်ိန္တြင္၊ တပ္တြင္း ဦးေဆာင္ေနေသာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တာဝန္ယူထားသူမ်ားမွာ တလလွ်င္ တရုပ္ေငြ ယြမ္ (၃၀) လခစားႀကသည္။ လူႀကီးမ်ားအတြက္ အေသးသံုးစားစရိတ္ ဆိုကာ အခြင့္ထူးခံစားႀကသည္။ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တိုင္းတြင္ သူတို႔၏ ေဝရာဝတ္စ ထမင္းခ်က္၊ အက်ၤ ီေလွ်ာ္၊ထင္းေခြ၊ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာခိုင္းေစရန္အတြက္ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ရန္လာသည့္ ေက်ာင္းသားငယ္မ်ားအား အနားတြင္ထားၿပီး ခိုင္းစားႀကသည္။

နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ ရဲ႕ အစီရင္ခံစာ ကို ဆက္လက္တင္ၿပသြားပါမယ္။ ဒုတိယ ပိုင္းမွာ လူဖမ္းပြဲ စတင္ၿဖစ္ေပၚၿခင္းေတြကို အေသးစိတ္ဖတ္ရႈရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။

( ဖက္ဆစ္အာဏာရူး စစ္ဘီလူးတုိ႔လက္ခ်က္ၿဖင္႔ ေခါင္းၿဖတ္ အသတ္ခံရသူ..ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကုိထြန္းေအာင္ေက်ာ္( ေက်ာက္တုိင္ကုိ လက္တင္ထားသူ )

ေျမာက္ပိုင္းေဒသမွ အရိုးတြန္သံမ်ား ( အပုိင္း - ၃ ) (by ေအာင္မုိး၀င္း)

( လူသတ္အာဏာရူး စစ္ဘီလူးတုိ႔ လက္ခ်က္ၿဖင္႔ေခါင္းၿဖတ္အသတ္ခံလုိက္ရေသာ...ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာေက်ာင္းသားသမဂၢေခါင္းေဆာင္

ကုိထြန္းေအာင္ေက်ာ္ )

မိတ္ေဆြေတြကို အသိေပးစရာ ႏွစ္ခုရိွပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္ဟာ ဒီလို စိတ္ထိခိုက္၊ ဒဏ္ရာအနာတရၿဖစ္စရာေကာင္းတဲ့ အေႀကာင္းအရာေတြကို အင္တာနက္မွာ တင္ၿပီးမေရးခ်င္ပါဘူး။ ၁၉၉၈ ထိုင္းနယ္စပ္ကိုေရာက္လာကတည္းက ဒီကိစၥေတြကို ရွင္းႀကဖို႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေၿပာဆိုခဲ့ဘူးတယ္။ “အေရးေတာ္ပံုၿပီး ရင္ ရွင္းမွာပါ” ဆိုတဲ့ စကားနဲ႔သာ ေခြ်းသိပ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ သိႀကတဲ့အတိုင္းပဲ။ ၿပည္ပမွာ ဒီလို စရိုက္ေတြန႔ဲသြားလို႔ကေတာ့ အေရးေတာ္ပံုသက္တမ္း ေနာက္ထပ္ ႏွစ္(၅၀) ႀကာလည္း ၿပီးႏိုင္မယ္ မထင္ဘူး။ လြန္ခဲ့တဲ့ တႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္က ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္တေယာက္၊ က်ေနာ့္ဆီကို လမ္းႀကံဳလို႔အလည္ဝင္လာပါတယ္။ အဲ့ဒီတံုးကလည္း သူကတဆင့္၊ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ ဆီကို စကားလက္ေဆာင္ပါးလိုက္ပါတယ္။ ကာယကံရွင္ေတြနဲ႔ေတြ႕႔ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔ လုပ္ပါ။ ဒီကိစၥဟာ လူေတြသက္ရွိထင္ရွားရိွေနစဥ္မွာ ရွင္းရမယ္ လို႔ ေၿပာလိုက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီစကားေတြကို က်ေနာ့ဘာသာ ႀကားကေန ပြဲစားလုပ္ေၿပာေပးေနတာ အေႀကာင္းရိွပါတယ္။ သူ႔ကို သဲႀကီးမဲႀကီးလိုက္ေနတဲ့ အုပ္စုေတြရိွေနသလို၊ အခ်ိန္ႀကာလာတာနဲ႔အမွ်၊ ဒီကိစၥႀကီးက ရႈပ္ေထြးလာေတာ့မွာမို႔ပါ။ ပက္ပက္စက္စက္ ခံလိုက္ရသူေတြက အမ်ားႀကီးပဲေလ။ ဘယ္လိုလုပ္ေႀကေအးႏိုင္မွာလဲ။ ၿပီးေတာ့ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္တေယာက္ ဘီဘီစီ မွ ဘယ္လိုအလုပ္ၿပဳတ္ခဲ့သလဲ ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြကိုလည္း က်ေနာ္သိေနလို႔ပါ။

က်ေနာ္က ဒီလိုေတြးတယ္။ “ လူသတ္မႈႀကီးက ဆိုးဆိုးဝါးဝါးၿဖစ္ခဲ့ၿပီ။ က်ဴးလြန္ခဲ့သူေတြက ကာယကံရွင္ေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေတာင္းပန္ၿပီး အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ သိကၡာၿပန္ဆယ္လို႔ရမဲ့ ဇာတ္သိမ္းခန္းေလး တခုလိုမ်ိဳးဆို သိတ္ေကာင္းမွာပဲ” လို႔ စိတ္ကူးခဲ့ မိတယ္။ ဥပမာ ရဝမ္ဒါမွာ ၿပန္လုပ္တဲ့ ၿပန္လည္သင့္ၿမတ္ေရးဇာတ္လမ္းေတြလိုမ်ိဳးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဒါကလည္း က်ေနာ့္စိတ္ကူးပါ။ ႀကံဳေတြခံစားခဲ့ရသူေတြရဲ႕ ဆႏၵကိုသာ ဦးစားေပးစဥ္းစားႀကရမွာ မဟုတ္လား။ လူသတ္မႈမွာ တာဝန္ရိွသူေတြက ဘာမွအေႀကာင္းမၿပန္လာတဲ့အတြက္ ခုလို အင္တာနက္ေပၚမွာ ခ်ေရးၿပီး ၿပည္သူလူထုနဲ႔သတင္းသမာေတြကို ခ်ၿပရတဲ့အဆင့္ကိုေရာက္သြားတာပါ။ ဒါကလည္း က်ေနာ္ေရြးတဲ့ လမ္းမဟုတ္ဘူး။ ကာယကံရွင္ေတြ ေရြးတဲ့လမ္းၿဖစ္တယ္။

ဒုတိယကအခ်က္ကေတာ့- က်ေနာ့ရဲ႕ ေဆာင္းပါးေတြဟာ ေဖ့ဘြတ္မွာတင္ေရးၿပီး ေပ်ာက္သြားလိမ့္မယ္ထင္ရင္ေတာ့ အႀကီးအက်ယ္ မွားသြားပါလိမ့္မယ္။ ဒီ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ လူသတ္မႈႀကီးကို တင္ၿပတဲ့အခါ က်ေနာ္တို႔သင္ႀကားခဲ့တဲ့ အင္ဂ်င္နီယာဘာသာရပ္ တခုၿဖစ္တဲ့ System Dynamics လို တည္ေဆာက္ထားခဲ့ပါတယ္။ လူေတြ၊ အၿဖစ္အပ်က္ေတြ၊ အေႀကာင္းအရာေတြကို ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ထားတဲ့ System ေတြမွာ ထည့္ထားတယ္။ အဲ့ဒီ ဒီဇိုင္းကို ပံုေဖၚလည္ပတ္ႀကည့္တယ္။ အရွိန္တခုေရာက္ရင္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ၊ ဇာတ္ေဆာင္ေတြဟာ ေဟာ့ဒီ System ထဲမွာ အလိုလို လိုက္ၿပီးလည္ပတ္ရပါတယ္။ မလည္ပတ္ဘူးဆိုရင္၊ ေနာက္တဆင့္မွာ ႀကိတ္ေခ်ခံရတတ္ပါတယ္။ အခုမွ စလည္ပတ္ခါစပဲ ရိွပါေသးတယ္။ အရွိန္ရလာတာနဲ႔အမွ်၊ ခရီးတခုဟာ မလႊဲမေသြေရာက္လာမွာပါ။ လူေတြဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာကို ဘယ္အရာနဲ႔မွ မလဲဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။ ဒီ အၿဖစ္အပ်က္ႀကီးကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ေတြ႔ၿမင္ခဲ့တဲ့သူတခ်ိဳ႕ ဟာ ယေန႔ခ်ိန္ထိ တာဝန္မဲ့စြာ တိတ္ဆိတ္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ရွက္စရာေကာင္းတဲ့ ဂုဏ္သိကၡာေတြပါပဲ။ ေသြးဆူၿပီး ဆႏၵေစာေနတဲ့ မိတ္ေဆြေတြလည္း ဇာတ္လမ္းကို ဆံုးေအာင္နားေထာင္ ေစခ်င္ပါတယ္။ ၿပည္သူလူထုရဲ႕ အသံကို နားေထာင္ႀကည့္ပါ။ ကာယကံရွင္ေတြရဲ႕အသံေတြကို နားေထာင္ႀကည့္ပါ။ အဆင္ေၿပသြားမွာပါ။ တရားကို နတ္ေစာင့္ပါတယ္။

ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွ အရိုးတြန္သံမ်ား ( အပိုင္း-၃-) ကို သံုးသပ္ႀကည့္ႏိုင္ႀကပါေစ။

(က)

ကမ္းပါးၿပိဳတဲ့ ညေအာက္ကိုမွ အနီးကပ္ေရာက္သြားမိခဲ့ႀကတယ္

တၿဖည္းၿဖည္းေမွာင္မိုက္လာတဲ့ ပါေဂ်ာင္ရဲ႕ အာသံကုန္းၿမင့္ေပၚမွာ ငါ့တုိ႔ခႏၶာကိုယ္ေတြက ေရြ႕ေနဆဲပဲေလ ဟိုး--- ေအးစက္တဲ့ေလထုထဲကေန “ တကၠသိုလ္ ---- ဒို႔ ေက်ာင္း------” ဆိုတဲ့ ေဆြးေဆြးေၿမ႕ေၿမ႕ ဆိုေနသံေတြေလ--- အိမ္ၿပန္ခ်င္လိုက္တာကြာ--- “တကၠသိုလ္နယ္ေၿမတေနရာဆီမွာ--” သီခ်င္းကို ဘယ္သူဆိုေနတာလဲ။ ----- ငါတို႔လည္း သီခ်င္းသံေတြနဲ႔အတူ လြင့္ေမ်ာေနတယ္။

“လွေဆာင္” ဆိုတဲ့ေကာင္က ေခါင္းၿပတ္ႀကီးကို ကန္ခ်ရင္း “ ေက်ာင္းသားဆိုတဲ့ေကာင္ေတြ ေတာ္ေတာ္ေခါင္းမာတဲ့

ေကာင္ေတြပဲ” “ ေတာ္ေတာ္လည္း ေသြးေသာက္ရဲေဘာ္ေတြ ပီသႀကပါလား” တဲ့

သန္းေဇာ္တို႔ အုပ္စုက သူတို႔လက္ထဲက ဓါးေတြကို ပစ္ခ်လိုက္တယ္။ “ ဒီေကာင္ေတြကို ခုတ္ရတာ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မၿပတ္ဘူး”တဲ့

သူ႔တို႔ရဲ႕အသံနက္ႀကီးေတြကို ့ဝိညာဥ္ေတြ နဲ႔ လုိက္ႀကည့္ေနမိတယ္

ေက်ာ္ေဝ- ခ်ိဳႀကီး- စိုးဝင္းသန္း--- ထစမ္း ထစမ္း ေခါင္းၿပတ္ေတြကို ေနာက္မွ ၿပန္ဆက္ႀကကြာ---

အဲ့ဒီ လွေဆာင္၊ မ်ိဳးဝင္း၊ သန္းေဇာ္ ၊ သံေခ်ာင္း ဆိုတဲ့ေကာင္ေတြ ေနာက္ကို လိုက္ႀကရမယ္

သူတို႔ရဲ႕ လိပ္ၿပာေတြကို ငါတို႔ ဝိညာဥ္ေတြနဲ႔ ခ်ဳပ္ထားႀကေဟ့

သူတို႔ရဲ႕ လိပ္ၿပာေတြကို ငါတို႔ ဝိညာဥ္ေတြနဲ႔ ခ်ဳပ္ထားႀက----

ဟိုမယ္ ----ဟိုမယ္-- “လွေဆာင္” ဆိုတဲ့ေကာင္ ကခ်င္ၿပည္နယ္ထဲမွာ ၿပန္ေပၚလာၿပီ

ေသခ်ာနားေထာင္စမ္း ေသခ်ာနားေထာင္စမ္း

အဲ့ဒီ လူသတ္သမားေတြရဲ႕ေၿခသံေတြကို ငါတို႔ႀကားေနဆဲပဲ

ေက်ာ္ေဝ-- မင္းဟစ္ေႀကြးခဲ့တဲ့စကားတခြန္း ၿပန္ေအာ္ေၿပာလိုက္စမ္းကြာ

“ငါ့ကို မင္းတို႔ သတ္လို႔ရမယ္- ငါ့ဝိညာဥ္ကို မင္းတို႔မသတ္ႏိုင္ပါဘူးကြာ၊ ဓမၼစစ္ေက်ာင္းသား ေက်ာ္ေဝ ကြ”

“ငါ့ကို မင္းတို႔ သတ္လို႔ရႏိုင္မယ္- ငါ့ဝိညာဥ္ကို မင္းတို႔ မသတ္ႏိုင္ပါဘူး” “ငါ့ကို မင္းတို႔ သတ္လို႔ရႏိုင္မယ္ ငါ့ဝိညာဥ္ကို မင္းတို႔ မသတ္ႏိုင္ပါဘူး”

(ခ)

ဝိညာဥ္စီး တယ္ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရကို ခင္ဗ်ားတို႔ ႀကားဘူးမလားမသိဘူး။ က်ေနာ္ကေတာ့ အသံထြက္ခြင့္မရရွာတဲ့ ဝိညာဥ္ေတြ ကို က်ေနာ့အခန္းငယ္ေလးထဲမွာ သိမ္းထားခဲ့တယ္။ ညတိုင္ရင္ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ေရွ႕မွာ သစၥာဆိုခဲ့တယ္။ “ သူတို႔အတြက္ ထုတ္ေၿပာ ႏိုင္ခြင့္ရမဲ့ အခြင့္အေရး တခါေလာက္ၿဖစ္ၿဖစ္ ရပါရေစသား” လို႔။

ခုေတာ့ ကာယကံရွင္ေတြရဲ႕ ကြ်ံံဝင္လာတဲ့ စကားေတြထဲမွာ ဝန္ခံၿခင္းတဝက္၊ အမွားတသက္ ထင္ထင္ရွားရွားေတြ႔ေနရၿပီ။

ဧရာဝတီမဂၢဇင္း ( အဂၤလိပ္) ေဆာင္းပါးထဲမွာ ေဆာင္းပါးရွင္ေတြက ေၿမာက္ပိုင္းလူသတ္ပြဲနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး၊ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ ကို ေမးခြန္းတခုေမးေတာ့၊ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏုိင္က လူသတ္မႈကို ၿငင္းဆန္မႈမရိွစြာပဲ ေၿဖခဲ့တယ္။ “ ေက်ာင္းသား (၁၅) ေယာက္ဟာ ေထာက္လွမ္းေရးအစစ္အမွန္ၿဖစ္ေႀကာင္း ခိုင္မာတဲ့အေထာက္အထားေတြရိွပါ သတဲ့။ “ေဆာင္းပါး (၁) နဲ႔ (၂) မွာ က်ေနာ္ ခင္းထားတဲ့ လမ္းေႀကာင္းထဲကုိ တည့္တည့္ဝင္လာတာပဲ” လုိ႔ ေတြးေနမိတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္တေယာက္၊

၁၉၉၂ ေဖေဖၚဝါရီ (၁၈) ရက္ေန႔ The Nation သတင္းစာ ကို ၿပန္ဖတ္သင့္တာေပါ့။ ေၿမာက္ပိုင္း လူသတ္ပြဲ အၿပီးမွာ၊ The Nation သတင္းေထာက္ YindeeLertcharoenchok က အဲ့ဒီေနရာကို ေရာက္သြားၿပီး ေၿမာက္ပိုင္း ABSDF ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ မသတ္ရေသးတဲ့ ဖမ္းဆီးထားခံရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ေတြ႔ဆံုအင္တာဗ်ဴးထားမႈကို ေဆာင္းပါးလုပ္ထားတာ။ ေဆာင္းပါးအမည္က Burmese Rebels Defend Executions။ အဲ့ဒီေဆာင္းပါးရဲ႕ ( အပိုဒ္-၁၃) မွာ ေက်ာ္ေက်ာ္ ( ကခ်င္) နဲ႔ ေရာ္နယ္ ေအာင္ႏိုင္က အခုလို ဝန္ခံထားတယ္။

Aung Naing and Kyaw Kyaw , however, admitted that torture, particularly “ beating and telephone-wire electric shocks ” were applied to force confessions.

“ဝန္ခံဖို႔အတြက္ ရိုက္ႏွက္ၿခင္းနဲ႔ လွ်ပ္စစ္ေရွာ့တိုက္ၿခင္းလို ႏွိပ္စက္ညင္းပမ္းမႈေတြကိုအသံုးၿပဳခဲ့ပါတယ္” တဲ့။ သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ အေၿဖမထြက္မခ်င္း ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းမႈေတြကို ရက္ရက္စက္စက္လုပ္ခဲ့ႀကတာဆိုတာမို႔လား။ ႏွိပ္စက္ခံရသူေတြက ေနာက္ဆံုး သူတို႔ေၿပာတာ ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္၊ စစ္ေႀကာေရးစခန္းက လြတ္ရင္ၿပီးေရာ၊ “ဟုတ္တယ္” လို႔ အေၿဖေပးလိုက္ႀကရေတာ့တယ္။

တကယ္ေတာ့ ေၿမာက္ပိုင္းလူသတ္မႈၿဖစ္ပြားေနစဥ္ကာလတံုးက က်ေနာ္နဲ႔လုပ္ေဖၚကိုင္ဘက္ ဗကသ ( အထက္ဗမာၿပည္) ေခါင္းေဆာင္ တခ်ိဳ႕ ဟာ မႏၱေလးအက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာပါ။ မႏၱေလးေထာက္လွမ္းေရးအုပ္စုေတြက သူတို႔ကို အက်ဥ္းေထာင္ထဲကေန ညတိုင္းဆြဲထုတ္ၿပီး၊ ဓါတ္ပံုေတြကို ၿပၿပီး ေသခ်ာမႈေတြ ယူသတဲ့။ “ ဒါ-- ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ဟုတ္တယ္မို႔လား” “ ဒီ ပံုကေတာ့ စိုးဝင္းသန္း မို႔လား” “ ဒီေကာင္ကေရာ ဘယ္သူလဲ”

အက်ဥ္းေထာင္တြင္းမွာ ေရာက္ေနရွာတဲ့ ဗကသေတြဟာ ႀကိတ္ၿပီး ငိုခဲ့ရတယ္ လို႔ ဆိုတယ္။ လူေတြေသၿပီးတုိင္း ဓါတ္ပံုေတြက အၿမန္ေရာက္ ေရာက္လာေတာ့ ပါေဂ်ာင္ စခန္းရဲ႕ လူသတ္မႈေတြထဲမွာ အစိုးရစစ္ေထာက္လွမ္းေရးရဲ႕လူေတြက ေတာက္ေလွ်ာက္ သတင္းပို႔ေနတယ္ ဆိုတာ ခန္႔မွန္းလို႔ရတာေပါ့။ ဓါတ္ပံုေတြကို ႀကည့္လိုက္ၿပန္ေတာ့လည္း လူေသေတြကို ညမွာ ေသေသခ်ာခ်ာ ရိုက္ထားတာလို႔ ဆိုတယ္။

ဒါၿဖင့္ မႏၱေလး ေထာက္လွမ္းေရးဆီကို ဓါတ္ပံုေတြ ေပးပို႔ေနသူေတြက ဘယ္သူလဲ။

မႏၱေလးေထာက္လွမ္းေရးေတြဆီကို ဓါတ္ပံုေတြ ေပးပို႔ေနသူေတြက ဘယ္သူေတြလဲ။

ေသခ်ာတာေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရးလို႔စြပ္စြပ္ခံရ၊ အသတ္ခံရတဲ့သူေတြမဟုတ္ဘူးေလ။

(ဂ)

ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ကို ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားစဥ္ကာလမွာ “နန္းေအာင္ေထြးႀကည္” ဆိုတဲ့ ေဘဘီရဲေမေလးက သူနဲ႔ စကားေၿပာခြင့္ရခဲ့တယ္။ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔တင္ၿပထားတဲ့ ဓါတ္ပံု ( ရဲေမ ၄ ေယာက္ရပ္ေနတဲ့ပံု) ထဲက ညာဘက္အစြန္က ေကာင္မေလး။ တကယ္ေတာ့ ေၿမာက္ပိုင္း ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ရဲ႕ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ ကိုလည္း ေထာက္လွမ္းေရးလို႔စြပ္စြဲ၊ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ခဲ့ႀကတယ္။ သူမမ်က္ႏွာကို မီးရဲရဲေထာက္ေနတဲ့ ထင္းမီးနဲ႔ ထိုးႏွိပ္စက္ခဲ့တယ္။ နဂိုက ေခ်ာေမာလွပခဲ့တဲ့ မ်က္ႏွာတခုလံုး ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြရခဲ့ရွာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ႏွမခ်င္းမစာနာ မိုက္မိုက္ရိုင္းရိုင္း စစ္ေဆးနည္းေတြကို လုပ္ခဲ့တယ္။ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ကိုယ္တိုင္ကလည္း အသတ္ခံရေတာ့မယ္ လို႔ သူကိုယ္တိုင္သေဘာေပါက္သြားတဲ့အခါမွာေတာ့ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ ကို ေၿပာရွာတယ္။ “ မငယ္ ငါ့စိတ္ထဲမွာေတာ့ နင္ လြတ္သြားလိမ့္မယ္လို႔ထင္ေနတယ္။ ဟုတ္တယ္ဟာ ငါ့စိတ္ထဲမွာ တကယ့္ကို ယံုႀကည္ေနတာ နင္လြတ္သြားလိမ့္မယ္။ နင္လြတ္သြားတဲ့ အခါက်ရင္ ေဟာ့ဒီေနရာေလးမွာ ၿဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အရာေတြအားလံုးကို ၿပန္ၿပီးေၿပာၿပေပးပါမယ္ လို႔ ဂတိေပးစမ္းပါဟာ” တဲ့။ “ စိတ္ခ်ပါအကိုႀကီး က်မေၿပာၿပပါမယ္” တဲ့။ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ က မ်က္ရည္ေတြႀကားကေန ဂတိေပးခဲ့တယ္။

ဘဝဆိုတာ အံႀသ ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္အပါအဝင္ ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွာ ႀကံဳေတြ႔ခံစားလာခဲ့ရသူေတြ၊ က်ဴးလြန္ခဲ့သူေတြ အမ်ားအၿပား နဲ႔ ဆံုဆည္းခြင့္၊ စကားေၿပာေဆြးေႏြးခြင့္ေတြ ရလိုက္တယ္။ မငယ္ (ခ) နန္းေအာင္ေထြးႀကည္က “ က်မေလ ဒီအၿဖစ္အပ်က္ေတြကို တရက္မွ မေမ့ႏိုင္ခဲ့ဘူး” တဲ့။ သူမက ဘယ္သူ႕ကိုမွ အဆက္အသြယ္မလုပ္ပဲ သူတေယာက္တည္း ေအာ္စီမွာ ဇာတ္ၿမွဳပ္ေနၿပီး ဘဝကို ရွင္သန္ခဲ့ရတယ္။ ငရဲက သယ္လာတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကို က်ေနာ္ၿမင္ေနရတယ္။ ဟုတ္မွာေပါ့ေလ။ က်ေနာ္လည္း သူတို႔တေတြၿပန္ေၿပာၿပတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြကို ဆက္ၿပီးနားမေထာင္ရဲေလာက္ေအာင္ပဲ။ ပါေဂ်ာင္ေဒသ က ေအာ္ဟစ္ဆူညံေနတဲ့ ဝိညာဥ္ေတြ က်ေနာ့ရင္တခုလံုးဆီ မခ်ိမဆန္႔လူးလြန္႔ေနတယ္။ “မငယ္” ကို က်ေနာ္အားေပးခဲ့ဘူးတယ္။

“ ၿဖစ္ခဲ့တာေတြအတြက္ ယူႀကံဳးမရဘူးဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္တန္ရင္ ဒီလူေတြ သူ႔အရိွန္နဲ႔သူသြားမွာပါ။ ခင္ဗ်ား မပူပါနဲ႔။ တည္ၿငိမ္ေအာင္ေနပါ။ အကုသိုလ္ကံေတြကို ေရာက္မလာေစနဲ႔။ ဒီ လူေတြ ဝဋ္လည္အံုးမွာပါ။ ယံုစမ္းပါ” လို႔။ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္က က်ေနာ့ကို ေၿပာတယ္။ “ ကိုေအာင္မိုးဝင္း ကလည္း ထိန္လင္း အတိုင္းပဲ သံေဝဂ တရားစကားေတြ ေၿပာတယ္ တဲ့။ ေအးေလ။ သူမရဲ႕ ဘဝမွာ ရက္ရက္စက္စက္ႀကံဳေတြ႔ခဲ့တာဆိုေတာ့ ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္တုန္႔ၿပန္ခ်င္တဲ့စကားလံုးေတြကို အလိုရိွမွာ အမွန္ပဲ။ က်ေနာ္ေတြးတာက ဒီလိုပါ။ ဒါဟာ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ လူသတ္ပြဲ ပဲ။ လူေတြကို လေပါင္းမ်ားစြာဖမ္း၊ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းၿပီးမွ ေခါင္းၿဖတ္သတ္တာမ်ိဳးေတြဆိုတာ က်ေနာ္ေနေနတဲ့ အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုမွာ တခါတေလၿပတဲ့ စိတၱဇ လူသတ္ကား ရုပ္ရွင္ေတြမွာပဲ ႀကည့္ဘူးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေလာက္မမ်ားဘူး။ ဒီလို လူမ်ိဳးေတြကို ရင္ဆိုင္ဖို႔အတြက္ ဝုန္းဝုန္းဒိုင္းဒိုင္း စိတ္ခံစားမႈေတြနဲ႔သြားလုပ္လို႔မၿဖစ္ဘူး။ စံနစ္တက်ၿပင္ဆင္ရမယ္။ သူတို႔လိုပဲ ေသြးေအးေအးနဲ႔ တုန္႔ၿပန္ရမယ္။ ဒီမိုကေရစီေရးတက္ႀကြလႈပ္ရွားသူေတြေယာင္ေယာင္ ဟန္ေဆာင္ထားတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုးေတြကို တဆင့္ၿခင္းဆြဲခြ်တ္ပစ္ရမယ္။

တခါတေလေတာ့လည္း ရီစရာေတာ့ ေကာင္းတယ္။ လူသတ္မႈနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ သူေတြက သူတို႔ကို အင္တာနက္မွာ တေယာက္ေယာက္က ခ်တိုင္း၊ ေနာက္ကြယ္ကေန က်ေနာ္က ေၿမွာက္ေပးတယ္ လို႔ ထင္ႀကတယ္။ က်ေနာ္က ဘာလို႔ေနာက္ကြယ္က ေနရမွာလဲ။ ထိုင္းနယ္စပ္ကို ေၿခခ် ကတည္းက ဒီကိစၥကို ေၿဗာင္ေမး၊ ေၿဗာင္ေၿပာ၊ ေၿဗာင္ စိန္ေခၚေနခဲ့တာပဲ မို႔လား။ လာရင္ ေရွ႕တည့္တည့္က လာမွာ စိတ္ခ် လို႔ စိတ္ထဲမွာ ေၿပာေနမိတယ္။ က်ေနာ္ေႀကာက္ရမဲ့အဖြဲ႔ဆိုတာ တဖြဲ႔မွ မရိွဘူးေလ။ ေႀကာက္တတ္ရင္ အေစာႀကီးကတည္းက ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ဘူး။ အထူးသၿဖင့္ ေခြးအ လိုလို လူမ်ိဳးေတြကို ေႀကာက္စရာမလိုဘူး။ ေခြးအ ဆိုတာက အုပ္စုရိွမွ အမဲလိုက္ရဲတယ္။ အပုပ္ကို စားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေခြးအ ေတြ အမဲလိုက္ေလ့ရိွတဲ့ ေနရာေဒသဟာ သိတ္က်ဥ္းပါတယ္။ ါ့။ က်ေနာ္တို႔ အမဲလိုက္မဲ့ေနရာက အမ်ားႀကီးပါ။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ သမိုင္းဆိုတာကေတာ့ ရွင္းႀကရအံုးမွာပါ။ လူဆိုတာ စိုက္တဲ့အတိုင္း ရိတ္သိမ္းႀကရမယ္။

(ဃ)

ကခ်င္လြတ္ေၿမာက္ေရးတပ္မေတာ္ ( KIA) ၊ မငယ္ (ခ) နန္းေအာင္ေထြးႀကည္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ မွတ္မွတ္ရရၿဖစ္ေနတဲ့ အေႀကာင္းအရာေလးတခုကို ေၿပာၿပခ်င္ပါတယ္။ ၁၉၉၂ အစိုးရသတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ေကအိုင္ေအ နဲ႔ မႏၱေလး၊ ရန္ကုန္ ေက်ာင္းသားထုကို ရန္တိုက္ေပးထားတာေတြ႕႔ႀကပါလိမ့္မယ္။ ေကအိုင္ေအ ဟာ ကခ်င္ေက်ာင္းသားေတြကို အသံုးခ်ၿပီး ဗမာေက်ာင္းသားေတြကို သတ္တယ္-- ဘာညာ ဆိုတဲ့ ဝါဒၿဖန္႔မႈေတြပါ။ စစ္အစိုးရရဲ႕ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲကို သံေယာင္လိုက္ၿပီး ေလွ်ာက္ေၿပာေနတဲ့ သူေတြရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ၿဖစ္သမွ် ရာဇဝတ္မႈကို ေသဆံုးသြားတဲ့ မ်ိဳးဝင္းအေပၚမွာ လႊဲခ်ၿပီး ဇာတ္လမ္းဆင္ေရွာင္ထြက္ဖို႔ ႀကိဳးစားခ်င္ပံုရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေရွာင္ထြက္လို႔မရပါဘူး။ အာသံကုန္းၿမင့္မွာ လူသတ္မႈကို က်ဴးလြန္ခဲ့တာ မ်ိဳးဝင္းတေယာက္တည္း မဟုတ္သလို၊ ဖမ္းဆီးထားတဲ့ မႏၱေလးေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႕ကို ရိုက္ႏွက္ႏွိပ္စက္ၿပတဲ့ အထဲမွာ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္လည္းပါပါတယ္။ မႏၱေလးက ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တေယာက္ၿဖစ္တဲ့ ကိုရာေက်ာ္ရဲ႕မ်က္ႏွာ ကို စစ္ဖိနပ္နဲ႔ ခြ်တ္ၿပီး ရိုက္ခဲ့တာ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ပါ။ ဗမာၿပည္ဆီကို ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္သြားတဲ့ ကိုရာေက်ာ္ ကေတာ့ မႏၱေလး အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ေထာင္ဒဏ္ ႏွစ္ရွည္က်ရင္း က်ဆံုးခဲ့ပါတယ္။

မ်ိဳးဝင္း တို႕႔ အုပ္စုက ေကအိုင္ေအဟာ သူတို႔ေနာက္က ရိွတယ္။ သူတို႔ကသာ ေကအိုင္ေအနဲ႔ပိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ ထင္ေယာင္ထင္မွား ဟန္ပန္ေတြကို လုပ္ခဲ့ႀကပံုရပါတယ္။ ဗမာၿပည္ကြန္ၿမဴနစ္ပါတီရဲ႕ေခါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႕က သတိေပးခဲ့တယ္ လို႔ဆိုပါတယ္။ “ က်ေနာ္တို႔မွာ အေတြ႕အႀကံဳရိွတယ္။ ၿဖဳတ္ထုတ္သတ္ လုပ္ခဲ့မိလို႔ က်ေနာ္တို႔ပါတီဟာ တေလွ်ာက္လံုးေပးဆပ္ေနရတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔မလုပ္ႀကပါနဲ႔ဗ်ာ” လို႔ တိုက္တြန္းခဲ့တယ္။ နားမေထာင္ပါဘူး။ လူသတ္မႈေတြ နားနဲ႔မဆန္႔ေအာင္ ႀကားလာရတဲ့အခါ ေကအိုင္ေအေခါင္းေဆာင္ေတြေရာက္လာၿပီး အတင္းဝင္ေရာက္တားဆီးပါေတာ့တယ္။ ေကအိုင္ေအ ဟာ မ်ိဳးဝင္းနဲ႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ေၿမာက္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္ေတြကို အင္မတန္စိတ္ပ်က္သြားခဲ့တယ္။ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ကို သူတို႔စစ္ေမးမယ္ ဆိုၿပီး၊ လႊဲေၿပာင္းယူခဲ့တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဇာ္မိုင္ နဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ သံုးေယာက္က နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ကို စစ္ေဆးစဥ္ကာလက မွတ္တမ္းေတြ ကို ယူၿပီး ၿပန္လည္ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့တယ္။

“သမီးရဲ႕ ေထာက္လွမ္းေရး ကုိယ္ပိုင္နံပါတ္က (------x+) ဟုတ္လား”

“ ဟုတ္ပါတယ္”

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဇာ္မိုင္နဲ႔ ေကအိုင္ေအ ေခါင္းေဆာင္ေတြက ရီႀကတယ္။ “ ကဲ--- ငါ့သမီး ခုခ်ိန္က စၿပီး သမီးဝန္ခံေၿပာဆိုေနတဲ့ ေထာက္လွမ္းေရးဆိုတာႀကီးကို ေမ့လိုက္ေတာ့။ “သမီးေၿပာတဲ့ ကိုယ္ပိုင္နံပါတ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း နဲ႔ တန္းတူၿဖစ္ေနတယ္” တဲ့။ ဗမာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ တသက္လံုးတိုက္လာခဲ့တဲ့ ေကအိုင္ေအ က ရန္သူရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္နံပါတ္ေတြ၊ သင္တန္းဆင္း နံပါတ္ေတြကို အလြတ္ရတာေပါ့။ တကယ္ေတာ့ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးနံပါတ္ဆိုတာေတြကလည္း မ်ိဳးဝင္း၊ သံေခ်ာင္းနဲ႔ စစ္ေႀကာေရးမွာ ပါဝင္ခဲ့သူေတြက ဇြတ္အတင္းဖန္တီးဝန္ခံခိုင္းတာ ဆိုေတာ့ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္အေနနဲ႔ အဲ့ဒီအတိုင္းပဲ ႏုတ္တိုက္ရြတ္ဝန္ခံ ထြက္ဆိုရေတာ့တယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဇာ္မိုင္က နန္းေအာင္ေထြးႀကည္ကို ေၿပာတယ္။ “ ငါ့သမီး- ဒီကိစၥက ၿပန္ၿပီးရွင္းရမယ္။ ဒီလိုခံေနလို႔မၿဖစ္ဘူး။ ငါ့သမီးတို႔က ခံခဲ့ရတာကိုး။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ပါ။ ငါတို႔လည္း အပစ္အခပ္ရပ္ဆဲေတာ့မွာဆိုေတာ့ ----” မႀကာခင္မွာပဲ ေကအိုင္ေအ နဲ႔ ဗမာအစိုးရႀကားမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသေဘာတူညီမႈ စကားေၿပာပြဲေတြက စတင္ခဲ့တယ္။ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္လည္း ဒုကၡသည္စခန္းက တဆင့္ ေအာ္စီ ( ------) ကို ထြက္လာခဲ့ေတာ့တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဇာ္မိုင္ေၿပာသလိုပါပဲ။

“က်မ အခ်ိန္ကိုေစာင့္ေနခဲ့ရတယ္” တဲ့။ ေစာင့္ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ကလည္း အႏွစ္ (၂၀) ေလာက္ၿဖစ္သြားတယ္။

တကယ္ေတာ့ ေၿမာက္ပိုင္း လူသတ္မႈဟာ တခ်က္ခုတ္ (၃) ခ်က္ၿပတ္ ႀကံတဲ့ပြဲၿဖစ္တယ္။

(၁) ဒီမိုကေရစီအင္အားစုဘက္က ေက်ာင္းသားအစစ္အမွန္ေတြကို သတ္ပစ္တယ္

(၂) ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္နဲ႔ ေက်ာင္းသားသမဂၢႀကားမွာ အထင္အၿမင္မွားေအာင္ရန္တိုက္ေပးတယ္။

(၃) ေဖေဖၚဝါရီ (၁၂) ၿပည္ေထာင္စုေန႔မွာ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ သတ္ၿပလိုက္ၿခင္းအားၿဖင့္၊ ေကအိုင္ေအ ဟာ ဗမာေက်ာင္းသားေတြကို သတ္ၿဖတ္လိုက္ႀကၿပီ ဆိုၿပီး ဗမာေက်ာင္းသားနဲ႔ ေကအိုင္ေအ ကို ရန္တိုက္ေပးလိုက္တယ္။ မ်ိဳးဝင္းတို႔အုပ္စုကို ကခ်င္လက္နက္ကိုင္တပ္က ပစားေပးထား ေၿမွာက္ပင့္ထားၿပီး ဗမာေက်ာင္းသားေတြကို သတ္ခဲ့တယ္ ဘာညာေပါ့။ ၁၉၉၂ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က အဲ့ဒါပါပဲ။ မ်ိဳးဝင္းတို႔အုပ္စုရဲ႕ ႏွိပ္စက္မႈ အစစ္အမွန္ေတြကို ေရာထည့္ေပးလိုက္ၿပီး စစ္အစိုးရက သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးဝါဒၿဖန္႔ခ်ီပြဲကို လုပ္ခဲ့တယ္။

ၿပႆနာက ၿပည္သူေတြဟာ အစိုးရသတင္းစာရွင္းလင္းပြဲထဲက အခ်က္အလက္ေတြကို ဘာတခုမွ မယံုႀကည္ခဲ့ႀကေတာ့၊ ေၿမာက္ပိုင္းမွာ ႏွိပ္စက္သတ္ၿဖတ္ခဲ့ တာေတြကိုလည္း နားမေထာင္ခဲ့ႀကေတာ့ဘူး။ ၿပန္ဝင္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြက သူတို႔ရဲ႕ ဒဏ္ရာကို လွန္ၿပလည္း အစိုးရရဲ႕လုပ္ႀကံဝါဒၿဖန္႔မႈ လို႔ ထင္ေနခဲ့ႀကတယ္။ လိႈင္းက တအားႀကီးေနတဲ့အခ်ိန္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညႊန္႔ရဲ႕ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြ ကလည္း ဒီအခ်က္ကို သေဘာေပါက္ပံုရတယ္။ ေၿမာက္ပိုင္းကေန အသက္လုေၿပးလာတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြလည္း ကံမေကာင္းႀကပါဘူး။ ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္ရွည္ေတြ က်ကုန္ႀကၿပန္တယ္။

(င)

ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ အေႀကာင္းကို ေၿပာမယ္ဆိုရင္ ဗကသ ညီလာခံႏွစ္ခုအေႀကာင္းကို မိတ္ဆက္ေပးရမယ္။ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံု အၿပီး ေနာက္ဆံုးက်င္းပတဲ့ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားညီလာခံ ႏွစ္ခုလံုးဟာ မႏၱေလးမွာ က်င္းပခဲ့တာၿဖစ္တယ္။ ၁၉၈၉ မွာက်င္းပတဲ့ ဗကသ ညီလာခံကို မႏၱေလးတကၠသိုလ္၊ အင္းဝေဆာင္ (၉) မွာ ၿပဳလုပ္ခဲ့တယ္။ ရန္ကုန္ဗကသေခါင္းေဆာင္ေတြက ကိုၿပံဳးခ်ိဳ၊ ကိုေဇာ္ေဇာ္ေအာင္၊ ကိုရန္မ်ိဳးသိန္း ( ေဆးတကၠသိုလ္)၊

ဒုတိယအႀကိမ္က်င္းပတဲ့ ညီလာခံက ၁၉၉၀ ၊ မႏၱေလး မစိုးရိမ္တိုက္ထဲမွာ က်င္းပတာၿဖစ္တယ္။ ရန္ကုန္ ဗကသ က ႏွစ္ဖြဲ႔ကြဲ ေနတယ္။ ကိုကိုႀကီး ဦးေဆာင္တဲ့ ဗကသ နဲ႔ ကိုေအာင္ထြန္း( ေက်ာင္းသားသမဂၢ သမိုင္းစာအုပ္ေရးသူ)၊ ဗသက္ေအာင္၊ ၿဖိဳးမင္းသိန္း တို႔ ေခါင္းေဆာင္ တဲ့ (ေအာက္ဗမာၿပည္၊ ဗကသ)၊ အခု ရွစ္ေလးလံုးမ်ိဳးဆက္မွာ လုပ္ေနတဲ့ ကိုထြန္းၿမင့္ေအာင္ ဆိုတာလည္း ၿဖိဳးမင္းသိန္းနဲ႔တဖြဲ႔တည္းပဲေလ။ ၁၉၉၀ တေလွ်ာက္၊ ရန္ကုန္ ဗကသ ႏွစ္ဖြဲ႔လံုး မႏၱေလးကို လာႀကရတယ္။ ကိုၿပံဳးခ်ိဳ၊ ကိုညိဳထြန္း၊ ကိုကိုႀကီး တို႔တေတြလည္း သက္ရိွထင္ရွားရိွေနပါေသးတယ္။ ၿပည္ပမွာေရာက္ေနေသာ မဟာ့ မဟာ ေက်ာင္းသားေတာ္လွန္ေရး ေခါင္းေဆာင္ ဆိုသူမ်ား----- ကိုယ့္သမိုင္းေတြခ်ည္း ကိုယ္ရည္ေသြး အမႊန္းတင္ေၿပာမေနပါနဲ႔။ သူမ်ားေတြရဲ႕ သမိုင္းေတြကိုလည္း အသိအမွတ္ၿပဳႀကပါအံုး။ အၿပင္မွာ သမိုင္းလိမ္တာေတြ၊ လက္ဝါးႀကီးအုပ္တာေတြမ်ားလာတယ္။ ဂိုဏ္းဂဏဖြဲ႔ရန္ၿဖစ္တာကလည္း မ်ားလာတယ္။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ကလည္း ေလးစားမႈမရိွေတာ့ဘူး။ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေတြကလည္း မေလးစားေတာ့ဘူးေလ။ သမိုင္းနားမလည္ေတာ့ ဗကသ ေခါင္းေဆာင္က ေထာက္လွမ္းေရးၿဖစ္၊ NGOs ေတြဆီမွာ ပိုက္ဆံရွာႏိုင္တဲ့သူေတြက ေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္လို႔ၿဖစ္နဲ႔။ ၿပည္ပမွာ အဲ့သလို မိုးႀကီးခ်ဳပ္ေနမဲ့အစား၊ ရွစ္ေလးလံုးမ်ိဳးဆက္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို ၿပန္ၿပီးေတာ့ ဆယ္ယူႀကေစခ်င္ပါတယ္။

ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္

ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးအတြင္းမွာ မႏၱေလး ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အသံလႊင့္႒ာနတခုရိွပါတယ္။ GTI ေက်ာင္းဝင္း အတြင္းကေန ထုတ္လႊင့္တာပါ။ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ဆိုတာ ဂ်ီတီအိုင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢရဲ႕ ဥကၠ႒ ပါ။ သူ႔ကို ခ်စ္ခင္ေလးစားသူ ေတြက “အကိုႀကီး” လို႔ေခၚဆိုေလ့ရိွတယ္။ အေရးေတာ္ပံုအရိွန္ၿမင့္လာတယ္။ သူ႔ကိုလည္း သပိတ္တပ္ေပါင္းစုထဲမွာ ေတြ႔လာရတယ္။ ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီးဝင္းအတြင္း အစည္းအေဝးပြဲေတြမွာ သြားတက္ခဲ့တယ္။ ေဒၚခင္ႀကည္စ်ာပန အခမ္းအနားေတြမွာ ဦးေဆာင္ပါဝင္ ခဲ့တယ္။ ရန္ကုန္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သူ႔ကို သိႀကပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ညီ ကိုလတ္ က ကိုေမာင္ေမာင္ဝမ္းတို႔နဲ႔ အတူ မကသ မွာ လုပ္တယ္။

ဗကသ သမဂၢညီလာခံ ( ၁၉၈၉)

၁၉၈၈ ႀသဂတ္စ္ (၂၈) မွာ ၿပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ဗကသ ညီလာခံဟာ တတိုင္းၿပည္လံုးက ေက်ာင္းသားေတြကို မစုစည္းႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြဟာ တႏိုင္ငံလံုးကို ကိုယ္စားၿပဳမဲ့ ညီလာခံတခုကိုက်င္းပႀကဖို႔ ၿပင္ဆင္ခဲ့ႀကတယ္။ ထံုးစံအတုိင္း ဗကသ၊ မကသ ကြဲေနေတာ့ မႏၱေလးမွာ ညီလာခံႏွစ္ခုၿဖစ္ခဲ့တယ္။ တခုက- မႏၱေလးတကၠသိုလ္၊ အင္းဝေဆာင္ (၉) မွာ က်င္းပတဲ့ ဗကသ ညီလာခံ။ ေနာက္တခုက ကိုေမာင္ေမာင္ဝမ္း၊ ကိုလတ္၊ တို႔ ဦးစီးက်င္းပတဲ့ ရတနာဘံုမၼိနယ္ေၿမ ကဥၥနေဆာင္ ထဲက၊ မကသ ညီလာခံ။ ရန္ကုန္ ဗကသ ကေန တက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြက ကိုၿပံဳးခ်ိဳ၊ ကိုေဇာ္ေဇာ္ေအာင္၊ ရန္မ်ိဳးသိမ္း တို႔ၿဖစ္တယ္။ ကိုညိဳထြန္း ကေတာ့ မႏၱေလးမွာ ဗကသ ဖြဲ႔စည္းဖို႔အတြက္ ဘုရားႀကီး၊ ၿမေတာင္၊ မစိုးရိမ္ -- စတဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအစည္းအေဝးေတြမွာ ကတည္းက ေက်ာက္ခ် ပါဝင္ေနေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီညီလာခံမွာ- ဗကက ( အထက္ဗမာၿပည္) ဥကၠ႒ က ကိုသန္႔စင္ ( ေဆးတကၠသိုလ္) နဲ႔ အၿပိဳင္ ေက်ာင္းသားထုေထာက္ခံတဲ့ေခါင္းေဆာင္က ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္။ သူကလည္း လူခ်စ္လူခင္မ်ားတယ္။ ၁၉၈၉ ဗကသ ညီလာခံကို ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ ( အနကလ)၊ ကိုစိုးလင္း ( အနကလ) တို႔လည္း ပါဝင္ခဲ့ႀကပါတယ္။ လူထုေဒၚအမာ၊ MA ေဒၚအံုး၊ ေဒၚႀကည္ႀကည္ ( သခင္ဇင့္ မိန္းမ) တို႔လို နာမည္ႀကီး မ်ိဳးခ်စ္ ပုဂၢိဳလ္ေတြအၿပင္၊ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕အသီးသီးက ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ၊ တက္ေရာက္ခဲ့ႀကတယ္။ ဒီညီလာခံထဲမွာ ဗိုလ္ႀကီးၿမင့္ဦးရဲ႕ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြကလည္း တရားဝင္တက္ေရာက္ သတင္းယူခဲ့ႀကတယ္။ အဲ့ဒီတံုးက ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ေဘးမွာ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ နဲ႔ အႀကံေပးလိုက္ လုပ္ေနတာ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ ပဲ မဟုတ္လား။ တကယ္ေတာ့ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္၊ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္၊ ကိုစိုးလင္း ဆိုတာ ညီလာခံမွာ တတြဲတည္းထိုင္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္ေတြမဟုတ္လား။ ကဲ-- ဗကသေခါင္းေဆာင္တေယာက္ဟာ ေထာက္လွမ္းေရးၿဖစ္လို႔ ေခါင္းၿဖတ္သတ္လိုက္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ အခိုင္အမာဝန္ခံခ်က္ေတြကို မႏၱေလးသားေတြကို ရွင္းၿပေပးသင့္တာေပါ့။ မႏၱေလးသားေတြကလည္း ဒီကိစၥကုိ ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ တုန္႔ၿပန္ႀကမယ္ဆိုတာေတာ့ ယံုႀကည္ေစခ်င္ပါတယ္။

အခ်က္အလက္ေတြ မ်ားေနမွာမို႔ တတိယပိုင္း ကို ဒီမွာပဲ ရပ္လိုက္ပါမယ္။

စတုတၳပိုင္းမွာ “ နန္းေအာင္ေထြးႀကည္” ရဲ႕ အစီရင္ခံစာေတြ ကို သူမရဲ႕ မူရင္းလက္ေရးနဲ႔အတူ တင္ၿပေပးပါမယ္။

ေအာင္မိုးဝင္း

Friday, December 30, 2011 at 11:15am

ေျမာက္ပိုင္းေဒသမွ အရိုးတြန္သံမ်ား ( အပုိင္း - ၂ ) (by ေအာင္မုိး၀င္း)

ေၿမာက္ပိုင္းေဒသ မွ အရိုးတြန္သံမ်ား (အပိုင္း-၂-)

ခုခံေခ်ပခ်င္သူေတြဘက္မွ ေက်ာင္းသားတေယာက္ကေန ေဖ့ဘြတ္မွာ မွတ္ခ်က္တခုေပးထားတာကို ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ “ တာဝန္ရိွသူေတြကလည္း ဒီကိစၥ ကို ၿပန္လည္တုန္႔ၿပန္ဖို႔ လုပ္ေနတယ္” ဆိုတဲ့ စကားပါ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ မင္းသိခၤ ရဲ႕ မမင္းၿဖဴမွန္မွန္ေၿပာ ဝတၳဳထဲက စကားလို၊ “ အိုင္ပီ ေအာင္သင္းေရ- ဒီ ကြင္းဆက္ က စိတ္ဝင္စားစရာ အေကာင္းဆံုးပဲဗ်၊ ဇာတ္လမ္းကေတာ့ အထြဋ္အထိပ္ ကို ေရာက္လာၿပီဗ်ဳိ႔” လို႔ ေၿပာရမလို ၿဖစ္လာပါၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ လိုခ်င္တာလည္း “ အဲ့ဒီ တာဝန္ရိွသူေတြဆိုတာ ဘယ္သူလဲ” ဆိုတဲ့ေမးခြန္းပါပဲ။ ေသြးေအးေအးနဲ႔ လူသတ္ခဲ့တဲ့သူေတြကို ဘဝမွာ တခါတေလေလာက္ေတာ့ ၿပန္ၿပီး အမဲလိုက္ႀကည့္ခ်င္စိတ္က ေပၚေနတာ အခုမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဇာတ္လမ္းတခုေၿပာၿပမယ္ဗ်ာ။

မသတ္ရေသးပဲ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသား (၅၀) ေက်ာ္ အက်ဥ္းေထာင္က ေဖာက္ထြက္ လြတ္ေၿမာက္သြားၿပီ ဆိုတာ ကို သိလိုက္တဲ့ “မ်ိဳးဝင္း” ဟာ အရုပ္ႀကိဳးၿပတ္လဲက်သြားၿပီး “ ဟာကြာ ငါ့ဘဝေတာ့ သြားပါၿပီ” လို႔ ၿငီးၿငဴတယ္ဆိုပဲ။ သူမတရားသၿဖင့္ ႏွိပ္စက္ႏိုင္ခြင့္ရိွတဲ့ ကမၻာေၿမဟာ စတင္မီးေလာင္ၿပီးၿပိဳက်ေနၿပီ။ သိတ္မႀကာဘူး။ အကုသိုလ္ကံက သူ႔ေနာက္ကို လုိုက္ပါလာတယ္။ ေနာက္က်ည္ထိ ေသဆံုးသြားတယ္။ (တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ႏႈတ္ပိတ္ခံရတယ္ လို႔ ဆိုတယ္) တကယ္ေတာ့ သူ႔ကို မေသေစခ်င္ပါဘူး။ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ ရာဇဝတ္မႈေတြနဲ႔ အဲ့သလို ၿမန္ၿမန္အသက္ထြက္သြားတာ မတန္လိုက္တာဗ်ာ။ တကယ္ဆို သံေခ်ာင္းလိုပဲ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ႀကိဳးမိန္႔ (၅) ခါေလာက္က်ရမွာ။ အင္း- ေရာ္နယ္ ေအာင္ႏိုင္ ကေတာ့ ဒီကိစၥေတြကို ဘယ္သူ တာဝန္ခံေၿဖရွင္းမွာလဲ။ အဖြဲ႔ကို ဖ်က္ပစ္မွၿဖစ္မယ္ လို႔ အႀကံေပးသတဲ့။ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္(ေၿမာက္ပိုင္း) ရဲ႕ သမိုင္းကို ေၿခရာေဖ်ာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့သူေတြက ေသြးေရာတကယ္ရိွလို႔လား။ စိတ္ဝင္စားတယ္ဗ်ာ။ “ ေဟာ့ဒီ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ လူသတ္မႈကို ဘယ္သူက တာဝန္ယူေၿဖရွင္းေပးမလဲ” ဆိုတဲ့အခ်က္ ကိုေပါ့။

ေနပါအံုး။ တာဝန္ရိွသူေတြထဲမွာ “ လွဆိုင္ ( ကခ်င္သံဝဲဝဲနဲ႔ေၿပာရရင္ လွေဆာင္ ေပါ့ဗ်ာ) ဆိုတဲ့သူေရာပါမလား။ သူက တရုပ္နယ္စပ္မွာ ဇာတ္ၿမွဳပ္ေနေနသူ လို႔ သိရတယ္။ အာသံကုန္းမွာ မ်ိဳးဝင္းနဲ႔အတူ ေက်ာင္းသားေတြကို ဓါးနဲ႔အပိုင္းပိုင္းခုတ္သတ္ခဲ့သူ လို႔ နာမည္ႀကီးတာပဲ။ ေတြ႕ခ်င္ပါေသးတယ္ဗ်ာ။ ဒီေလာက္ ဘီလူးသရဲစီးေနတဲ့ ႏွလံုးသား ဘယ္လို ဆဲလ္နဲ႔မ်ားဖြဲ႔စည္းထားသလဲ လို႔ပါ။

(က)

ဒုတိယပိုင္းကို ဆက္ေရးတဲ့အခါ ခံစားမႈၿပင္းထန္စြာနဲ႔ ဝင္ေရာက္မွတ္ခ်က္ေတြေရးေပးတဲ့ မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕ကို အႏူးအညြတ္ေမတၱာရပ္ခံ ခ်င္တာတခုရိွပါတယ္။ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ (ABSDF) ရဲေဘာ္ေတြကို ထိခိုက္ေစမဲ့ ၿပီးစလြယ္ေကာက္ခ်က္ခ်မႈေတြကို ေရွာင္က်ဥ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ၿပည္တြင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးစိတ္မဝင္စားတဲ့ေက်ာင္းသားေတြက မိဘေတြနဲ႔အတူေန၊ စာသင္ေက်ာင္းေတြမွာေပ်ာ္ပါး၊ စီးပြားေရးလုပ္၊ ဘဝရဲ႕အနာဂတ္အတြက္ ၿပင္ဆင္ေနႀကခ်ိန္မွာ၊ ေအဘီရဲေဘာ္ေတြဟာ ငွက္ဖ်ားေတာထဲမွာ ဘဝကို စေတးၿပီး တိုင္းၿပည္ကိုခ်စ္ခဲ့ႀကတယ္။ သူတို႔႔ရဲ႕ပုဂၢလိက ဘဝေတြစြန္႔လႊတ္ခဲ့ႀကရတယ္။ တိုင္းရင္းသားနယ္ေၿမေတြမွာ နားလည္မႈတခုတည္ေဆာက္ဖို႔အတြက္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာေပးဆပ္ခဲ့ႀကရတယ္။ ဒါေႀကာင့္ ေနဝင္း၊ သန္းေရႊ ဖက္ဆစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ခဲ့ႀကတဲ့ ေအဘီအပါအဝင္၊ ဒီမိုကေရစီေရး တိုက္ပြဲဝင္သူေတြရဲ႕ ေပးဆပ္မႈေတြကို အသိအမွတ္မၿပဳခ်င္ေနပါ။ ထိခိုက္ေစာ္ကားေစတဲ့ စကားလံုးေတြ မေပးေစခ်င္ပါဘူး။ လူတစုရဲ႕ ေသြးစြန္းတဲ့လုပ္ရပ္ကို ႀကည့္ၿပီး၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ဆိုတာ ဒီလိုရက္စက္သလား ဘာညာ အေတြးေတြ မေတြးေစခ်င္ပါ။ သူတို႔တေတြဟာ ႏွလံုးသားေတြထိခိုက္ခံစားလြယ္လို႔၊ တိုင္းၿပည္ထဲက ၿပည္သူေတြဆင္းရဲဒုကၡေတြက လြတ္ေၿမာက္ေစဖို႔အတြက္ ေတာခိုလက္နက္ကိုင္ႀကတယ္၊ ဘဝကိုၿမွဳပ္ႏွံစေတးခဲ့ႀကတယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္ကို လက္ခံေစခ်င္ပါ။ ရဲေဘာ္ေတြက ရိုးသားခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ နဲ႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ဆိုတာ ဒဂၤ ါးၿပားတခုရဲ႕ ေခါင္းနဲ႔ပန္းလို ပဲ၊ ခြဲၿခားမရပါဘူး။ ဒီလိုခြဲမရတဲ့ ညီညြတ္မႈကို အိပ္မက္ဆိုးေတြႀကားမွာ သတ္ပစ္ခ်င္တဲ့ လူတစုကေတာ့ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ လို မႏၲေလး ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ၊ ညီလာခံက တရားဝင္တင္ေၿမာက္ခဲ့တဲ့ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္အပါအဝင္၊ ေက်ာင္းသား (၃၀) နီးပါးကို သတ္ၿဖတ္ၿပလိုက္ၿပီး၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္နဲ႔ ရန္ကုန္၊ မႏၱေလး ေက်ာင္းသားေတြႀကားမွာ ခါးခါးသီးသီး နာက်င္မႈတခုၿဖစ္သြားေအာင္ ႀကံစည္ခဲ့ႀကပါတယ္။ တကယ္ပဲ ေအာင္ၿမင္ခဲ့ပါတယ္။ မႏၱေလးေက်ာင္းသားထုဟာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ( ေၿမာက္ပိုင္း) ေခါင္းေဆာင္ဆိုသူေတြကို အမႈန္႔ေခ်ပစ္ေနခ်င္ႀကတာ အမွန္ပါ။ ဒါေပမဲ့ မေကာင္းမႈဆိုတာ စိတ္ကြယ္ရာ မရိွပါဘူး။ ၿပႆနာေတြကို သတိတရားနဲ႔ခ်ည္းကပ္ အေၿဖရွာႀကည့္ႀကမယ္။ အဖြဲ႔အစည္းေတြႀကား အက္ကြဲေႀကာင္းေတြ၊ စိတ္ဒဏ္ရာေတြ ထင္ေအာင္ ဘယ္သူလုပ္ခဲ့သလဲ ဆိုတာကို စမ္းစစ္ႀကည့္ႀကမယ္။ ဒီစာကိုေရးေနတဲ့အခ်ိန္အထိ၊ က်ေနာ္ဟာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔ ခံစားခ်က္တူ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္တူ တည္ရိွေနမယ္။ ေၿမာက္ပိုင္း ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲ႕ (၇၀၁) တပ္ရင္းကို စတင္ဖြဲ႔စည္းစဥ္တံုးက က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တိုင္၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕႔ မ်က္ပါးရပ္ စစ္တပ္နားမွာ စာရြက္ေတြေဝခဲ့ဘူးခဲ့တယ္။ မႏၱေလးၿမိဳ႕ကို ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ နဲ႔အတူၿပန္လာမဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေမွ်ာ္ခဲ့ဘူးတယ္။

(ခ)

အၿဖစ္အပ်က္ေတြကို တင္ၿပတဲ့အခါ၊ လူတိုင္းမွာ လက္ခံပိုင္ခြင့္၊ ၿငင္းဆန္ပိုင္ခြင့္ရိွပါတယ္။ လူေတြအားလံုးမွာ သူတို႔ရဲ႕အၿမင္ေတြကို တင္ၿပႏိုင္တဲ့ အခင္းအက်င္းတခုရရိွထားႀကၿပီးသားပါ။ ေၿမာက္ပိုင္း၊ ကခ်င္ေဒသမွာ လုပ္သြားခဲ့သလိုမ်ိဳး၊ ဝန္မခံရင္ ႏွိပ္စက္၊ ႏႈတ္တိုက္သင္ေပးထားတာကိုေၿပာရမယ္ဆိုတဲ့ ဇြတ္အတင္း၊ အႀကမ္းဖက္အႏိုင္က်င့္တဲ့ အလုပ္မ်ိဳး၊ စြပ္စြဲခ်က္မ်ိဳးေတြကို၊ က်ေနာ္တို႔ မလုပ္ပါဘူး။ ခုခံေခ်ပခ်င္တဲ့သူေတြမွာလည္း ေခ်ပပိုင္ခြင့္ရိွေစ ရပါမယ္။ က်ေနာ္တို႔ကလည္း နားေထာင္ခ်င္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ဆီမွာ စာရြက္စာတမ္းေတြ မၿပည့္စံုဘူး ဆိုရင္လည္း ၿဖည့္ဆည္းေပးဖို႔ အသင့္ပါ။

“ဒါေတြဟာ တကယ္ၿဖစ္ခဲ့တာေတြမွ ဟုတ္ရဲ႕လား။ ေက်ာင္းသားခ်င္း ဒီလိုလုပ္တာ ၿဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား” လို႔ သံသယနဲ႔ေကာက္ခ်က္ခ်သူ တေယာက္ရဲ႕ စကားလံုးေတြကို က်ေနာ္သေဘာက်မိပါတယ္။ ဒီလိုဆို က်ေနာ္တို႔ဘက္က ၿပန္လည္ေမးမဲ့ ေမးခြန္းတခု ကို ေၿဖဖို႔ အသင့္ၿပင္ထားေပးပါ။ ဒီအၿဖစ္အပ်က္ေတြဟာ တကယ္ၿဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္ဆုိရင္၊ ေက်ာင္းသားေတြကို အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ သတ္ခဲ့တဲ့ သူေတြဟာ ေက်ာင္းသားၿဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။ လူသတ္မႈကို ယဥ္ပါးကြ်မ္းဝင္ေနတဲ့ ( စံနစ္တက်ေလ့က်င့္သင္ႀကားထားတဲ့ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြေရာမၿဖစ္ႏိုင္ဘူးလား)။ မႏၱေလးသားေတြက ေမးခြန္း( ၃) ခု နဲ႔ ေစာင့္ေနပါ့မယ္။

(၁) ေက်ာင္းသားခ်င္းသတ္တာလား

(၂) ေက်ာင္းသားေတြက စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြကို သတ္တာလား

(၃) စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြက ေက်ာင္းသားေတြကို သတ္တာလား

ဇာတ္လမ္းတခုလံုး ဇာတ္ရည္လည္လာတဲ့အခါက်ရင္ ဒီေမးခြန္းသံုးခုထဲက တခုခုကို စာဖတ္သူေတြ ေၿဖႏိုင္ႀကမွာပါ။

(ဂ)

ဒီကိစၥကို က်ေနာ္က ဦးေဆာင္ေၿပာၿပေနတာ က်ေနာ့မွာ အေႀကာင္းရိွပါတယ္။ မ်ိဳးဝင္း ( မိုးညွင္း) ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားတဦးၿဖစ္သလို၊ သမိုင္းေဆာင္ အတူတကြ ေနထိုင္ေပ်ာ္ပါးခဲ့ႀကဘူးသူေတြပါ။ သမိုင္းေဆာင္မွာကတည္းက ေသြးဆာၿပီး လက္ယဥ္ေလ့ရိွတဲ့ မ်ိဳးဝင္း တေယာက္ အေရးေတာ္ပံုအၿပီး၊ ေၿမာက္ပိုင္းေဒသမွာ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ေနတယ္ ဆိုေတာ့ ဘုရားတလိုက္မိတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚမရိွတဲ့ လူမိုက္ေတြ လက္နက္ကိုင္တဲ့အခါ၊ ေတာ္လွန္ေရးသမားၿဖစ္မလာႏိုင္ပါဘူး။ အႀကမ္းဖက္သမား၊ ဓါးၿပဂိုဏ္းေလာက္သာၿဖစ္လာမွာ အေသအခ်ာပါ။ ဒါေႀကာင့္လည္း သူရိွေနတဲ့ ေၿမာက္ပိုင္းကို သြားမယ္ဆိုတဲ့အေတြးမ်ိဳးတခါမွ မေတြးခဲ့ပါဘူး။ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္၊ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္၊ ကိုစိုးလင္း ( ေအဘီ ဗဟိုမွာ ဖမ္းဆီးခံရသူ) သံုးယာက္က မႏၱေလးသားေတြပါ။ ခုေတာ့- ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ တေယာက္သာ ခ်င္းမုိင္ မွာ ႀကီးပြားခ်မ္းသာၿပီး၊ ပါတီပြဲေတြမွာ ေသာက္စားမူးယစ္ အဆီယစ္ ရီေဝေနတဲ့ မ်က္ႏွာႀကီးကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာေတြ႔ရ၊ ေဖ့ဘြတ္မွာ မိန္းကေလးေတြကို အီစကလီ စာေလးေတြ လိုက္ေရးေနတာကိုေတြ႔ရေပမဲ့၊ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ( ဗကသ-အထက္ဗမာၿပည္ ဒု-ဥကၠ႒၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္၊ ေၿမာက္ပိုင္း-ဥကၠ႒) က အသတ္ခံရ၊ ကိုစိုးလင္းက မႏၱေလးကို ၿပန္လည္ထြက္ေၿပးလာရပါတယ္။

ေၿမာက္ပိုင္းကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စစ္အစိုးရက ၁၉၉၂ ဇြန္လ(၃) ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔ မွာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္ပါတယ္။ ( မပူပါနဲ႔။ သူတို႔ရဲ႕ အစိုးရရဲ႕ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲနဲ႔ က်ေနာ္ေၿပာေနတဲ့အခ်က္အလက္ေတြ ဘယ္သူက မွန္သလဲ ဘယ္သူက ပိုၿပီး အေသးစိတ္လဲ ဆိုတာ သိရဖို႔ ယွဥ္ၿပီးတင္ေပးသြားပါမယ္။ Far Eastern Economic Review ( ၁၉၉၂ ဂ်ဴလိုင္ ၁၆) မွာပါတဲ့ Bertil Lintner ရဲ႕ Loss of innocence ေဆာင္းပါးေတြကိုလည္း ဖတ္ႀကရမွာပါ။ ) စစ္အစိုးရဆိုတာ ယံုႀကည္ရတဲ့သူေတြမဟုတ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔က သူတို႔ရဲ႕ဝါဒၿဖန္႔ခ်ီေရးေဆာင္းပါးေတြ၊ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲေတြကို အေရးလုပ္ဖတ္ေလ့မရိွပါဘူး။ သူတို႔က ၿမစ္ထဲေရရိွတယ္ေၿပာေနရင္ေတာင္မွ ေၿပးၿပီးႀကည့္ရအံုးမွာပါ။ တေလွ်ာက္လံုးလိမ္ဆင္ေတြပဲ ေၿပာေနေတာ့၊ သူတို႔ဘာေၿပာေၿပာ ယံုကိုမယံုခဲ့တာပါ။ ဒီအခ်က္အလက္ေတြကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညႊန္႔ရဲ႕ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးဆီက ရတာလား လို႔ နာမည္ဝွက္သံုးၿပီး အေပါစားပ်က္လံုး နဲ႔ ေအာက္ဖဲ နဲ႔ လာရိႈးေနသူေတြကို တခုပဲေၿပာလိုက္ပါရေစ။ က်ေနာ့အေႀကာင္းသိခ်င္ရင္၊ ABSDF မိုးညွင္းအုပ္စု က RIT ေက်ာင္းသာေတြကို ေမးႀကည့္လိုက္ပါ လို႔ အႀကံေပးခ်င္ပါတယ္။ မ်ိဳးဝင္းဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့ ေသသြားေတာ့ ထားလိုက္ပါေတာ့။ ဘယ္ကရလဲ သိခ်င္ရင္ စိတ္မေလာပါနဲ႔။ သိလာရပါေစမယ္ လို႔ ေၿဖထားပါရေစ။ တခုေတာ့ သတိေပးလိုက္ပါရေစ။ တခါတံုးက ABSDF ( ေၿမာက္ပိုင္း) ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေထာက္ခံခဲ့သူေတြဟာ အခုခ်ိန္မွာ ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္ၿပီး ေၿဖာင့္ခ်က္ေတြေပးထားခဲ့တယ္ ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ဘယ္လိုေနမလဲ။

(ဃ)

ေထာက္လွမ္ေရးလို႔ စြပ္စြဲခံရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ၿပည္တြင္းကို ၿပန္ဝင္လာေတာ့လည္း စစ္အစိုးရက ဖမ္းၿပီး ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္ရွည္ေတြခ်ခဲ့ၿပန္ပါတယ္။ ပါေဂ်ာင္ေဒသမွာတံုးက ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် စစ္ေႀကာေရးစခန္းမွာ ဝင္ေရာက္ႏွိပ္စက္ ရိုက္ႏွက္ခဲ့တဲ့၊ လက္နက္မႈနဲ႔က်တယ္ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ရဲေဘာ္တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေထာင္ဒဏ္ (၂) ႏွစ္ေလာက္ေနရၿပီး၊ တကၠသိုလ္ေတြမွာ ေက်ာင္းၿပန္လာတက္ႀကၿပန္တယ္။ သူတို႔ကလည္း မိုးညွင္းဘက္က က်ေနာ့သူငယ္ခ်င္းေတြပါ။ စက္မႈေမဂ်ာ က တေယာက္ဆို၊ “နန္းေစာ” ဆိုတဲ့ေကာင္မေလးကို ေကာင္းေကာင္းႏွိပ္စက္၊ ရိုက္ႏွက္ခဲ့တဲ့ထဲမွာ ပါခဲ့ေသးတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္က စၿပီး ေၿမာက္ပိုင္းေဒသရဲ႕အၿဖစ္အပ်က္ေတြကို စတင္ေၿခရာခံလိုက္ခဲ့မိေတာ့တယ္။ စစ္ေႀကာေရးစခန္းက ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္လာသူေတြေရာ၊ စစ္ေႀကာေရးမွာ ပါဝင္ခဲ့သူေတြေရာ၊ ႏွစ္ဘက္လံုးက က်ေနာ္နဲ႔ရင္းႏွီးခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြၿဖစ္ေနတယ္။ ႏွစ္ဘက္လံုးက ရင္ဖြင့္သံေတြကို ရင္နာနာ နားေထာင္ခဲ့ရေတာ့တယ္။ “ဘုရားေရ- ဘာေတြၿဖစ္ကုန္တာလဲ” လို႔ တေနခဲ့ရတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေခါင္းၿဖတ္အသတ္ခံရသည့္ (၁၅) ေယာက္အၿပင္၊ စစ္ေႀကာေရးစခန္းမွာ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ လို႔ ေသဆံုးသြားခဲ့သူ (၁၄) ေယာက္ရိွပါတယ္- ေနာက္ပိုင္းမွာ နာမည္ေတြကို အေသးစိတ္ေဖၚၿပထားပါတယ္။

ကဲ- ေဟာ့ဒီ စာရင္းေတြကေရာ၊ အစိုးရေထာက္လွမ္းေရးဆီက ရတယ္လို႔ ေၿပာခ်င္ပါေသးလား။ ခံခဲ့ရခဲ့သူေတြက ဘယ္မွာ ေမ့ႏိုင္မွာလဲ။ လူတိုင္းမွာ ဝွက္ဖဲေတြ ရိွတယ္ဆိုတာ မေမ့ဖို႔လိုတယ္။

ေထာက္လွမ္းေရး သူလွ်ိဳ လို႔ စြပ္စြဲၿပီး တာဝန္ခံဖမ္းဆီးသူေတြကေတာ့

(၁) ဗိုလ္မွဴးသံေခ်ာင္း (ခ) ၿမင့္စိုး ( ဗဟိုစစ္ေရးတာဝန္ခံ)

(၂) အတြင္းေရးမွဴး ေအာင္ႏိုင္ ( ဥကၠ႒ အၿဖစ္ ရာထူးတိုးၿမင့္ခံခဲ့ရသည္)

(၃) ဗိုလ္ႀကီး မ်ိဳးဝင္း ( တြဲဘက္ အေထြအေထြ အတြင္းေရးမွဴး-တစ္-၊ ဒု -စစ္ေရးတာဝန္ခံ ) မိုးညွင္း- နန္းမား

(၄) တပ္ႀကပ္ႀကီး သန္းေဇာ္ ( မႏၱေလး- ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး တာဝန္ခံ)

(၅) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေဇာ္ေဇာ္မင္း ( မိုးညွင္း- ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး)

(၆) ဒုတပ္ႀကပ္ ေအာင္စိုးၿမင့္ ( မိုးညွင္း- ဗဟို ေထာက္လွမ္းေရး)

(၇) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေက်ာ္ထင္ဦး ( မိုးညွင္း- ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရး)

(၈) ရဲေဘာ္ ေမာင္ေထြး ( ဗန္းေမာ္)

(၉) ရဲေဘာ္ ဖိုးေႏွာင္း ( ဗန္းေမာ္)

(၁၀) ရဲေဘာ္ သက္လင္း ( ဗန္းေမာ္)

စစ္ေႀကာေရးအဖြဲ႔ဝင္မ်ား

(၁) လွဆိုင္း ( ၿမစ္ႀကီးနား) တြဲဘက္ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး -၂

အာသံကုန္း ေခါင္းၿဖတ္ပြဲမွာ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ဓါးကိုင္ၿပီး သတ္ၿဖတ္ခဲ့သူၿဖစ္တယ္။ လွဆိုင္း ( လွေဆာင္) ဆိုသူဟာ တရုပ္နယ္စပ္မွာ ဇာတ္ၿမွဳပ္ေနေနတယ္ လို႔ သိရတယ္။

(၂) စိန္ေအး ( မိုးညွင္း- ကခ်င္ေဒသ ခရိုင္မွဴး)

(၃) ေအာင္သန္း (မိုးညွင္း ( ၇၀၁ ) တပ္ရင္းမွဴး)

(၄) သက္ထြန္း ( မိုးညွင္း တပ္ခြဲမွဴး)

(၅) ေစာရင္ေထြး ( ေရႊကူ တပ္ခြဲမွဴး)

(၆) သိုက္ထြန္းဦး ( ရန္ကုန္- ၅၀၁ တပ္ရင္းမွဴး)

(၇) ရဲလင္း ( ရန္ကုန္- ရန္ကုန္ေဒသ ခရိုင္မွဴး ( သူလည္း ေထာက္လွမ္းေရးအၿဖစ္ ဖမ္းခံရၿပန္တယ္)

(၈) ညီညီေက်ာ္- ( မႏၱေလး- မႏၱေလး ေဒသခရိုင္မွဴး) ( ေထာက္လွမ္းေရးအၿဖစ္ ဖမ္းခံရၿပန္တယ္)

ေထာင္မွဴးတာဝန္ခံမ်ား

(၁) ဒုအရာခံဗိုလ္ ေအာင္မင္း ( မိုးညွင္း)

တပ္ႀကပ္ႀကီး ထိန္လြန္ ( ဗန္းေမာ္)

(၂) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေအးေမာင္ ( မိုးညွင္း)

ရဲေဘာ္ လက္သီး

(၃) တပ္ႀကပ္ႀကီး တာတီး ( မိုးညွင္း)

တပ္ႀကပ္ႀကီး ေစာၿမေမာင္

(၄) တပ္ႀကပ္ႀကီး လွမ်ိဳးေအာင္ ( မိုးညွင္း- တာဝန္ေပါ့ေလ်ာ့မႈၿဖင့္ ေသဒဏ္ခ် သတ္ၿဖတ္ခံရသည္)

ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံရတဲ့ ေက်ာင္းသား (၁၅) ေယာက္အၿပင္၊ စစ္ေႀကာေရးစခန္းမွာ လူမဆန္သည့္ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေႀကာင့္ ေသဆံုးခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ (၁၄) ေယာက္ကေတာ့

(၁) ရဲေဘာ္ စိုးမင္းေအာင္

(၂) ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ဦးစိန္

(၃) ရဲေဘာ္ ၿပည့္စိုးႏိုင္ ( ရန္ကုန္)

(၄) ရဲေဘာ္ ေအးေက်ာ္

(၅) ရဲေဘာ္ ေက်ာ္ေ႒း

(၆) ရဲေဘာ္ေက်ာ္ေက်ာ္ဦး

(၇) ဒုအရာခံဗိုလ္ ေအာင္ကိုး ( ဗန္းေမာ္)

(၈) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေဇာ္ဝင္းခ်စ္ (ဗန္းေမာ္)

(၉) ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ခင္ေမာင္ေအး (စစ္ကိုင္း)

(၁၀) ရဲေဘာ္တင့္လြင္ ( ၿမစ္ႀကီးနား)

(၁၁) ေအာင္မင္း ( မႏၱေလး)

(၁၂) အရွည္ႀကီး ဝင္းသိန္း

(၁၃) ရဲေဘာ္ စိုးႀကီး

(၁၄) ရာကြတ္ဘိုင္ ( တရုပ္ၿပည္၊ ယင္က်န္း)

ဘာေႀကာင့္ ဒီလို အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ လူသတ္ပြဲေတြၿဖစ္ခဲ့ရတာလဲ။ ၿပႆနာရဲ႕ အဓိကတရားခံဟာ ဘယ္သူေတြလဲ။ ဇာတ္လမ္းတခုလံုးကို တတိယပိုင္းမွာ ေရးသြားပါမယ္။ ခုခံေခ်ပ ခ်င္သူေတြရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေတြကိုလည္း ဖတ္ခ်င္ပါတယ္။ ၿပည္သူလူထု ဆိုတာ အေကာင္းဆံုး ဆံုးၿဖတ္ပိုင္ခြင့္ရိွသူေတြပါ။

“ ဒီအိမ္ေပၚမွာ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာေရာက္ေစေသာ္” တဲ့

ခရစ္စမတ္မွာ မိတ္ေဆြေတြအားလံုး ကံေကာင္းႀကပါေစ။

ေျမာက္ပိုင္းေဒသမွ အရိုးတြန္သံမ်ား ( အပုိင္း - ၁ ) (by ေအာင္မုိး၀င္း)

(၁)

ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္(ေျမာက္ပိုင္း)ရဲ႕တိုက္ပြဲဝင္ခြပ္ေဒါင္းအလံကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးလႊင့္ထူခဲ့တဲ့ ရဲေဘာ္ေတြအားလံုးကို မဂၤလာႏွစ္သစ္ျဖစ္ပါေစလို႔ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါရေစ။ ႏွစ္သစ္မွာ အနာဂတ္အတြက္ တက္ၾကြလန္းဆန္းတဲ့ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ ေရွ႕ခရီးဆက္ၾကမယ္။ မေကာင္းဆိုးဝါးေတြ ပူးကပ္ေနတဲ့ပတ္ဝန္းက်င္ကို ရွင္းထုတ္ၾကမယ္။ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ( အထက္ဗမာျပည္) ရဲေဘာ္တေယာက္အေနနဲ႔၊ ၁၉၉၀ မႏၱေလးညီလာခံကို လာေရာက္တက္ခဲ့ၾကတဲ့ မိုးညွင္းေဒသက ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ရဲေဘာ္ေတြကို အထူးတလည္ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သ ခ်င္သလို၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ( ေျမာက္ပိုင္း) ရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးသမိုင္းဂုဏ္သိကၡာကို ေသြးစီးေခ်ာင္းေတြေပၚမွာ ေမွ်ာခ်၊ အဖြဲ႔ဖ်က္ပစ္သည္အထိ ေသးသိမ္ေအာင္လုပ္ခဲ့ၾကတဲ့၊ သူ႔လူကိုယ့္ဘက္သား လူသတ္သမားမ်ားကိုေတာ့ သမိုင္းစာရင္းရွင္းတမ္းအျဖစ္ ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္သြားၾကပါမယ္။ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္နဲ႔ ေတာ္လွန္ေရးကို အသက္စြန္႔ၿပီး ခ်စ္ခဲ့ၾကေပမဲ့၊ က်ဆံုးစာရင္းမွာ အသိအမွတ္ျပဳမခံရတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြအတြက္ ဆက္လက္ေမးခြန္းထုတ္ ၾကရပါလိမ့္မယ္။ စိန္ေခၚေတာင္းဆိုၾကရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ဟာ ဗုဒၶဘာသာေတြပါ။ သူတပါးက်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ကံေတြကို က်ေနာ္တို႔ဆီ ေလာင္ၿမိဳက္ကူးစက္မႈေတြ မရိွေစခ်င္ပါဘူး။ ျပႆနာေတြကို စိတ္ေအးေအးထားၿပီး ေျဖရွင္းၾကရပါလိမ့္မယ္။ လူပုဂၢိဳလ္ တစံုတေယာက္အေပၚမွာ မုန္းတီးျခင္းမ်ိဳး၊ တဖြဲ႔နဲ႔တဖြဲ႔ အုပ္စုဖြဲ႔ သိကၡာခ်တိုက္ျခင္းမ်ိဳးကို ေရွာင္ရွားၿပီး၊ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံု ရုန္းကန္မႈရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကို သင္ခန္းစာယူၾကသင့္ပါတယ္။ မွတ္တမ္းအျဖစ္ေလာက္သာ ထားရိွျခင္းမျပဳလုပ္ပဘ၊ ဆက္လက္ အေရးယူေဆာင္ရြက္ရပါမယ္။

တကယ္ေတာ့ ဒီအေၾကာင္းအရာေတြကို ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံု ေအာင္ျမင္ဆံုးခန္းတိုင္တဲ့အခ်ိန္က်မွ ဖြင့္ေျပာဖို႔ ၿမိဳသိပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုကို ေလးျမတ္စြာလုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔ လႈပ္ရွားမႈ သမိုင္းကို မထိခိုက္ေစခ်င္တာတေၾကာင္း၊ က်န္တဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြဟာ ဒီအေၾကာင္းအရာေတြကို ဖတ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးအေပၚ စိတ္ပ်က္သြားမွာ တေၾကာင္းေၾကာင့္ ဖြင့္မေျပာခ်င္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္၊ လူသတ္မႈမွာ ပါဝင္ပတ္သက္ေနခဲ့တဲ့သူေတြဟာ၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္(ေျမာက္ပိုင္း)ကို စံနစ္တက်ဖ်က္ဆီးသြားၿပီး ေနာက္၊ ထုိင္းနယ္စပ္မွာ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈေတြကို အုပ္စုလိုက္ က်ဴးလြန္ၿပီး၊ ႏိုင္ငံတကာက ေထာက္ပံ့တဲ့ေငြေတြကို ေအာင္ေသေအာင္စား စည္းဇိမ္ခံ ေပ်ာ္ျမဴးခဲ့ၾကတယ္။ ျပည္ပ ဒီမုိကေရစီအေရးေတာ္ပံုလႈပ္ရွားမႈကို နာမည္ပ်က္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ႏိုင္ငံတကာက ယံုၾကည္မႈမဲ့လာၿပီး NGOs ေတြနဲ႔ ေငြေထာက္ပံ့သူေတြက ျပည္တြင္းကို အာရံုေရြ႕သြားတဲ့အခါမွာေတာ့ ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရးကို ဝင္ေရာက္ရႈပ္ၾကဖို႔ ေျခလွမ္းျပင္ေနၾကတယ္။ ဒီတခါေတာ့ မရေတာ့ပါဘူး။

(၂)

ဒီေနရာမွာ KIA နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေၿပာစရာတခုရိွပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြ အေယာက္(၉၀) ေက်ာ္ဖမ္းထားတာကို ၾကားေတာ့ KIA ဗိုလ္မွဴးေတြက လာေရာက္ေမးပါတယ္။ ( ထံုးစံအားၿဖင့္ေတာ့ KIA က ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္အေပၚမွာ ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ေလ့မရိွပါဘူး)၊ “ ငါတုိ႔မွာ ဘရန္ဆိုင္းလက္ထက္ကတည္းက ရန္သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးဆိုလို႔ (၅) ေယာက္ေလာက္သာ မိဘူးပါတယ္။ မင္းတို႔ဟာက မ်ားလွခ်ည္းလား။ ဟုတ္လို႔လား” ဆိုေတာ့ “ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ က ေဩာ္ - ဗိုလ္မွဴးတို႔ကလည္း က်ားကိုက္ပါတယ္ဆိုမွ အေပါက္နဲ႔လားလို႔ ေမးေနရေသးတယ္။ ဗိုလ္မွဴးတို႔က ငါးေယာက္ပဲ မိတယ္ဆိုေတာ့ ညံ့တာေပါ့” လို႔ ရယ္ေမာၿပီးေျဖတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ေရာ္နယ္ေအာင္ႏိုင္ရဲ႕ “ All the Wars are Dirty” အင္တာဗ်ဴးမွာ ေကအိုင္ေအ အေပၚအျပစ္တြန္းခ်ထားတဲ့ စကားေတြကို ၿပံဳးမိပါတယ္။ လူသတ္တာေတြၾကားေတာ့ ဖံုးမရဖိမရ အနံ႕ေတြထြက္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ ေကအိုင္ေအ က စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ ဇြတ္အတင္းဝင္ေရာက္လာၿပီး ရပ္ခိုင္းေတာ့တယ္။ နန္းေအာင္ေထြးၾကည္ကို ေခၚထုတ္သြားတယ္။

တကယ္ေတာ့ လူသတ္မႈအျပင္ ေနာက္ထပ္ေမးရမဲ့ ေမးခြန္းတခုကေတာ့ ေအဘီ ( ေျမာက္ပိုင္း) ဟာ ဗဟိုလို မဟုတ္ပါဘူး။ ဗဟိုေကာ္မတီေတြက ခ်မ္းသာၾကပါတယ္။ ေကအိုင္ေအဆီက ေက်ာက္စိမ္းတြင္းေတြအပါအဝင္ အေထာက္အပံ့ေတြရထားၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီ ရံပံုေတြေတြ ဘယ္ေရာက္သြားသလဲ ဆိုတာကလည္း စိတ္ဝင္စားစရာပါ။ ကာယကံရွင္ေတြေျဖဆိုႏိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္။

(၃)

ပထမပိုင္းအေနနဲ႔ ေျမာက္ပိုင္းေဒသမွာ အသတ္ခံခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ေတြရဲ႕ စာရင္းကို ေပးပို႔လုိက္ပါတယ္။ လူႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းကိုေတာ့ အထူးေျပာခ်င္ပါတယ္။

တဦးက အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အဖြဲ႔ဝင္ ရဲေမ မခင္ခ်ိဳဦး အေၾကာင္းပါ။ သူမ နဲ႔ စြပ္စြဲခံရတဲ့ ျပည္စိုးႏိုင္ (ရန္ကုန္) ကို လိုင္စင္လို ေအးခဲတဲ့ရာသီေအာက္မွာ ေျမျမွဳပ္ၿပီး၊ ေခါင္းကိုသာေျမေပၚ ေဖာ္ထားခဲ့တယ္။ ႏွိပ္စက္မႈဒဏ္ေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားတဲ့အခါ၊ မခင္ခ်ိဳဦးကို ေအးခဲေနတဲ့ ရုပ္အေလာင္းအား Oral Sex လုပ္ခိုင္းတယ္။ မ်ိဳးဝင္းတို႔ အုပ္စုတစုလံုးက မုဒိမ္းက်င့္ၿပီး ေခါင္းျဖတ္သတ္ဖို႔ လုပ္တဲ့အခါ၊ “ ေနာင္ဘဝမွာ ခုလို ေခါင္းျပတ္ႀကီးနဲ႕ မေသပါရေစနဲ႔၊ ေသနတ္နဲ႔ပစ္သတ္ေပးပါ” လို႔ ေတာင္းဆိုတဲ့အတြက္ သံေခ်ာင္းက ေသနတ္နဲ႔ ဝင္ပစ္ေပးခဲ့တယ္။ ဒုတိယတဦးကေတာ့ ကိုေက်ာ္ေဝ ပါ။ သူ႔ကို ေပ်ာ့မိုင္းနဲ႔ခ်ည္ၿပီး ေဘာလံုးကြင္းထဲပတ္ေျပးခိုင္းတယ္။ ေပ်ာ့မိုင္းကြဲသြားခဲ့တဲ့အတြက္ လက္ ျပတ္သြားတယ္။ အဲ့ဒီ လက္ျပတ္ႀကီးနဲ႔ပဲ အခ်ဳပ္ထဲမွာ ဆက္လက္ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားခ့ဲတယ္။ သူ႔လိုပဲ စစ္ေၾကာေရးကာလမွာ မိုင္းခြဲခံရတဲ့သူေတြရိွပါတယ္။

ေအာက္ေဖာ္ျပပါသူေတြက ေဖေဖၚဝါရီ (၁၂) ရက္ေန႔မွာ ေခါင္းျဖတ္ အသတ္ခံရသူေတြျဖစ္တယ္။ ရဲေဘာ္၊ တပ္ၾကပ္ႀကီး၊ ဗိုလ္ႀကီးဆိုတဲ့ အမည္ေတြဟာ အဲ့ဒီကာလက ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲ႕ ရာထူးေတြအျဖစ္ အသံုးျပဳထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

(၁) ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ( ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ဥကၠ႒၊ မႏၱေလး)

သံၿပားအားမီးဖုတ္ၿပီး ေပါင္ေၿခသလံုးထံ ကပ္ထားၿခင္း၊ ဗိုက္ေပၚသို႔ ကတၱရာစီးၿပားမ်ားကို မီးရိႈ႕၊ အစက္ခ် မီးေမႊးၿခင္း၊ သံေခ်ာင္းမ်ားကို မီးဖုတ္ခါ၊ ေပါင္အတြင္းသို႔ ထိုးသြင္းၿခင္း၊ စိတ္ဓါတ္ပ်က္ၿပားေၿခာက္ၿခားေစရန္၊ ကိုေက်ာ္ေဝကို ထင္းတံုးေပၚတင္ၿပီး ေခါင္းၿဖတ္သတ္ထားခါ၊ ထိုေခါင္းၿပတ္မွ၊ ပန္းထြက္ေနေသာ ေသြးမ်ားကို၊ ေသာက္ခိုင္းၿခင္း၊ ကိုခ်ိဳႀကီး၏ လက္ ကို လက္ေကာက္ဝတ္မွ ခုတ္ၿပတ္ေသာ္လည္း၊ ခုတ္ခ်က္မမွန္ကာ၊ လက္ဝါးအရင္းပိုင္းမွ ၿပတ္ထြက္ခါ၊ ( လက္မ တေခ်ာင္းထဲပင္ က်န္ထားပါသည္)၊ ထိုလက္ၿပတ္အား ကိုက္ထားခိုင္းၿခင္း၊ ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံရခ်ိန္ထိ၊ ဒုတ္ေကာက္ၿဖင့္သာလမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ၿပီး၊ အသတ္ခံလိုက္ရခ်ိန္တြင္၊ ေခါင္းမၿပတ္သၿဖင့္၊ ၿပန္ထလာသည္ကို၊ ေပါက္ၿပားေနာက္ဖင္ၿဖင့္၊ ရိုက္ခ် သတ္ခံရပါသည္။

(၂) ကိုခ်ိဳႀကီး ( မႏၱေလး)

စစ္ေဆးေရးကာလတြင္ ဗိုက္ေပၚတြင္ မီးရိႈ႕ခံရၿခင္း၊ လက္ဝါးကပ္တိုင္တြင္ လက္မ်ားကို သံေခ်ာင္းၿဖင့္ ရိုက္ႏွက္စစ္ေဆးခံရၿခင္း၊ ကိုေက်ာ္ေဝအား ေခါင္းၿဖတ္သည့္ေန႔တြင္ လက္ဝါးအရင္းပိုင္းမွ ခုတ္ၿဖတ္ခံရၿခင္း၊ ေခါင္းၿဖတ္သည့္အခါတြင္၊ ထူးၿခားစြာၿဖင့္ တည္ၿငိမ္စြာ ခုတ္ၿဖတ္ခံသြားပါသည္။

(၃) ရဲေဘာ္ ေက်ာ္ေဝ ( မႏၱေလး)

ဦးေခါင္းအား ထင္းတံုးေပၚတင္ၿပီး၊ ကိုမ်ိဳးဝင္းမွ ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခဲ့ပါသည္။ အသတ္မခံရေသးခ်ိန္တြင္၊ ေတာင္းပန္ေသးေသာ္လည္း အသတ္ခံရမည္ကို သိေသာအခါ၊ ဓမၼစစ္ ေက်ာင္းသားကြ၊ မင္းတို႔ သတ္လို႔ ငါေသေပမဲ့၊ ငါ့ဝိညာဥ္မေသဘူးကြ၊ ေက်ာ္ေဝ- ဓမၼစစ္ ေက်ာင္းသားကြ၊ သတ္လိုက္ ရတယ္ လို႔ ေအာ္ဟစ္သြားခဲ့ပါသည္။ စစ္ေႀကာေရးကာလတြင္လည္း မိုင္းခြဲပြဲတြင္ လက္ကို မိုင္းခြဲခံရခါ လက္ၿဖတ္ပစ္ရသူၿဖစ္ပါသည္။

(၄) ရဲေဘာ္ ေအာင္ဖိုး ( ရန္ကုန္)

ကိုသံေခ်ာင္း၊ ကိုမ်ိဳးဝင္း၊ ကိုေအာင္ႏိုင္တု႔ိမွ ေကာ္မတီဝင္မ်ားေနထိုင္ရာ တည္းစခန္းေရွ႕သို႔ေခၚယူၿပီး ေၿခေထာက္တြင္ မိုင္းအေပ်ာ့စားကပ္ၿပီး၊ မိုင္းခြဲခါ ေၿခၿဖတ္ခံရ၊ ( ထိုမိုင္းခြဲပြဲတြင္) မငယ္ ( နန္းေအာင္ေထြးႀကည္) အပါအဝင္ ႏွိပ္စက္ခံခဲ့ရေသာ္လည္း၊ ကံေကာင္းေထာက္မစြာ၊ လက္မိုင္းခြဲမခံခဲ့ရ၊ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ထိုေၿခၿပတ္ဘဝႏွင့္ပင္၊ ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံရပါသည္။

(၅) ရဲေဘာ္ ေက်ာ္ေက်ာ္မင္း (မံုရြာ)

ေသဒဏ္ခ်မွတ္လိုက္သည္ဟု အမိန္႔စာၿပန္ေသာအခါတြင္၊ ေအာက္ပိုင္း ရုတ္တရက္ေသ၊ မိမိကိုယ္မွ ေသးထြက္မွန္းကို မိမိမသိသည္အထိ၊ ထိတ္လန္႔ခါ၊ ေခါင္းၿဖတ္မည့္ေနရာသို႔ တြဲေခၚယူခဲ့ရပါသည္။

(၆) ရဲေဘာ္ ေမာင္ေမာင္ႀကြယ္ ( ရန္ကုန္)

ေဒၚခ်ိဳခ်ိဳေက်ာ္ၿငိမ္း၏ ေမြးစားသားဟုဆိုသည္။ အပတ္စဥ္ (၅) ကာလတြင္၊ ကိုမ်ိဳးဝင္းအား အမ်ားဆံုးေဝဖန္ခဲ့သူၿဖစ္သည္။ မိမိ၏ပါးစပ္အား တိတ္ၿဖင့္ကပ္ခါ၊ ကိုမ်ိဳးဝင္း ကို အသံတိတ္ဆႏၵၿပခဲ့သည္။ ေက်ာင္းသားတပ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ား၏ ( အထူးသၿဖင့္ ကိုမ်ိဳးဝင္းမွ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ခဲ့) ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရပါသည္။

(၇) တပ္ႀကပ္ႀကီး တူးတူး ( ၿမစ္ႀကီးနား)

ေခါင္းၿဖတ္ခံနီးတြင္ ဆုေတာင္းခိုင္းေသာအခါ၊ မည္သည့္စကားတလံုးမွ မဆိုပဲ၊ ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံရ၊

(၈) ကိုလွၿမင့္ ( တပ္ကုန္း)

ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံရခ်ိန္ထိ၊ မိမိမွာ ေထာက္လွမ္းေရး မဟုတ္ေႀကာင္း၊ ၿပင္းထန္စြာၿငင္းဆန္သြားပါသည္။

(၉) ရဲေဘာ္ ရန္ေအာင္ ( ရန္ကုန္)

ေခါင္းၿဖတ္ေသာအခါ ၿပန္ထလာသၿဖင့္၊ ရင္ဘတ္အား ေသနတ္ဘက္နက္ ၿဖင့္ ထိုးသတ္ခံရ၊

(၁၀) တပ္ႀကပ္ေ႒းၿမင့္ဝင္း ( ရန္ကုန္)

အပတ္စဥ္ (၅) သင္တန္းကာလ၊ တပ္တြင္းေဆြးေႏြးပြဲတြင္၊ ကိုမ်ိဳးဝင္းအား ၿပင္းထန္စြာ ေဝဖန္ခဲ့သၿဖင့္၊ ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခါနီးတြင္၊ ကိုမ်ိဳးဝင္းမွ၊ “ ေဟ့ေကာင္ မင္း ငါ့ကို အပတ္စဥ္ (၅) တံုးက ေၿပာသလို ေၿပာႏိုင္ေသးလားဟု အၿငိဳးႀကီးစြာ ေမးခ့ဲသည္ကို က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္နားၿဖင့္ႀကားရၿပီး၊ ေ႒းၿမင့္ဝင္းမွ ေသနတ္ႏွင့္ ပစ္သတ္ေပးရန္ေတာင္းဆိုသၿဖင့္၊ ေသနတ္ၿဖင့္ ပစ္သတ္ခံရပါသည္။

(၁၁) ရဲေမ မခင္ခ်ိဳဦး ( ရန္ကုန္)

အသတ္ခံရခါနီးတြင္၊ ငိုယိုရွစ္ခိုးေတာင္းပန္ေသာ္လည္း၊ ရဲေဘာ္မ်ားအားလံုးေရွ႕တြင္ ကိုယ္တံုးလံုးခြ်တ္ၿပီး၊ ေသနတ္ၿဖင့္ ပစ္သတ္ခံရပါသည္။

(၁၂) ဗိုလ္သာဓု ( ရန္ကုန္)

ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရ

( ၁၃) ရဲေဘာ္ေအာင္ေအာင္ ( ကသာ)

ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံရသည္

(၁၄) ရဲေဘာ္ေအးၿမင့္ ( ကသာ)

ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံရသည္

(၁၅) တပ္ႀကပ္ႀကီး ေသာင္းၿမင့္ ( စစ္ကိုင္းတိုင္း)

ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံခဲ့ရသည္

(၁၆) ရဲေဘာ္ သက္ႏိုင္ ( ရန္ကုန္)

ေခါင္းၿဖတ္သတ္ခံရ

(၁၇) ၿပည္စိုးႏိုင္ ( ရန္ကုန္)

ညတြင္းခ်င္းပင္ ဖမ္းဆီးခံရခါ၊ လိုင္စင္ ကဲ့သို႔ ေရခဲေသာအရပ္တြင္ ေၿမႀကီးထဲတြင္ ကိုယ္ကို ၿမွဳပ္ခါ၊ ေခါင္းေလးသာ ေဖၚထားၿပီး ႏွိပ္စက္ခဲ့ပါသည္။ ဘုန္းႏွိမ့္ေစရန္ မခင္ခ်ိဳဦးအား ေခါင္းေပၚသို႔ ေက်ာ္ခြ ခိုင္းခဲ့ႀကသည္။ ထို႔ေနာက္ ဥေႏွာက္အေၿမးပါးေယာင္ ေရာဂါအခံရိွေသာ ၿပည္စိုးႏိုင္ သည္ ဦးေခါင္းကို ရိုက္ႏွက္ပါ မ်ားသည့္အတြက္၊ မနက္ေရာက္ေသာအခါ၊ စစ္ေဆးရင္းေသဆံုးသြားခ့ဲရပါသည္။ မခင္ခ်ိဳဦးႏွင့္လည္းေဖာက္ၿပန္ေနသည္ ဟု စြပ္စြဲခံခဲ့ရပါသည္။

အထက္ပါစာရင္းထဲမွာ ကိုေက်ာ္ေဝ ( မႏၱေလး) နဲ႔ ၿပည္စိုးႏိုင္ တို႔က ေဖေဖၚဝါရီ (၁၅) ရက္သတ္ၿဖတ္ခံရမႈထဲမွာ စာရင္းမေႀကၿငာခဲ့ပါဘူး။ စာရင္းမေႀကၿငာပဲ အသတ္ခံရသူေတြက

(၁) ကိုေက်ာ္ေဝ ( မႏၱေလး)

(၂) ကိုစိုးဝင္းသန္း ( မႏၱေလး)- KIA ေဆးရံုမွာတက္ေနစဥ္၊ သန္းေဇာ္ ႏွင့္ လူတစုမွလာေရာက္ေခၚေဆာင္သြားခါ အာသံကုန္းတြင္ သတ္ၿဖတ္ခဲ့သည္။

(၃) ကိုဝင္းေနာင္ (ရန္ကုန္) ဧၿပီလဆန္းပိုင္းအတြင္း ဗန္းေမာ္ခရိုင္မွာ အသတ္ခံရ၊

(၄)ကိုရန္ရွင္း (ရန္ကုန္)- ရက္စက္စြာႏွိပ္စက္ခံခဲ့ရၿပီး ခုတ္ထစ္ သတ္ၿဖတ္ခံခဲ့ရသည္

(၅) ဦးေက်ာ္ေက်ာ္ဘုန္း ( ခရိုင္မွဴး) - ေရွ႕တန္းမွာ လူမဆန္စြာ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ သတ္ၿဖတ္ခံခဲ့ရသည္

ဒုတိယပိုင္းမွာ စစ္ေၾကာေရးစခန္းတြင္ ေသဆံုးခဲ့သူ (၁၄) ေယာက္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ( ေၿမာက္ပိုင္း) စစ္ေႀကာေရးစခန္းႏွင့္အက်ဥ္းေထာင္မွာ တာဝန္ယူခဲ့သူမ်ားရဲ႕နာမည္စာရင္းေတြ၊ အၿဖစ္အပ်က္ေတြကို တင္ၿပသြားပါမယ္။

ေျမာက္ပိုင္းေဒသမွ အရိုးတြန္သံမ်ား

ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ေျမာက္ပိုင္းေဒသက အျဖစ္အပ်က္ေတြ ဖတ္ၿပီး အရမ္း၀မ္းနည္းရတယ္။ အဖြဲ႔အစည္းကို ထိခိုက္မွာစုိးလို႔ဆိုၿပီး ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ တိတိ ဖံုးကြယ္ထားရတဲ႔၊ မသိက်ိဳးကၽြံျပဳေနရတဲ႔ မတရားခံခဲ႔ရသူမ်ားဘက္က အတိုင္းမသိ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရသလို၊ ရက္ရက္စက္စက္ ႏွိပ္စက္ အသတ္ျဖတ္ခံခဲ႔ရတဲ႔ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ပိုလို႔ေတာင္ ၀မ္းနည္းရတယ္။ ဘယ္လိုအေၾကာင္းေၾကာင္႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီကိစၥႀကီးက ဖံုးကြယ္မထားသင္႔ေတာ႔ပါဘူး။ အမွန္တရားဟာ အမွန္တရားပါပဲ။

ဒီလိုအျဖစ္အပ်က္ႀကီးမွာ ကိုယ္႔ အသိမိတ္ေဆြ၊ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြ မပါဘူးဆိုေပမယ္႔ သူတို႔နဲ႔ ထပ္တူ နာနာက်င္က်င္ ခံစားရတယ္။ အဲဒါေၾကာင္႔ ဒီအေၾကာင္းအရာေတြ ေရးသားေဖာ္ထုတ္ၾကသူမ်ားရဲ့ စာေတြကို လူအမ်ားသိေအာင္ရယ္၊ သမိုင္းမွတ္တမ္းတခု အျဖစ္ရယ္ ရွိေစခ်င္တာေၾကာင္႔ ကၽြန္မ ဘေလာ႔ဂ္မွာ စုစည္း သိမ္းထားခ်င္မိတယ္။

ဒီျဖစ္ရပ္ဆိုးေတြကို ခုမွ သိ၊ ခုမွ ဖတ္ဖူးလို႔ ႏွစ္ရက္၊ သံုးရက္လို႔ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္။ ဒါေတြဟာ တကယ္ျဖစ္ခဲ႔တာ မဟုတ္ဘဲ ၀တၳဳဇာတ္လမ္း တခုအျဖစ္သာ ရွိေနရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ။ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ကိုလည္း ကိုမင္းကိုႏိုင္တို႔၊ ကို ကိုကိုႀကီးတို႔နားမွာပဲ တစုတစည္းတည္း ေတြ႔ႏိုင္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲလို႔ ကၽြန္မ ၀မ္းနည္းျခင္းမ်ာစြာနဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္မိပါတယ္။ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး သူလွ်ိဳေတြလို႔ မွားယြင္းစြာ (တမင္တကာ သိသိႀကီးနဲ႔လို႔ ကၽြန္မကေတာ႔ ယူဆတယ္) အႏွိပ္စက္ အသတ္အျဖတ္ခံခဲ႔ရသူ အားလံုးအတြက္ ကၽြန္မ ဘာမွ မလုပ္ေပးႏိုင္ေပမယ္႔ ဒီအျဖစ္မွန္ႀကီး လူအမ်ားသိေအာင္ေတာ႔ ႀကိဳးစားသြားမယ္။

မေနႏိုင္လို႔ ၀င္ေျပာပါတယ္

ဒီရိုဟင္ဂ်ာ (ဘဂၤါလီ) ကိစၥကို ကၽြန္မ ေဖ႔စ္ဘြတ္ခ္မွာ ၀င္ေနျပာေနတာေတာ႔ ၾကာၿပီ။ ဘေလာ႔ဂ္မွာ တင္ဖို႔ စာတပုဒ္ေတာင္ ေရးၿပီးသြားၿပီ။ ဒါေပမယ္႔ လုပ္စရာေတြ မ်ားေနတာနဲ႔ အခ်ိန္လည္း အေတာ္ေႏွာင္းေနၿပီမလို႔ ေရးလက္စလည္း မတင္ျဖစ္ေတာ႔ပါဘူး။

သို႔ေသာ္... မေနႏိုင္လြန္းလို႔ နည္းနည္းေတာ႔ ၀င္ေျပာခ်င္ေသးတယ္။ ရိုဟင္ဂ်ာ (ဘဂၤါလီ) ကိစၥဟာ ေတာ္ရံုနဲ႔ ၿပီးသြားမွာ မဟုတ္မွန္း ကၽြန္မတို႔အားလံုး သိတယ္။ ထင္သေလာက္ မရိုးရွင္းသလို၊ ေျဖရွင္းရ သိပ္ခက္လွတဲ႔ ကိစၥလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီအေရးကိစၥကို အင္တာနက္သံုးသူတိုင္း၊ ေဖ႔စ္ဘြတ္ခ္သံုးသူတိုင္း ဘာေၾကာင္႔၊ ဘယ္လိုေၾကာင္႔ဆိုတဲ႔ အေျခအေနစံုကို သိေအာင္ ေလ႔လာဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီလို ေလ႔လာမွတ္သားၿပီး ေသခ်ာသိမွလည္း ၀င္ေျပာၾကရင္ ပိုေကာင္းမယ္လို႔ ထင္မိတယ္။ ခုေလာေလာဆယ္ေတာ႔ ကၽြန္မလည္း ေအာ္ရ၊ ရွင္းျပရတာမ်ားလို႔ ဒီမွာ သိပ္မေရးျပခ်င္ေတာ႔ဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္မ သေဘာက်တဲ႔၊ ကၽြန္မတို႔ ေျပာခ်င္တာနဲ႔ ထပ္တူညီေနတာေလးေတြ ေတြ႔မိလို႔ ကူးယူလာပါတယ္။ အဲဒါေလးေတြ ဖတ္ၿပီး မွန္၏၊ မမွန္၏၊ လက္ခံ၏၊ လက္မခံ၏ ဆိုတာ ကိုယ္႔ဖာသာကိုယ္သာ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ၾကပါ။ ဒါကိုမွ နားမလည္ေသးရင္လည္း အင္တာနက္မွာ ရွာေဖြ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။

````````````````````````````````````````````

ရိုဟင္ဂ်ာကိစၥဟာ immigration status တခုရဖို႔ ေတာင္းဆိုေနတဲ႔ issue မဟုတ္ဘူး။
သူတို႔ဟာ ဒုကၡသည္ေတြမလို႔ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားတဲ႔ အေနနဲ႔ အသိအမွတ္ျပဳေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုေနတဲ႔ issue မဟုတ္ဘူး။
လူအခြင္႔အေရး ရွဳေထာင္႔ကေန သူတို႔ကို နိုင္ငံသားအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုေနတဲ႔ issue မဟုတ္ဘူး။
ဗမာ Citizen ျဖစ္ခ်င္လို႔ ေတာင္းဆိုေနတဲ႔ issue မဟုတ္ဘူး။
ဗမာျပည္မွာ Permanent Resident Status ရဖို႔ ေတာင္းဆိုေနတဲ႔ issue မဟုတ္ဘူး။
Islam ဘာသာကိုးကြယ္တဲ႔ သူတို႔ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈကို အသိအမွတ္ျပဳေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုေနတဲ႔ issue လည္းမဟုတ္ဘူး။
သူတို႔ ေတာင္းဆိုေနတာ ဗမာျပည္လို႔ ျဖစ္လာတဲ႔ တိုင္းျပည္ကို စုစည္းတည္ေထာင္ခဲ႔ရာမွာ ပါဝင္တဲ႔ ကခ်င္၊ ကယား၊ ကရင္၊ ခ်င္း၊ မြန္၊ ျမန္မာ၊ ရခိုင္ ရွမ္းနဲ႔ အျခားလူမ်ိဳးစုေတြနဲ႔အတူတူ တတန္းတည္းထားၿပီး ပခံုးခ်င္း ယွဥ္ခြင္႔ရွိတဲ႔ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု (natives) အျဖစ္ အခြင္႔အေရးရဖို႔ သမိုင္းလိမ္မ်ားနဲ႔ ေတာင္းဆိုေနတာသာ ျဖစ္တယ္။

Human Right issue မဟုတ္ဘူး။
Immigration issue မဟုတ္ဘူး။
Refugee issue မဟုတ္ဘူး။
Humanitarian issue မဟုတ္ဘူး။
Religious issue မဟုတ္ဘူး။

ကခ်င္၊ ကယား၊ ကရင္၊ ခ်င္း၊ မြန္၊ ျမန္မာ၊ ရခိုင္ ရွမ္းနဲ႔ အျခားလူမ်ိဳးစုေတြနဲ႔တန္းတူ လူမ်ိဳးစု၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင္႔၊ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ရွမ္းျပည္နယ္၊ မြန္ျပည္နယ္တို႔လို တခ်ိန္ ရိုဟင္ဂ်ာျပည္နယ္ ေတာင္းဆိုခြင္႔၊ တည္ေထာင္ခြင္႔ေတြအထိရွိတဲ႔ တိုင္းရင္းသား အခြင္႔အေရးေတာင္းဆိုေနတဲ႔ political issue သာလ်င္ျဖစ္တယ္။
ခြင့္ျပဳသင္႔သလား၊ လိုက္ေလ်ာသင္႔သလားဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါကုန္။

အမည္မသိ ကြန္မန္႔ေပးသူ

````````````````````````````

တိုင္းျပည္တျပည္အတြင္းမွာ ေနထိုင္ျခင္း နဲ. တိုင္းရင္းသားျဖစ္ျခင္း ဆိုတာ သီးျခားက႑ ေတြပါ..... ဥပမာ.. အဂၤလန္မွာ ေနတဲ့ ဗမာတေယာက္ ေနထိုင္ခြင့္ရခ်င္ရမယ္.. ဒါေပမယ့္ သူဟာ အဂၤလိပ္ပါ ၊ စေကာ့တလန္ လူမ်ိဳးပါ ၊ အိုင္ယာလန္လူမိ်ဳးပါ ၊ ေဝးလ္ လူမ်ိဳးပါလို. ေျပာလို.မရဘူး.. ဘယ္သူ.မွလဲ လက္ခံမွာ မဟုတ္ဘူး.. ဗမာ ဟာ ဗမာပါပဲ.... အဂၤလန္က ေနထိုင္ခြင့္ရထားတဲ့ လူေတြကို သိရင္ လွမ္းေမးလိုက္ပါ... သူတို. စာအုပ္ထဲမွာ အဂၤလိပ္လူမိ်ဳးအျဖစ္ ေရးေပးလားလို...

simple views

````````````````

လူ႕အခြင့္အေရးသမားေတြ ဖတ္ဖို႕. . . .

လူကိုလူလို႕ တန္းတူျမင္ဖို႕၊ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့သူေတြကို လူသားခ်င္းစာနာေထာက္ထားဖို႕၊ အသားအေရာင္၊ အမ်ိဳးဘာသာမခြဲျခားဖို႕ ဘာမဆိုသေဘာတူေထာက္ခံပါတယ္။
တသက္လံုးလည္း ဒါပဲ ေရး လာတာပါ။

ဒီ့အတြက္ပဲ လမ္းေပၚမွာ အလံုးအရင္းနဲ႕ ဒုကၡေရာက္ေနပါတယ္ ဆိုတဲ့ လူေတြကို ကိုယ့္အိမ္ေပၚဆြဲတင္၊ ကို္ယ့္အိမ္မွာေနလာတာၾကာေတာ့ အေမြခြဲဖို႕ႀကိဳးစားတာကို ကာကြယ္ဖို႕ လုိမလို ပဲ စဥ္းစားၾကရေအာင္။

က်ဳပ္တို႕လည္း အေမြရသင့္ပါတယ္၊ ေဟာဒီအိမ္ႀကီး႐ွင္ရဲ႕ ကိတၱိမေမြးစားသားေတြပါ လို႕ စာခ်ဳပ္စာတမ္းအတုအေယာင္ေတြကို ဖန္တီး ေရးသားလုပ္ႀကံတာကို အဲဒီစာခ်ဳပ္ေတြက အတုေတြပါလို႕ေတာင္

ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ႕ လူ႕အခြင့္အေရး ဆိုတာႀကီးက ေျပာခြင့္မ႐ွိေတာ့ဘူးလား ဟ႐ုိ႕ . . ။ ။

ခ်ိဳတူးေဇာ္

````````````````````````````

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေနထိုင္ေနၾကတဲ႔ မြတ္စလင္ဘာသာ၀င္ အိႏၵိယ၊ အာရပ္အႏြယ္၀င္ေတြကို ထိခိုက္ေျပာဆိုလိုျခင္းမဟုတ္ေၾကာင္း သေဘာေပါက္ဖို႔လည္း လိုပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းမွာ ရွိၾကတဲ႔ အိႏၵိယ၊ တရုတ္ လူမ်ိဳးေတြ လူမ်ိဳးျခား လူနည္းစု အေနနဲ႔ ဧည့္ႏိုင္ငံသား၊ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ေနထိုင္ေနၾကတာ ျမန္မာတိုင္း အသိပါ။ နယ္ေျမခ်င္းထိစပ္ေနလို႔ ဘဂၤါလီလူမ်ိဳးမ်ား ရခိုင္နယ္စပ္မွာ ၀င္ေရာက္ေနထိုင္ေနၾကတာကို ဘာမွ မေျပာလိုေပမယ္႔ သူတို႔ကို လူမ်ိဳးတမ်ိဳးအျဖစ္ သတ္မွတ္ဖို႔၊ တိုင္းရင္းသား အခြင္႔အလမ္းေတြ ေပးဖို႔၊ ရခိုင္ျပည္ဟာ သူတို႔နယ္ေျမပံုစံ ေျပာဆိုလာတာမ်ိဳးေတြေၾကာင္႔ ဒီရိုဟင္ဂ်ာအေရးကို ကန္႔ကြက္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီပို႔စ္ကို တင္ရတဲ႔အေၾကာင္းရင္းကလည္း ဒီ သမိုင္းေၾကာင္းေတြ ေလွ်ာက္လိမ္၊ ႏိုင္ငံတကာကို ေလွ်ာက္လိမ္ၿပီး သူတို႔ဟာ ရခိုင္ျပည္နယ္က လူမ်ိဳးတမ်ိဳးပံုစံ၊ ရခိုင္နန္းတြင္းမွာေတာင္ အေရးပါတဲ႔လူမ်ိဳးေတြ ပံုစံမ်ိဳး ေျပာဆို လိမ္လည္လာၾကတာကို လက္မခံႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာခ်င္ရံုပါပဲ။ ဒီလို လက္မွတ္ထိုး ကိုယ္႔ဆႏၵကို ေဖာ္ထုတ္ျပသမႈဟာ ဘယ္လိုအက်ိဳးသက္ေရာက္မႈေတြရွိတယ္ဆိုတာလည္း ကၽြန္မ မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ဒီရိုဟင္ဂ်ာေတြဟာ ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာတိုင္းရင္းသား မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားနဲ႔ ဘာမွ ဆက္ႏြယ္ပတ္သက္မႈ မရွိေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းမွာ ေနထိုင္လာတာ ၾကာေကာင္းၾကာၿပီျဖစ္ႏိုင္ေပမယ္႔ သူတို႔ဟာ ဘဂၤါလီလူမ်ိဳးက ဘဂၤါလီလူမ်ိဳးပဲ ဆိုတာကို အမွန္အတိုင္း တရားမွ်တစြာ ေျပာခ်င္ရံုသပ္သပ္ပါ။

ဒီရိုဟင္ဂ်ာဆိုသူေတြကို ကၽြန္မလိုပဲ ျမန္မာအမ်ားစုက သိဖို႔ေနေနသာသာ ၾကားေတာင္ ၾကားဖူးၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း ျပည္ပမီဒီယာတိုင္းမွာ သူတို႔ရဲ့သတင္းေတြကို အသားေပးေဖာ္ျပလာလို႔ သတိထားမိလာတာပါ။ အစက ရိုဟင္ဂ်ာဆိုတာကို ဘာကို ေျပာမွန္းေတာင္ မသိပါဘူး။ ေနာက္မွ ဘဂၤလားေဒ႔ရွ္က ဘဂၤါလီကုလားေတြျဖစ္မွန္း သိရတာ။ ဒီျပည္ပသတင္းဌာနေတြက သတင္းဟာ သတင္းပဲ ဆိုၿပီး ရိုဟင္ဂ်ာသတင္းေတြကို အားရပါးရ အၿပိဳင္အဆိုင္ ေၾကျငာ ေရးသားၾက၊ ရိုဟင္ဂ်ာဆိုသူေတြနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးေတြ လုပ္ၾက၊ ဒီရိုဟင္ဂ်ာေတြကို သဲသဲလႈပ္အေရးတယူ ရွိသေလာက္၊ အခု ဒီရိုဟင္ဂ်ာေတြဟာ ျမန္မာတိုင္းရင္းသား မဟုတ္ပါဘူး၊ တိုင္းရင္းသားအျဖစ္လည္း အသိအမွတ္မျပဳႏိုင္ပါဘူးလို႔ ကၽြန္မတို႔ အျပင္းအထန္ ကန္႔ကြက္ေနၾကတာကိုေတာ႔ သတင္းအျဖစ္ မတင္ႏိုင္ၾကတာကို အ့ံဩေလာက္ေအာင္ ေတြ႔ျမင္လိုက္ရတယ္။ အဲဒါေၾကာင္႔လည္း ဒီအေရးကိစၥဟာ သာမန္ လ်စ္လ်ဳရႈ သင္႔တဲ႔၊ မသိလိုက္ မသိဖာသာ ေနသင္႔တဲ႔ ကိစၥ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ျမစ္ဆံုအေရးလိုပဲ အေရးႀကီးလွတဲ႔ အမ်ိဳးသားေရးသာျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာတိုင္းကို သိေစခ်င္ပါတယ္။ ျမစ္ဆံုဆည္ကိစၥတုန္းက လူမ်ိဳးေရး၊ လူ႔အခြင္႔အေရးဆိုတာေတြ ဘာသံမွ မထြက္လာဘဲ တရုတ္ေတြကို ေျပာၾကဆိုၾက၊ ကန္႔ကြက္ၾကနဲ႔ အားရစရာေကာင္းသေလာက္ ဒီရိုဟင္ဂ်ာအေရးမွာေတာ႔ လူမ်ိဳးေရးဆိုတာေတြ၊ လူ႔အခြင္႔အေရးဆိုတဲ႔ အသံေတြနဲ႔အတူ တုပ္တုပ္မွ် မလႈပ္ၾကတာကို နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္မိတယ္။


FaceBook သံုးေနသူအမ်ားစုကေတာ႔ ရိုဟင္ဂ်ာအေရး ဘယ္က စ တယ္ဆိုတာ သိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ဘီဘီစီရဲ့ ေဆာင္းပါးတခုမွာ ေဖာ္ျပထားေသာ ျမန္မာျပည္ေျမပံုနဲ႔ ပတ္သက္ေနပါတယ္။ အဲဒီဓာတ္ပံုထဲမွာ ဒီရိုဟင္ဂ်ာေတြကို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ျမန္မာလူမ်ိဳးစုထဲ ထည့္ထားခ်င္တယ္ မေျပာတတ္ဘူး။ အထင္ကရ လူမ်ိဳးႀကီးျဖစ္တဲ႔ ရခိုင္လူမ်ိဳးကို ထည့္ဖို႔ ေမ႔ခဲ႔တဲ႔အထိ၊ ၿပီးေတာ႔ တရုတ္အႏြယ္ျဖစ္တဲ႔ ၀ လူမ်ိဳးဆိုတာကိုလည္း ထည့္ထားလိုက္ေသး။ ကၽြန္မတို႔ ႏိုင္ငံႀကီးေတာ႔ အထက္ပိုင္းက တရုတ္၊ ေအာက္ပိုင္းက ဘဂၤါလီကုလားေတြနဲ႔ အရမ္းကို ပဏာရေနမွာ ျမင္ေယာင္မိတယ္။

ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားဟာ အာဏာပါ၀ါကို လက္ကိုင္ထားၿပီး ေငြမ်က္ႏွာ တခုတည္းၾကည့္ကာ ႏိုင္ငံကို လက္ညႈိးထိုးေရာင္းစားသူမ်ားနဲ႔ ဘာမွ သိပ္မကြာတဲ႔ အာဏာမရွိေသာ္လည္း ကိုယ္႔အခြင္႔အေရးနဲ႔ ပိုက္ဆံရဖို႔အတြက္ ေမ်ာက္ျပ ဆန္ေတာင္းေနၾကသူမ်ား အလယ္က ေျမစာပင္ေတြဆိုတာကို ကၽြန္မ ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္သြားခဲ႔ၿပီ။

s0wha1
3 Nov 2011

`````````````````````````

ဟုတ္ကဲ႔။ ဒီေလာက္ဆိုရင္ေတာ႔ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး၊ လူ႔အခြင္႔အေရး။ လူသားခ်င္းစာနာေရးေတြနဲ႔ ေရာေထြး ေ၀၀ါးေနသူမ်ား နားလည္ႏိုင္လိမ္႔မယ္လို႔ ထင္မိတယ္။

s0wha1